Foto van webblog André Driessen

Deze verandering van locatie komt door de werkzaamheden aan de rotonde Haagse Schouw die de verbinding vormt tussen het examencentrum en de A44 die als snelweg een vast element vormt in het examen.

Danielle Galjaard, communicatiemedewerker bij het CBR, verzekert: “Alle rijscholen in de regio hebben een persoonlijke mail ontvangen over de verplaatsing.” Veel rijscholen in Leiden blijken echter nog niet goed geïnformeerd te zijn. Zo zegt een medewerker bij Auto BK: “Ik weet er wel van af, maar ook alleen door een examinator te spreken in de wandelgangen.” Een andere rijschool, Drive4all, zegt nog niets te geloven voordat het officieel nieuws is. Een derde rijschool, die niet bij naam genoemd wil worden, zegt dat zij die email niet hebben gehad, maar wel weten van het nieuws via examinators.

Galjaard stelt tot slot de examen kandidaten gerust, “De tijdelijke locatie ligt in hetzelfde gebied, dus moeilijker worden de examens niet.”

Opvallend is dat bijna 1 op de 8 Leidenaren zich helemaal niet verplaatst. De verklaring hiervoor is te vinden in het feit dat de ruim 4000 respondenten gevraagd is naar zijn/haar verplaatsingen op de dag voorafgaand aan de enquête. Dat wil dus niet zeggen dat zij zich helemaal nooit verplaatsen. Inwoners van Leiden verplaatsen zich gemiddeld bijna 3 keer op een dag.

De langste afstanden worden gemaakt op weg naar werk. Voor 25 procent van de Leidenaren bedraagt de afstand naar hun werk tussen de vijftig en honderd kilometer. Dat betreft vooral de hoger opgeleiden. Acht procent van de ondervraagde personen woont zelfs honderd kilometer of verder van hun werk af.

De kortere afstanden, tot drie kilometer, worden vooral afgelegd voor het bezoeken van winkels en het doen van boodschappen. De categorie ‘Terug naar huis’ kan overigens de terugreis zijn van diverse bestemmingen.

Leidenaren zijn een sportief volk, de helft gebruikt de fiets voor afstanden tot acht kilometer. Voor de langere afstanden wordt het vaakst de auto gebruikt. Al gebruikt een op de vier  de trein voor de afstanden van meer dan vijftien kilometer. Opvallend is dat men amper met regelmaat gebruikt maakt van de bus om van A naar B te reizen. Bijna vier op de tien Leidenaren reist nooit met de bus en 45 procent alleen incidenteel. Toch zijn acht op de tien Leidenaren tevreden over het busnetwerk.

Te concluderen is dat Leidenaren vooral de fiets pakken om boodschappen te doen en en het grootste deel van de Leidenaren de auto pakt naar het werk omdat zij buiten de stad werken. Dit laatste zorgt ervoor dat het gemiddelde aantal kilometer dat de gemiddelde inwoner in Leiden dagelijks aflegt oploopt tot bijna 40 kilometer.

Ook vanuit de gemeente werd het initiatief gesteund, vooral door het CDA. Het wordt gezien als stimulering van het toerisme in de stad. “Het Havengebied is nu ook bereikbaar via de waterwegen. Organisaties als de ‘Watertaxi’ en ‘De Drie Geuzen’ maken graag gebruik deze steiger als opstapplaats”, aldus eigenaar Guizouni.

Hieronder staan enkele foto’s van de feestelijke opening.

(Met dank aan het CDA en Rondvaart Leiden voor de foto’s.)

De Waterbus is een nieuw openbaar vervoersmiddel in Leiden. Begin april werd haar komst groots gevierd in de Leidse grachten, zoals het filmpje van I Love Leiden toont. Nu is er naast het eerste skûtsje de‘Cocosmacroon’, een tweede boot bijgekomen: de ‘Wattanjûh’. Om dit te vieren is een reisje met een van de boten gratis. Daarnaast wil de rederij ook de ondernemers en horeca van Leiden kennis laten maken met de Waterbussen. De actie zal van Eerste Paasdag tot en met Koninginnedag duren.

De ‘bussen’ varen op een vaste route door de Leidse grachten. Door je hand op te steken naar de schipper, kun je aan boord. Er zijn dus geen vaste haltes en overal waar aangemeerd kan worden, stoppen de bussen. Bovendien zijn de wachttijden kort, want iedere drie kwartier zal er een Waterbus langs varen. In de toekomst kan je ook per telefoon de boot reserveren

Inmiddels zijn de boten een groot succes. Leidse ondernemers en instellingen zijn enthousiast over het project. De Leidse Rederij zegt zelf dat nu er twee waterbussen gaan varen, het ‘echt leuk’ wordt. “Op deze manier kan er echt een ‘busdienst’ worden geboden.” In mei komt er mogelijk nog een derde bus bij. De kosten van een reisje met de Waterbus variëren van 2,50 euro tot 10 euro voor de gehele route, maar tussen Pasen en Koninginnedag is het gratis. Bij mooi weer zullen de boten dagelijks van elf uur ‘s ochtends tot tien uur in de avond varen.

“Het project dat nooit af is”, zegt wethouder Van Woensel. Het Leiden Centraal Project heeft geen einddatum en is eigenlijk een continu proces. Het project krijgt zo nu en dan een nieuwe impuls, dan worden er nieuwe bouwplannen gemaakt. Zo ook afgelopen februari, toen het college hun visie voor het Stationsgebied heeft vastgesteld. De visie is gericht op het herontwikkelen van het stationsgebied, zodat er een aantrekkelijk gebied ontstaat waar wonen en werken samenkomen.

Van Woensel is goedgestemd over de visie die er nu ligt voor het belangrijke stukje Leiden. “Het stationsgebied schreeuwt om een rigoureuze aanpak. Ik hoop dat de omgeving van het Leiden Centraal straks uitgroeit tot een levendige stationsbuurt die goed aansluit bij de historische binnenstad.” Het project is in 1995 gestart om de sfeer weer terug te krijgen in het stationsgebied, hierbij staan een aantal belangrijke uitgangspunten centraal.

Een van die uitgangspunten is de verbetering van de verkeerssituatie, door goede inpassing en aansluiting op alle vervoersstromen in en om het stationsgebied. De eerste stap werd bij de aftrap van de verbouwing gezet, met de aanleg van de ondergrondse autotunnel. Met de komst van de Joop Walenkamptunnel, die zorgt voor een makkelijke verbinding tussen de zeezijde en de stadszijde van het station, werd vervolgens grote vooruitgang geboekt. Op dit moment wordt er ook gebouwd. Het kleurrijke achmea gebouw verrijst uit de grond, samen met het alomvattende ROC gebouw. Eigenlijk hadden die gebouwen al moeten staan, maar de wethouder is blij dat er in ieder geval gebouwd wordt. “Je hoopt altijd dat iets eerder af is, maar zo gaat dat nu eenmaal.”

Andere belangrijk uitgangspunten zijn veiligheid en overzichtelijkheid. Het stationsgebied is niet meer alleen een oversteekplaats, maar heeft ook een plein voor voetgangers. Maar het meest trots is Van Woensel op de fietsenstalling annex taxistandplaats, een van de grootste stappen in de opknapbeurt van het Stationsplein. In de fietsenstalling is plek voor 2000 fietsen, terwijl het dak fungeert als taxistandplaats. Door de ruimte die hierdoor ontstond kon ook het busstation ingrijpend worden vernieuwd. Het busstation is nu comfortabeler voor reizigers en de inrichting is afgestemd op het Stationsplein.

Maar het doorlopende project heeft het niet altijd gemakkelijk gehad. Zo zijn er bij diverse deelprojecten mensen die bezwaar hebben aangetekend. Ook het juridisch loket tekende protest aan tegen de bouw van het ROC gebouw vanwege bouwoverlast. Volgens Van Woensel is de plek van het project lastig, omdat het zo zijn beperkingen kent. Het is een locatie waar dagelijks veel mensen komen. Zo zijn de plannen voor een multiplexbioscoop en discotheek intussen van de kaart verdwenen.

“Leiden is het saaiste station van Nederland” zo concludeert Van Woensel, maar in aantal verbindingen en passagiers erg groot. Leiden Centraal is een knooppunt tussen vele andere grote stations en scoort daarom hoog in de reizigersaantallen. Dit is een van de redenen waarom de NS veel geld in het interieur van het station stopt, met nieuwe winkels zoals de Hema en de Starbucks. Ook heeft de NS meebetaald aan extra fietsenstallingen om het gebrek een ruimte voor fietsen op te lossen.

De openbare gedeeltes van het project, zoals de tunnel, weg en fietsstallingen, worden geheel door de gemeente gefinancierd. Nieuwe woningen worden door woningbouwcorporaties betaald. Er vindt ook overleg plaats tussen de gemeente en de NS. De Spoorwegen mogen mee praten over de plannen rondom het station, maar hebben verder geen direct invloed op de uiteindelijke plannen. Van Woensel: “Pas als ze meer gaan betalen mogen ze mee beslissen”.

Deze enquête is interessant omdat Leiden veel fietsers telt: 87% van de Leidse bevolking tussen de 18 en de 75 fietst wel eens. Zo’n 62% van de 4500 ondervraagden fietst iedere dag en 77% minimaal een keer per week. Daarnaast is er ook nog een kleine meerderheid van 6% die wel een fiets heeft maar hem niet gebruikt.

Daarnaast is fietsen ook in opkomst onder de twee miljoen toeristen die ons ieder jaar bezoeken. Hoewel de meeste per trein komen of met de auto, gaat zo’n 6% met de fiets. Dat zijn toch al gauw 122,000 extra fietsen die stad moet herbergen per jaar.

Naar een klacht heeft de gemeente Leiden al geluisterd, want in het voorjaar van 2010 worden de fietspaden tussen Leiden en Den Haag opnieuw geasfalteerd. Volgens de website van de gemeente Leiden: ‘Onnodige bochten verdwijnen, de paden worden verbreed en geasfalteerd en waar nodig wordt de verlichting en bewegwijzering verbeterd. Het uiteindelijke resultaat: snelle, veilige en comfortabele fietspaden. Fietsers op deze paden hoeven maar weinig te stoppen, doordat ze zoveel mogelijk voorrang krijgen.’

Rijn-Schiekanaal, via Flickr

Vanaf 7 mei vaart de trekschuit tot en met september het ‘normale’ schema. Het vertrekpunt is dan Den Haag, de boot komt vier uur later aan in Leiden en vaart na een stop van een half uur weer terug naar Den Haag. De volledige tocht langs diverse monumenten en eeuwenoude dorpjes duurt maar liefst 8,5 uur, maar er wordt op veertien plaatsen gestopt en in- of uitstappen mag overal.

Opvallend is de historie van dit trekschuittraject. Vooral in de zeventiende eeuw was de trekvaartdienst belangrijk, omdat het sneller en comfortabeler was dan een rit per paard. Ook zeilen was niet altijd een optie, omdat men dan van de wind afhankelijk was. De eerste schuit voer uit in 1638, waarna de dienstregeling zo’n 240 jaar gehandhaafd werd.

Hoeveel liefhebbers vanaf volgende week moeten gaan betalen, hangt af van de in- en uitstapplaats. De volledige dagvullende tocht kost 27,50 euro, voor een kort ritje van Den Haag naar Drievliet moet 5 euro neergeteld worden. Reserveren kan via www.trekschuitdelftleiden.nl.

De omgevallen en foutgeparkeerde fietsen zorgen voor een rommelig en chaotisch beeld. En dat wil de gemeente Leiden voorkomen. Zoals uit onderstaande collage blijkt, is er duidelijk behoefte aan meer fietsenstallingen en -rekken. Niet alleen bij het station, maar ook in de binnenstad.

Twitteraars kunnen zich aanmelden en kans maken op een gratis ritje met de eerste internettrein. In de intercity zal een speciale loungecoupé worden ingericht waar reizigers gebruik kunnen maken van de nieuwe service. Voor het meest originele twitterbericht zal een smartphone worden uitgereikt.

Het draadloos internet in treinen wordt mede mogelijk gemaakt door het Ministerie van Verkeer en Waterstaat. Minister Eurlings wil door het aanbieden van internet, reizen met de trein meer aantrekkelijk maken. Al eerder stuurde hij in een brief aan de Tweede Kamer dat begin 2013 voor 83 procent van de intercitystoelen, internet beschikbaar moet zijn.

Arriva lanceerde al eerder draadloos internet in de trein. Op het traject Groningen – Leeuwarden is sinds vorig jaar internet beschikbaar.

Leiden Centraal

Achter het station Leiden Centraal zullen tijdelijke fietsenrekken komen. Dat heeft de gemeente deze week bekend gemaakt.

Na jarenlang getouwtrek heeft de gemeente het braakliggend stuk land achter het station teruggekocht. Het ‘gat’, zoals deze plek bij veel Leidenaren bekend staat, zal ruimte bieden aan minimaal duizend fietsen en het grote tekort aan fietsenrekken bij het station oplossen. Over een paar maanden kunnen de fietsenrekken in gebruik worden genomen.

Hoewel deze fietsparkeerplaatsen niet permanent zijn besteed de gemeente wel aandacht aan nieuwe permanente fietsenrekken bij het station. “Er zal minimale overlast zijn,” volgens een woordvoerder van de gemeente, “de tijdelijke herinrichting zorgt er juist voor dat bezoekers van het station hun fiets makkelijker kwijt kunnen.”

Ook het hoekpand aan de zijde van het Schuttersveld is door de gemeente aangekocht. Het plan is om beide percelen aan een projectontwikkelaar te verkopen en het stationsgebied volgens de stedenbouwkundige visie te herindelen die door het college op 9 februari is vastgesteld.

“Het is nog even afwachten wie het land gaat kopen maar er hebben zich al een aantal geïnteresseerde partijen gemeld voor de ontwikkeling van het stationsgebied”, laat de woordvoerder van de gemeente ons weten. Uiteindelijk zal het gat opgevuld worden door commerciële ruimten of kantoren en woningen.

De RijnGouweLijn zoals deze er in 2015 moet liggen (Afbeelding: Provincie Zuid-Holland)

Al sinds 2000 wordt er gekeken naar de mogelijkheden voor de RijnGouwelijn-West. Tien jaar later zijn de voorbereidingen met veel onderhandelingen afgerond en kan de bouw van het 212 miljoen euro kostende project beginnen. De ondertekening is voor alle betrokken partijen een van belangrijkste mijlpalen in de planontwikkeling van de RijnGouwelijn.

Als alle financiën rond komen zal de spoorlijn, samen met de RijnGouwelijn-Oost, in 2015 in gebruik worden genomen door de lightrail. Deze sneltram gaat elk kwartier rijden.