Sinds 2006 is de gebruikersbelasting voor woningen opgeheven. Maar voor niet woningen, zoals bedrijfspanden, geldt de gebruikersbelasting nog wel. De te betalen belasting is een percentage van de woz waarde. De gemeenteraad stelt jaarlijks het percentage voor de ozb belastingen vast. Volgens de wet mogen de opbrengsten van de riool- en de afvalstoffenheffing niet méér dan kostendekkend zijn. De opbrengsten van de ozb daarentegen zijn vrij besteedbare middelen en mogen derhalve door de gemeente gebruikt worden om andere posten te financieren. De gemeente heeft de middelen de afgelopen jaren onder meer gebruikt voor een aantal unieke regelingen in het minimabeleid, zo valt te lezen in het interview met wethouder de Haan elders op deze site.

In 2008 heeft het kabinet Balkenende de maximering van de ozb-tarieven afgeschaft. De gemeenten zijn sindsdien vrij om de eigen tarieven te bepalen. Wel is er een grens aan de totale opbrengst gesteld. Voor 2011 ligt de norm op maximaal 3,5% boven vorig jaar.

De verkiezingsdag is geweest. Bron: Flickr, Moose

Opkomst
De stemhokjes in Oegstgeest werden op 9 juni druk bezocht, maar liefst 85 procent heeft zijn stem daadwerkelijk laten horen. De Leidenaren waren het minst in het stemhokje te zien (78,2 %), maar de opkomst bleef wel boven het landelijk gemiddelde liggen.

Uitslag
Leiden verschilt het meest met de omliggende plaatsen in het aantal stemmen voor de grote partijen. De overduidelijke winnaar in Oegstgeest, Voorschoten en Leiderdorp is de VVD. Alleen de Leidenaren gaven hun voorkeur aan de PvdA boven de VVD (23,4% tegenover 17,8%). Dit was ook bij de verkiezingsuitslag in 2006 het geval. De campagne aanpak van de PvdA om zich niet op de landelijke maar de lokale problematiek te richten lijkt een succes te zijn geweest. Het CDA komt er in Leiden het slechtst vanaf (6,5%) en vindt bij de Voorschotenaars de grootste support (13,4%). De Leidenaren steunen samen met de Leiderdorpers Wilders’ Partij voor de Vrijheid het meest.
Net als D66 krijgt ook GroenLinks en de Partij voor de Dieren in Leiden enkele stemmen meer dan in de andere drie plaatsen. De stemmen voor de ChristenUnie en SGP verschillen minimaal tussen de verschillende dorpen. De ChristenUnie heeft haar meeste stemmers in Oegstgeest en de SGP in Leiderdorp. De kleine partijen tot slot (zoals de Piratenpartij en Trots op Nederland) vinden in alle plaatsen geen hoeveelheid aan stemmen van betekenis.

Stemgedrag Leiden:

Stemgedrag Oegstgeest:

Stemgedrag Voorschoten:

Aantal bezoekers leidenlokaal per maand

Top 5 best bekeken artikelen

Auteurs van de top 5 best bekeken artikelen

Meest gevonden onderwerpen via Google

Bezoekers vanuit andere websites

In Leiden is maar één wielerbaan te vinden en maar liefst vijfentwintig sportvelden. Maar het aantal accommodaties heeft weinig te maken met de keuze voor een bepaalde sport. Er zijn maar drie sportcentra’s in de gehele gemeente Leiden en toch staat fitness stijf bovenaan in de lijst.

De Leidse jongere is het fanatiekst wat betreft sporten. Maar liefst 32 procent sport intensief. Ook de vijftigplussers laten zich niet onbetuigd, maar de Giro is waarschijnlijk iets te hoog gegrepen voor deze jonge ouderen.

We moeten hopen op een jonge Leidenaar, die hoort bij de 10% wielrenners, die naast die ene wielrenbaan woont en houdt van intensief sporten. En dan fiets over een paar jaar misschien wel een Leidenaar in de roze trui over de Lammenschansweg. Je weet maar nooit.

Zeker in vergelijking met de hele provincie Zuid-Holland mag Leiden geprezen worden. 86% van de havisten en 90% van de VWO’ers slaagden er in deze provincie. Zuid-Holland presteerde dus iets onder het landelijk gemiddelde en moest Overijssel, Gelderland, Utrecht, Noord-Brabant, Limburg en Zeeland op beide niveaus voor laten gaan. Vooral de laatste twee provincies scoorden goed (Limburg resp. 90% en 93%, Zeeland 93% en 91%).

Wanneer we de slagingspercentages van de gemeenten Leiden, Leiderdorp, Oegstgeest en Voorschoten met elkaar vergelijken, zien we vooral op de HAVO grote verschillen. Leiderdorp (71,3%) steekt daar wel erg mager af bij Oegstgeest (96,8%). Op het VWO zijn de verschillen veel kleiner: zelfs Voorschoten – de gemeente met de minste geslaagden – schurkt tegen de 90% aan. Oegstgeest blijft daar met 93,6% ruim boven.

Grafiek: Slagingspercentages in en om Leiden (Bron: CBS)

Ook tussen de Leidse scholen onderling zijn er wat verschillen. Enkele in het oog springende cijfers: op het Visser ’t Hooft Lyceum haalde slechts 72% van de kandidaten het HAVO-diploma. Op het Marecollege en het Vrijbergen zakte van de VWO’ers niemand. Bij deze cijfers moet wel opgemerkt worden dat het Luzac Lyceum nog niet aan eindexamens heeft deelgenomen. Hetzelfde geldt voor de VWO-opleiding van het Leonardo College. Van Het Da Vinci College en het Bonaventuracolle heeft LeidenLokaal helaas noch telefonisch, noch per e-mail de cijfers kunnen achterhalen.

Grafiek: Slagingspercentages in Leiden

Zoals in de grafiek hieronder te zien is, neemt het aantal inwoners dat zegt zich onveilig te voelen over het algemeen af. Maar er lijkt ook een verklaring te zien voor de keuze van de gemeente om de nadruk van het project op Leiden Zuidwest te leggen. Bij Leiden Zuidwest gaat het om het Roodenburgerdistrict, het Bos- en Gasthuisdistrict, het Morsdistrict en het Stevenshofdistrict. In de eerste twee districten is tussen 2004 en 2007 een duidelijke toename te zien van bewoners die aangeven zich wel eens onveilig te voelen. Om dit terug te dringen, en criminaliteit te voorkomen, worden er in deze en andere wijken acties gehouden om de veiligheid te vergroten.

Een voorbeeld van zo’n kleinschalige actie is een onlangs gehouden themamiddag over veiligheid, speciaal voor ouderen in de Merenwijk. Tijdens deze middag werd er voorlichting gegeven over veiligheid in en om het huis. Zo werden de ouderen geïnformeerd over hoe ze kunnen voorkomen dat zij het slachtoffer worden van babbeltrucs. Zoals in de grafiek hieronder te zien is, neemt het aantal woninginbraken in de Merenwijk weliswaar af, maar in deze buurt wonen wel veel ouderen. Helaas zijn ouderen relatief vaak het slachtoffer van babbeltrucs, omdat zij te goed van vertrouwen zijn. Tijdens de veiligheidsmiddag is er daarom onder andere aandacht besteed aan waar men een echte collectant aan kan herkennen.

De uitslag van de enquêtes geeft een beeld van het aantal bezoeken dat mensen brachten aan culturele voorstellingen en instellingen. Maar het onderzoek gaat ook in op de persoonlijke culturele activiteiten van de ondervraagden. Uit de resultaten blijkt dat ruim vier op de tien Leidenaren zelf een culturele activiteit beoefent. Muziek maken was in alle jaren de nummer één activiteit. Hoewel tekenen/schilderen lang op de tweede plek stond, blijkt uit het onderzoek van 2009 dat fotografie/film onder de Leidenaren wat aan populariteit wint.

Behalve zelf een culturele activiteit uitoefenen, zijn er tal van andere manieren waarop de inwoners van Leiden met cultuur bezig te zijn. Ten tijde van de laatste enquête gaf 80% van de Leidenaren aan in de afgelopen 12 maanden één of meerdere culturele voorzieningen of voorstellingen te hebben bezocht. Uit alle onderzoeken bleek dat naar de film gaan het meest populair is, gevolgd door toneelvoorstellingen en cabaret en kleinkunst.

Opvallend is dat culturele festivals in het laatste onderzoek ook onder culturele voorstellingen en voorzieningen worden genoemd, met een behoorlijk aantal bezoekers. Leiden zelf kent verschillende festivals, waarvan er in 2009 twaalf werden voorgelegd aan de ondervraagden. Ruim de helft van de Leidenaren gaf aan een of meerdere festivals te hebben bezocht. Dit bleek 13% hoger te zijn dan in 2005 (waarvan 9% omdat dit jaar meer festivals zijn onderzocht en 4% vanwege een daadwerkelijke toename in bezoek ).

Te zien is dat lager opgeleiden en 65-plussers relatief minder vaak een cultureel festival bezoeken, en bovendien andere soorten festivals bezoeken. Wat dat betreft is er een overeenkomst te zien met de twee voorgaande bevindingen. Uit het onderzoek van 2009 blijkt namelijk dat jongeren tot 35 jaar en middelbaar/hoogopgeleiden relatief vaker zelf een culturele activiteit beoefenen, en dat jongeren en hoger opgeleiden relatief vaker een culturele voorstelling bezoeken.

Hier lijkt een conclusie te kunnen worden getrokken. Toch blijft het ‘relatief’ en is de vraag of een paar procent verschil genoeg is om te zeggen dat cultuur onder Leidenaren vooral iets voor jonge, hoogopgeleide mensen is. Als het gaat om de ontwikkeling van cultuurparticipatie kan wel worden gesteld dat de cultuurparticipatie over het algemeen, op een paar uitzonderingen na, niet of lichtelijk veranderd is in de afgelopen jaren.

Het aantal werkzame personen in Leiden nam tussen 2005 en 2009 toe met bijna 6%. Vergeleken met de landelijke werkgelegenheidscijfers van het CBS is dat ruim een half procent minder dan in heel Nederland het geval is. De daling van de werkgelegenheid in 2009 ten opzichte van 2008 is ook in Leiden groter dan landelijk het geval is: Leiden kampt met een daling van circa een procent, terwijl in heel Nederland sprake is van een half procent minder werkzame personen.

Deze daling van circa een procent ten opzichte van 2008 is deels te verklaren: volgens de onderzoekers van BOA komt deze afname van het aantal werkzame personen door de verhuizing van het hoofdkantoor van een grote zorginstelling naar Leiderdorp.

Uit het onderzoek in opdracht van de Gemeente Leiden blijkt ook dat de meeste mensen in deze periode werkzaam zijn geweest in de gezondheids- en welzijnszorg, het onderwijs en de handel. In de zakelijke dienstverlening is de grootste toename van het aantal werkzame personen te zien.

Onderstaande interactieve grafiek toont het stemgedrag in Leiden, Leiderdorp, Voorschoten en Oegstgeest in 1998, 2002, 2003 en 2006. Op deze website staan dezelfde gegevens, maar dan per gemeente. Daaruit blijkt onder meer dat de VVD in 2006 iedere gemeente domineerde behalve de stad Leiden zelf.

Simon Otjes, promovendus politicologie aan de Universiteit Leiden, zegt dat er in Leiden op lokaal gebied veel stabiliteit is te vinden over de jaren. “Links krijgt hier ongeveer 60% van de stemmen en rechts ongeveer 40%. Het lijkt zo te zijn dat de verschuivingen met name binnen die blokken plaatsvinden en in mindere mate daartussen.” Volgens Otjes twijfelen mensen vaak tussen een aantal partijen die dicht bij elkaar staan, zoals GroenLinks en de PvdA.

Promovendus Tom Louwerse vult deze uitleg aan. “Landelijke trends zijn meestal ook op lokaal niveau waar te nemen, maar bepaalde partijen staan in Leiden traditioneel sterker dan landelijk.” Volgens Louwersekunnen landelijke onderwerpen van invloed zijn op de gemeenteraadsverkiezingen, maar is het omgekeerde nauwelijks het geval. “D66 deed het bij die verkiezingen erg goed, GroenLinks niet. Dit kwam waarschijnlijk door de Oostvlietpolder en de RijnGouwelijn.”

Wat denken de politicologen over de komende verkiezingen? Otjes: “Het is een beetje een open deur: nu de PvdA het beter gaat doen zullen GroenLinks en D66 daaraan verliezen. Hetzelfde geldt voor VVD ten opzichte van CDA en PVV.” Momenteel bezitten deze twee blokken allebei circa 75 zetels in de Tweede Kamer. “Vanuit dat oogpunt is een linkse coalitie erg onwaarschijnlijk, zonder CDA of VVD dus.”

In onderstaande diagram is te zien dat jongvolwassenen zich vooral vestigen in districten als Binnenstad Noord en Zuid en het Bos- en Gasthuisdistrict.

Nieuwe woningen
Het is niet verbazingwekkend dat de gemeente Leiden te kampen krijgt met woningnood onder studenten en afgestudeerde starters. De zogenaamde dubbele vergrijzing werkt ook niet mee en bovendien verlaten jaarlijks steeds minder mensen de stad. In de breedte heeft de gemeente weinig mogelijkheden om uit te breiden. Dit zorgt er voor dat de nieuwe woningen moeten worden gevonden in bestaande ruimtes. Hieronder is af te lezen in welke Leidse districten wordt gewerkt aan nieuwe woningen. (Deze gegevens stammen uit 2009.)

Meerjarenontwikkelingsprogramma
Uit het bovenstaande blijkt dat er aan woningen wordt gewerkt waar het nodig is, namelijk in de districten die het meest populair zijn onder studenten. Uit het Meerjarenontwikkelingsprogramma van de gemeente Leiden staat dat haar prioriteit de komende vijf jaar ligt bij het versterken van de historische binnenstad. Dit wil zij realiseren door meer woningen boven winkels te vormen en de omliggende wijken door middel van één groene singelrand met het centrum te verbinden. Voor de ruimtelijke investeringen in de stad heeft de gemeente twaalf miljoen euro uitgetrokken.

De gemeenteraadsverkiezingen zijn achter de rug, de colleges zijn gesmeed en de coalitieakkoorden gepresenteerd. In fraaie volzinnen zijn de, soms spraakmakende, voornemens voor de komende vier jaar op papier gezet. Zo spreekt het nieuwe Leidse college van Burgemeester en Wethouders zicht uit tegen de RijnGouweLijn door Leiden.

Maar wat gebeurt er wanneer we de concrete beleidsuitgangspunten loslaten, en het woordgebruik in de epistels analyseren? Leiden Lokaal ontleedde de nieuwe coalitieakkoorden. De resultaten zijn hieronder zichtbaar in zogenaamde ‘woordwolken’. De meest gebruikte woorden zijn het grootst, met dien verstande dat zeer frequent voorkomend lidwoorden als ‘de’, ‘het’ en ‘een’ zijn weggefilterd. Die zeggen immers niets over de inhoud. Ook de gemeentenamen zijn weggelaten, omdat die anders een onevenredig groot deel van de ‘wolk’ zouden vormen.

Coalitieakkoord Leiden (D66, VVD, CDA, SP)

Het nieuwe College van Leiden spreekt in een coalitieakkoord van slechts zeven pagina’s heldere taal. Een goede omgang met elkaar staat centraal. De belangrijkste speerpunten zijn: hoogwaardig openbaar vervoer, géén RijnGouweLijn door de stad, broodnodige bezuinigingen, duurzame energie, een goede Oost-West verbinding, extra parkeergelegenheid en, niet onbelangrijk, Leiden tot de meest klantvriendelijke gemeente van Nederland maken.

De ‘woordwolk’ sluit hierbij aan. ‘Voorstellen’, ‘realisatie’, ‘partijen’, ‘duurzame’ en ‘financiële’ zijn woorden die in het oog springen. Het grote aantal woorden valt op. Het heldere Leidse coalitieakkoord kan vanuit dit perspectief een woordenbrij zonder duidelijke uitschieters worden genoemd.

Coalitieakkoord Leiderdorp (VVD, D66, Groenlinks)

Hoe anders is dat in Leiderdorp. Eén woord spat van het beeldscherm: ‘we’. Ook ‘inwoners’ krijgt een prominente plaats. Wie het coalitieakkoord leest, zal niet opkijken van dit resultaat. Het nieuwe college benadrukt te gaan bouwen aan vertrouwen en een degelijk financieel beleid. Verstandige keuzes staan hierin centraal. Er móet verandering komen in Leiderdorp, maar wel in goede harmonie met burgers en ondernemers.

Coalitieakkoord Oegstgeest (Progressief Oegstgeest, VVD)

Oegstgeest toont hetzelfde patroon als Leiderdorp. ‘We’, ‘inwoners’, ‘beleid’ en ‘toekomstvisie’ zijn veelvoorkomende termen in het coalitieakkoord. Een daadkrachtig bestuur, een goede omgang met de burgers en een gedegen financieel beleid zijn dan ook speerpunten in de samenwerking tussen Progressief Oegstgeest en de VVD.

Coalitieakkoord Voorschoten (ONS Voorschoten, VVD)

‘De Voorschotense maat’ is de leidraad in het Voorschotense coalitieakkoord. Een beleid dat goed is voor Voorschoten, de inwoners en de ondernemers. ‘Durf te kiezen’, stellen ONS Voorschoten en de VVD. De gemeente wil zich richten op belangrijke projecten en zorgen dat er geen polarisatie komt, maar harmonie heerst. In 2020 moet Voorschoten een klantvriendelijke, pro-actieve en kwalitatief sterke gemeente zijn.

De ‘woordwolk’ sluit hierop aan. Behalve ‘gemeente’ springen ‘samenwerking’, ‘mensen’, ‘kiezen’ en ‘projecten’ in het oog. Het woordje ‘draagvlak’ is daarentegen opmerkelijk klein. Het coalitieakkoord staat bol van de mooie woorden en onderstreept ook dat de financiën in 2020 op orde moeten zijn, maar het woord ‘financiële’ valt opvallend weinig in het met zestien pagina’s redelijk lijvige coalitieakkoord.

De moraal van dit verhaal: ‘we’ gaan het samen doen, in de komende vier jaar.

Bron: de online te raadplegen coalitieakkoorden van de gemeenten Leiden, Leiderdorp, Oegstgeest en Voorschoten. Hulpmiddel bij het maken van de ‘woordwolken’: Many Eyes.