De app niet te vinden op de Android Market maar kan worden gedownload via deze link of het scannen van de QR-code hierboven. Om de app te kunnen installeren, moet het toestel wel apk-bestanden accepteren. Dit kunt u instellen door in het menu te kiezen voor ‘Instellingen’, daarna ‘Toepassingen’ en het vakje voor ‘Onbekende bronnen’ aan te vinken.

Op dit moment is er alleen een LeidenLokaal-app voor Android. iPhone- en BlackBerry-bezitters zullen voorlopig LeidenLokaal nog via een browser moeten bezoeken.

De gemeente Leiden heeft vorig jaar ruim 1100 vergunningen afgegeven. Dit aantal is veel hoger dan bij omringende gemeenten Leiderdorp, Oegstgeest en Voorschoten. Hoewel het aantal vergunningen in de Bollenstreek per gemeente redelijk gelijk liep tot 2006, is de nieuwbouw in Leiden daarna flink gestegen. Ook in Voorschoten werden er in 2010 meer vergunningen afgegeven.

Opvallend is dat het totaal aantal vergunningen voor nieuwbouw in Nederland de afgelopen jaren is afgenomen. Dit geldt voor alle delen van het land. Het aantal nieuwbouwwoningen in Leiden steeg daarentegen. Of deze ontwikkeling zich doorzet, is afwachten. Het CBS houdt iedere maand de cijfers bij van nieuwbouwwoningen en vergunningen in Nederland.

Afbeelding: mikeleeorg

Toeristen, smartphonegebruikers en zelfs hele bedrijven kunnen gebruik maken van het open netwerk. ‘Bedrijven die tijdelijk geen internet hebben kunnen via ons netwerk van kantoor naar kantoor, of van kantoor naar huis een verbinding opzetten’, zegt Rene Hasekamp, secretaris van de stichting. ‘Ons netwerk is verbonden met dat van Kaag en Braassem. Daar zijn vaak zeilwedstrijden en gaat er een streaming video via ons netwerk naar een server op internet. Er wordt telkens gekeken naar andere leuke toepassingen.’

Van hobby tot stichting
Elf jaar geleden, toen de modem nog de meest gebruikte manier was om verbinding te maken met het internet, begonnen hobbyisten te experimenteren met draadloze netwerkverbindingen tussen hun huizen. Twee jaar later resulteerde deze hobby in de Stichting Wireless Leiden. Inmiddels is hun netwerkje uitgebreid tot heel Leiden en enkele omliggende dorpen. Hasekamp: ‘We hebben een vrijwilligersorganisatie, dus iedereen pakt aan waar hij zin in heeft. Er zijn bijvoorbeeld mensen die zin hebben om de software verder te ontwikkelen en er zijn periodes dat mensen zeggen: “Nou, ik heb wel zin om nieuwe antennepunten te gaan bouwen.” Er is dus geen duidelijk systeem of businessplan.’

Zonder al teveel obstakels kan je al van honderden meters afstand verbinding maken met zo’n antennepunt, oftewel een node. In de binnenstad kan je op elk punt wel verbinden met het netwerk. Die nodes staan op hoge gebouwen, zoals de Hooglandse kerk, het stadhuis of de Pieterskerk. ‘De straling is een soort paraplu. Dat houdt wel in dat je een stukje van de node af moet staan om de beste dekking te hebben’, vertelt Hasekamp. ‘Als je bijvoorbeeld bij de Hooglandse kerk kijkt, hebben de huizen die er vlakbij staan waarschijnlijk slechte ontvangst. Een paar straten verder, op de Oude Rijn bijvoorbeeld, heb je wel goede ontvangst.’

Niet landelijk
Internet is natuurlijk niet gratis. Ook voor internet op je mobiele telefoon betaal je maandelijkse kosten. Toch biedt de stichting via hun netwerk gratis gebruik van internet aan. ‘Internet wordt gesponsord’, zegt Hasekamp. ‘Op een gegeven moment was er een internetprovider die het een leuk initiatief vond en drie internetverbindingen sponsorde. Inmiddels zijn er ook particulieren en bedrijven die een deel van hun internetverbinding aanbieden.’ Illegale activiteiten als het downloaden van films worden niet gewaardeerd, maar kunnen niet helemaal worden tegengehouden. ‘Dat zit een beetje in ons idee van een open netwerk’ zegt Hasekamp. ‘Zodra we zouden merken dat er strafbare feiten plaatsvinden, zouden we wel optreden. De kans dat er hele lelijke dingen gebeuren, zoals het verzenden van spam, is door beveiligingen aan het netwerk gelukkig erg klein.’

Plannen om een landelijk netwerk op te zetten heeft Stichting Wireless Leiden niet. ‘Je moet professioneel worden en dan loop je tegen veel problemen aan. We hebben nu een actieve vrijwilligersgroep van ongeveer twintig man en daaromheen nog wat mensen die minder actief zijn. Als je een veel groter gebied zou willen bestrijken wordt het wel erg moeilijk.’

In Leiden en omstreken blijkt het dragen van een hoofddoek op de meeste scholen geen probleem te zijn. Toch zijn er wel scholen die aangeven dat het dragen van een hoofddoek niet wordt toegestaan. Barabara Bosveld–Rotteveel, locatieleider van daltonschool De Schakel, zegt: “Leerlingen mogen ook geen pet op in de klas, dus ook geen hoofddoek of boerka. Als er wensen zijn omtrent het dragen van een hoofddeksel staan wij altijd open voor een gesprek.” C. Stuurman, directeur van de basisschool De Springplank, geeft daarnaast als reden: “Omdat wij een Christelijke school zijn, maar ook om hygiënische redenen en fatsoensnormen, zijn hoofddoeken niet toegestaan.”

Hieronder zijn alle scholen in Leiden en omgeving in kaart gebracht. Op de kaart zijn de scholen die toestemming geven tot het dragen van een hoofddoek met groen aangeven. Rode punaises zijn scholen die geen hoofddoeken toestaan. De protestante christelijke basisschool Het Kompas is met een roze punaise aangeduid. Zij staan het dragen van een hoofddoek toe bij leerlingen maar een leraar is niet geoorloofd een hoofddoek te dragen. Naast deze scholen zijn er ook scholen waar geen beleid is ingesteld omtrent het dragen van een hoofddoek. Deze zijn in het geel weergeven. Het Blauwe pictogram geeft scholen weer die (nog) geen commentaar geven hebben.

Hoofddoekenbeleid Leidse scholen

Hoofddoekenbeleid Leidse scholen weergeven op een grotere kaart

“De wil is absoluut aanwezig, maar in de uitvoering gaat het mis”, stelt Milieudefensie. “De gemeente heeft geen bonnetjes gevraagd, terwijl deze nodig zijn als controlemiddel. Zelfs een gecertificeerd aannemer kan verkeerd hout leveren”. Om het gebruik van FSC-hout te kunnen waarborgen heeft de organisatie een rapport opgesteld met aanbevelingen. Dit rapport werd afgelopen woensdag samen met de ‘paper tiger award’ door Blommers in ontvangst genomen.

De reactie van de gemeente was positief. “Het is goed dat de organisatie ons scherp houdt. Als gemeente zetten we in op duurzaam bouwen en nemen we de aanbevelingen, zoals controle op de bouwplaats, ten harte”, aldus een woordvoerder.

Milieudefensie heeft in totaal 56 bouwprojecten onderzocht. Slechts 35 procent van de onderzochte gemeenteprojecten voldeed aan het duurzaam inkoopbeleid, terwijl in 2005 is vastgesteld dat dit percentage nu op 75 zou moeten liggen. Voor de Rijksoverheid geldt dat alle inkopen van hout aan de duurzaamheidseis moeten voldoen.

“Het succes van de twitterende wijkagent wordt gemeten aan de hand van het aantal volgers en reacties”, stelde Renate den Elzen, Social Media adviseur bij Politie Hollands Midden. Ook de kwaliteit van de tweets wil men analyseren:  “dragen ze bij aan een oplossing van een probleem of onderzoek? En draagt de twitterende wijkagent ook bij aan het ‘imago’ van de politie?” Dat laatste blijkt niet altijd
het geval.

Hoewel het aan volgers en positieve reacties niet schort, vertelde wijkagent Arthur van der Linden dat het aantal waardevolle tips moet toenemen: “Niet veel wijkbewoners twitteren, ik hoop dat dit wel gaat gebeuren.”

Met een kleine ton stijgen de huizenprijzen in Voorschoten in 2010. Huizenkopers betalen in dat jaar gemiddeld 21 procent meer voor een koopwoning in Voorschoten. Waar een jaar eerder nog een prijskaartje van gemiddeld een kleine drie ton aan een koopwoning in deze gemeente hing, hangt nu een kaartje van 335.971 euro.

Voor een koopwoning in Oegstgeest betaalt men in 2009 ruim drie ton. In 2010 is die gemiddelde prijs met een stijging van 12 procent 374.051 euro. In Leiden blijven de huizenprijzen in 2010 gelijk en in Leiderdorp laten de huizenprijzen een stijging zien van 6 procent. Dat blijkt uit gegevens van het Kadaster, die gepubliceerd zijn op de site woningmarktcijfers.nl.

Starters
De cijfers die gepresenteerd worden, zijn voor makelaars uit Oegstgeest en Voorschoten maar moeilijk te duiden. Volkert Roosen is makelaar bij Van Soest Makelaardij en houdt zich voornamelijk bezig met de huizenverkoop in Oegstgeest. “Een stijging van 12 procent heb ik niet echt kunnen opmerken. Ik weet alleen wel dat Oegstgeest voor veel mensen gewoon een hele gewilde plaats is om te wonen. Dat is voornamelijk vanwege de centrale ligging. Vanuit Oegstgeest kun je gemakkelijk naar grote steden als Amsterdam en Utrecht reizen.” Het type woning dat volgens Roosen het meest populair is, is de jaren ’30-woning.

Op de huizenmarkt van Voorschoten is er niet één type woning aan te wijzen dat heel populair is. Dat vertelt Jeroen van Stralen. Hij verkoopt huizen voor Makelaarskantoor Van Stralen in Voorschoten. “Wij hebben in 2010 ontzettend veel eengezinswoningen verkocht. Dat zijn voornamelijk bestaande woningen geweest, die dus niet nog gebouwd hoefden te worden. Uit welke tijd de woningen komen, maakt niet uit. Jaren ’30, ’40, ’50, noem maar op.”

Van Stralen heeft veel eengezinswoningen verkocht, maar juist minder appartementen. Daar heeft hij een verklaring voor: “Uit alles blijkt wel dat de starters het zwaar hebben. Mensen die voor het eerst een woning willen kopen, krijgen meteen al te maken met bezuinigingen vanuit de politiek. Daarom is die verkoop gewoon een heel stuk minder gegaan.”

Verwarring
Uit de cijfers van woningmarktcijfers.nl kan Van Stralen maar moeilijk wijs worden. “Ons makelaarskantoor heeft eigenlijk een topjaar gedraaid, we hebben wel 75 huizen verkocht en dat is hartstikke goed”, vertelt hij. “Ik snap eigenlijk niet waar die stijging van 21 procent vandaan komt.”

De makelaar wijst erop dat de cijfers op de juiste wijze geïnterpreteerd moeten worden: “Het kan dan wel zo zijn dat de gemiddelde huizenprijs met 21 procent is gestegen, maar dat zegt nog niets over wat de gemiddelde verkoopprijs in 2010 heeft gedaan. Die gemiddelde verkoopprijs is namelijk vanaf eind 2008 tot begin 2010 met ongeveer 5 tot 10 procent alleen maar gedaald. De verkoopprijs is nu pas weer iets aan het stabiliseren.” De stijging van de huizenprijs in Voorschoten van 21 procent, slaat dus volgens Van Stralen niet op het aantal verkochte huizen, maar op het aantal huizen dat te koop staat.

De verwarring die makelaar Van Stralen signaleert, weet Dennis van de Pas van woningmarktcijfers.nl te verduidelijken. Het gemiddelde dat op de site gepresenteerd wordt, is het gemiddelde van de prijs van alle verkochte huizen in 2010. “De cijfers die wij presenteren op onze site, gaan over de verkoopcijfers van huizen. Wij hebben dus het gemiddelde berekend van het aantal transacties dat per gemeente heeft plaatsgevonden.” De stijging van 12 en 21 procent voor Oegstgeest en Voorschoten geeft aan dat mensen in 2010 gemiddeld meer voor een koophuis hebben betaald dan in 2009.

Dure huizen
Maar Van de Pas zegt wel dat we voorzichtig moeten zijn met het trekken van conclusies. “Je moet je ook weer niet blind staren op de cijfers die we hebben gepubliceerd in die lijst van gemeentes. Het is een gemiddelde. Als er in relatief kleine gemeentes, zoals Voorschoten en Oegstgeest, ook relatief weinig huizen worden verkocht, is het cijfer dat we noemen op niet zo heel veel transacties gebaseerd.”

Dat starters het in deze tijd van bezuinigingen moeilijk hebben, hoeft volgens Van de Pas geen verklaring te zijn voor het stijgen van de gemiddelde huizenprijs. “Als je bijvoorbeeld één huis verkoopt van vijf ton, trekt dat het gemiddelde een stuk omhoog. Het is gewoon goed mogelijk dat er in een jaar toevallig wat meer dure huizen worden verkocht, waardoor het gemiddelde wat hoger uitvalt. Dat zou ook goed het geval kunnen zijn bij Voorschoten en Oegstgeest.”

Foto: eworm (via Flickr)

Verschillende gemeenten, waaronder Voorschoten en Teylingen, hebben besloten om het contract met Gevulei, dat in 2016 afloopt, niet te verlengen. De gemeenten vonden het ophaaltarief te hoog in verhouding tot andere bedrijven. De directie van Gevulei onderzoekt nu verschillende scenario’s, waaronder de mogelijkheid om op te gaan in een ander bedrijf. Avalex, dat het afval verwerkt van de gemeenten Delft, Leidschendam-Voorburg, Midden-Delfland, Pijnacker-Nootdorp, Rijswijk en Wassenaar, is een voor de hand liggende kandidaat.

Avalex laat weten dat het vereerd is dat het in de berichtgeving wordt genoemd, maar dat er tot nu toe nog geen contact is geweest met Gevulei. Het is wel bereid om met Gevulei om de tafel te gaan zitten. ‘De koffie staat klaar.’

Tijdens dit debat verweten de bewoners Provinciale Staten dat zij het burgerinitiatief, de aanleg van de Churchill Avenue (CA), niet als volwaardig alternatief voor de N11 beschouwden en niet voldoende steun boden aan de ontwikkeling van de plannen van de Churchill Avenue.

De aanwezige politici beloofden dat onder hun leiding de Provinciale Staten beter dan voorheen naar de inwoners van Leiden, Voorschoten en Wassenaar zouden luisteren. Het aanwezige publiek reageerde wantrouwend en vroeg zich af wat uiteindelijk de doorslag zou geven bij de de keuze van het meest geschikte plan: de kosten, of de leefbaarheid. Aan het einde werden de aanwezige politici gedwongen om kleur te bekennen. Geen van hen koos publiekelijk voor de N11.

Drie partijen maakten geen keuze: het CDA, de VVD en de grote afwezige van de avond, de PVV. Daarmee blijft de mogelijkheid bestaan dat Provinciale Staten in april besluiten de N11 aan te leggen dwars door Voorschoten, de polder en de wijk Stevenshof.

De verkiezingsdag is geweest. Bron: Flickr, Moose

Opkomst
De stemhokjes in Oegstgeest werden op 9 juni druk bezocht, maar liefst 85 procent heeft zijn stem daadwerkelijk laten horen. De Leidenaren waren het minst in het stemhokje te zien (78,2 %), maar de opkomst bleef wel boven het landelijk gemiddelde liggen.

Uitslag
Leiden verschilt het meest met de omliggende plaatsen in het aantal stemmen voor de grote partijen. De overduidelijke winnaar in Oegstgeest, Voorschoten en Leiderdorp is de VVD. Alleen de Leidenaren gaven hun voorkeur aan de PvdA boven de VVD (23,4% tegenover 17,8%). Dit was ook bij de verkiezingsuitslag in 2006 het geval. De campagne aanpak van de PvdA om zich niet op de landelijke maar de lokale problematiek te richten lijkt een succes te zijn geweest. Het CDA komt er in Leiden het slechtst vanaf (6,5%) en vindt bij de Voorschotenaars de grootste support (13,4%). De Leidenaren steunen samen met de Leiderdorpers Wilders’ Partij voor de Vrijheid het meest.
Net als D66 krijgt ook GroenLinks en de Partij voor de Dieren in Leiden enkele stemmen meer dan in de andere drie plaatsen. De stemmen voor de ChristenUnie en SGP verschillen minimaal tussen de verschillende dorpen. De ChristenUnie heeft haar meeste stemmers in Oegstgeest en de SGP in Leiderdorp. De kleine partijen tot slot (zoals de Piratenpartij en Trots op Nederland) vinden in alle plaatsen geen hoeveelheid aan stemmen van betekenis.

Stemgedrag Leiden:

Stemgedrag Oegstgeest:

Stemgedrag Voorschoten:

Aantal bezoekers leidenlokaal per maand

Top 5 best bekeken artikelen

Auteurs van de top 5 best bekeken artikelen

Meest gevonden onderwerpen via Google

Bezoekers vanuit andere websites

Parcours van de marathon. (plaatje van www.marathon.nl)

De grote favorieten voor de eindzege bij de mannen zijn Luc Krotwaar, de Keniaan Dominique Kemboi en de Wit-Rus Dzmitry Sivou. Bij de vrouwen verdedigt de zesvoudig winnares Agnes Hijman Mijdrecht haar titel. Directe concurrenten van haar zijn Lindsay van Marrewijk, de Russin Vera Ilyina en de Keniaanse Emily Chemutai.

De Oostenrijkse kampioene Eva-Maria Gradwohl zou oorspronkelijk ook deelnemen, maar de organisatie van de Leiden Marathon heeft haar van de startlijst gehaald. Gradwohl was in opspraak  geraakt na het weigeren van een dopingtest in Kroatië en is per direct gestopt met wedstrijdatletiek.

De organisatie van de Leiden Marathon hoopt wederom dat er veel records zullen gaan sneuvelen, na de vier van vorig jaar. Vooral de halve marathon bij de mannen heeft veel potentie. Het huidige record van 1.02.46 staat al sinds 1999 op de naam van de  Ethiopiër Tesfaye Tola. De Marokkaan Rachid Ghanmouni en de Namibiër Ruben Indongo zijn de grootste kanshebbers in deze recordjacht. Beide heren hebben al eerder onder de één uur en twee minuten gelopen.

Naast een halve en hele marathon zijn er ook nog afstanden van tien en vijf kilometer. Voor kinderen tot twaalf jaar en mensen met een geestelijke of lichamelijke beperking is er nog een speciale afstand van 2,1 kilometer.

Onderstaande interactieve grafiek toont het stemgedrag in Leiden, Leiderdorp, Voorschoten en Oegstgeest in 1998, 2002, 2003 en 2006. Op deze website staan dezelfde gegevens, maar dan per gemeente. Daaruit blijkt onder meer dat de VVD in 2006 iedere gemeente domineerde behalve de stad Leiden zelf.

Simon Otjes, promovendus politicologie aan de Universiteit Leiden, zegt dat er in Leiden op lokaal gebied veel stabiliteit is te vinden over de jaren. “Links krijgt hier ongeveer 60% van de stemmen en rechts ongeveer 40%. Het lijkt zo te zijn dat de verschuivingen met name binnen die blokken plaatsvinden en in mindere mate daartussen.” Volgens Otjes twijfelen mensen vaak tussen een aantal partijen die dicht bij elkaar staan, zoals GroenLinks en de PvdA.

Promovendus Tom Louwerse vult deze uitleg aan. “Landelijke trends zijn meestal ook op lokaal niveau waar te nemen, maar bepaalde partijen staan in Leiden traditioneel sterker dan landelijk.” Volgens Louwersekunnen landelijke onderwerpen van invloed zijn op de gemeenteraadsverkiezingen, maar is het omgekeerde nauwelijks het geval. “D66 deed het bij die verkiezingen erg goed, GroenLinks niet. Dit kwam waarschijnlijk door de Oostvlietpolder en de RijnGouwelijn.”

Wat denken de politicologen over de komende verkiezingen? Otjes: “Het is een beetje een open deur: nu de PvdA het beter gaat doen zullen GroenLinks en D66 daaraan verliezen. Hetzelfde geldt voor VVD ten opzichte van CDA en PVV.” Momenteel bezitten deze twee blokken allebei circa 75 zetels in de Tweede Kamer. “Vanuit dat oogpunt is een linkse coalitie erg onwaarschijnlijk, zonder CDA of VVD dus.”

De gemeenteraadsverkiezingen zijn achter de rug, de colleges zijn gesmeed en de coalitieakkoorden gepresenteerd. In fraaie volzinnen zijn de, soms spraakmakende, voornemens voor de komende vier jaar op papier gezet. Zo spreekt het nieuwe Leidse college van Burgemeester en Wethouders zicht uit tegen de RijnGouweLijn door Leiden.

Maar wat gebeurt er wanneer we de concrete beleidsuitgangspunten loslaten, en het woordgebruik in de epistels analyseren? Leiden Lokaal ontleedde de nieuwe coalitieakkoorden. De resultaten zijn hieronder zichtbaar in zogenaamde ‘woordwolken’. De meest gebruikte woorden zijn het grootst, met dien verstande dat zeer frequent voorkomend lidwoorden als ‘de’, ‘het’ en ‘een’ zijn weggefilterd. Die zeggen immers niets over de inhoud. Ook de gemeentenamen zijn weggelaten, omdat die anders een onevenredig groot deel van de ‘wolk’ zouden vormen.

Coalitieakkoord Leiden (D66, VVD, CDA, SP)

Het nieuwe College van Leiden spreekt in een coalitieakkoord van slechts zeven pagina’s heldere taal. Een goede omgang met elkaar staat centraal. De belangrijkste speerpunten zijn: hoogwaardig openbaar vervoer, géén RijnGouweLijn door de stad, broodnodige bezuinigingen, duurzame energie, een goede Oost-West verbinding, extra parkeergelegenheid en, niet onbelangrijk, Leiden tot de meest klantvriendelijke gemeente van Nederland maken.

De ‘woordwolk’ sluit hierbij aan. ‘Voorstellen’, ‘realisatie’, ‘partijen’, ‘duurzame’ en ‘financiële’ zijn woorden die in het oog springen. Het grote aantal woorden valt op. Het heldere Leidse coalitieakkoord kan vanuit dit perspectief een woordenbrij zonder duidelijke uitschieters worden genoemd.

Coalitieakkoord Leiderdorp (VVD, D66, Groenlinks)

Hoe anders is dat in Leiderdorp. Eén woord spat van het beeldscherm: ‘we’. Ook ‘inwoners’ krijgt een prominente plaats. Wie het coalitieakkoord leest, zal niet opkijken van dit resultaat. Het nieuwe college benadrukt te gaan bouwen aan vertrouwen en een degelijk financieel beleid. Verstandige keuzes staan hierin centraal. Er móet verandering komen in Leiderdorp, maar wel in goede harmonie met burgers en ondernemers.

Coalitieakkoord Oegstgeest (Progressief Oegstgeest, VVD)

Oegstgeest toont hetzelfde patroon als Leiderdorp. ‘We’, ‘inwoners’, ‘beleid’ en ‘toekomstvisie’ zijn veelvoorkomende termen in het coalitieakkoord. Een daadkrachtig bestuur, een goede omgang met de burgers en een gedegen financieel beleid zijn dan ook speerpunten in de samenwerking tussen Progressief Oegstgeest en de VVD.

Coalitieakkoord Voorschoten (ONS Voorschoten, VVD)

‘De Voorschotense maat’ is de leidraad in het Voorschotense coalitieakkoord. Een beleid dat goed is voor Voorschoten, de inwoners en de ondernemers. ‘Durf te kiezen’, stellen ONS Voorschoten en de VVD. De gemeente wil zich richten op belangrijke projecten en zorgen dat er geen polarisatie komt, maar harmonie heerst. In 2020 moet Voorschoten een klantvriendelijke, pro-actieve en kwalitatief sterke gemeente zijn.

De ‘woordwolk’ sluit hierop aan. Behalve ‘gemeente’ springen ‘samenwerking’, ‘mensen’, ‘kiezen’ en ‘projecten’ in het oog. Het woordje ‘draagvlak’ is daarentegen opmerkelijk klein. Het coalitieakkoord staat bol van de mooie woorden en onderstreept ook dat de financiën in 2020 op orde moeten zijn, maar het woord ‘financiële’ valt opvallend weinig in het met zestien pagina’s redelijk lijvige coalitieakkoord.

De moraal van dit verhaal: ‘we’ gaan het samen doen, in de komende vier jaar.

Bron: de online te raadplegen coalitieakkoorden van de gemeenten Leiden, Leiderdorp, Oegstgeest en Voorschoten. Hulpmiddel bij het maken van de ‘woordwolken’: Many Eyes.

Het doel van de examentrainingen is het geven van extra hulp aan leerlingen die op deze manier meer kans hebben om voor het eindexamen te slagen. Ook leerlingen die een hoog gemiddelde willen halen kunnen baat hebben bij een dergelijke training.

Flickr - Photo by Kyle Kesselring

In Florence oogstten ze verbaasde blikken. De stad overspoeld met Nederlandse dames in het paars, getooid met opvallende hoofddeksels. Een toevallig passerende fotograaf wilde er meer van weten. Wat bleek: de Red Hat Society was op stedentrip. Een invasie van dames in het paars en rood. Bereid u voor!

De Red Hat Society, oorspronkelijk opgericht in Amerika, waaide vijf jaar geleden over naar Nederland. Queen Mum Marlène Osborne raakte in 2005 in Californië aan de praat met een stel gezellige dames, gekleed in paars en rood. Bij thuiskomst vertelde ze haar vriendinnen over deze club, de Red Hat Society. En zo begon de eerste Nederlandse afdeling in Voorschoten, ook wel chapter genoemd.

Inmiddels bestaan er ruim tachtig afdelingen door heel Nederland, en is het ledental wereldwijd uitgegroeid tot meer dan één miljoen. De oprichtsters van de afdelingen zijn herkenbaar door hun eigenhandig aangemeten koninklijke of adellijke naam, waarvan ‘Queen Cornelia van Bavarois tot Butterscotch’ en ‘Queen Henriëtta Vrolyck van Aemstel tot Geyn’ maar enkele voorbeelden zijn. De Red Hat Society is geen charitatieve instelling , maar een organisatie die vrouwen met elkaar verbindt door ‘vriendschap, frivoliteit en creativiteit.’

“Deze vrouwen, Red Hatters genoemd, hebben verschillende achtergronden”, vertelt Osborne. “Maar vaak zijn hun kinderen het huis uit, en hebben ze hard gewerkt. Nu vinden ze het leuk om zichzelf mooi uit te dossen en te genieten. Dat is het belangrijkst: fun and friendship.” Regels zijn er niet, maar “stilletjes thuiszitten en zeuren is absoluut verboden.”

De dames van de Red Hat Society zijn allen boven de vijftig. Wannabe Red Hatters beneden de vijftig zijn welkom, maar mogen nog geen rood en paars dragen op de activiteiten. Zij worden de ‘Pink Hatters’ genoemd: ze dragen lila jurken en roze hoeden tot ze de vijftig gepasseerd zijn. “In Italië zijn er al Pink Hatters van rond de dertig,” aldus Osborne. Gekleed in paarse kleding met rode hoofddeksels ondernemen ze de meest uiteenlopende activiteiten: van een fietstocht tot high-tea en van een museumbezoek naar een stedentrip.

Naast deze activiteiten ontmoeten de leden van de Voorschotense Red Hat Society elkaar regelmatig. Het Wapen van Voorschoten en het Van der Valk restaurant bijvoorbeeld zijn enkele plaatsen waarop men de dames in het paars en rood in levende lijve tegenkomt. Op deze bijeenkomst, de Stamtafel genoemd, wordt geborreld, gegeten en vooral veel bijgepraat. De frequentie van deze bijeenkomsten is opgevoerd vanwege de op handen zijnde Red Hat Society Dag: die wordt 27 april 2010 gehouden op de Pier van Scheveningen. Hierbij zijn zo’n 400 Red Hatters uit heel Nederland aanwezig, én de fotograaf die ze tegenkwamen in Florence. Deze dag valt samen met het vijfjarig bestaan van de Red Hat Society Voorschoten in 2010.

“De Red Hat Society heeft in die vijf jaar een enorme groei doorgemaakt in Nederland,” zegt Osborne. “Daar ben ik best trots op.” De Voorschotense chapter zit inmiddels vol: mede door het geringe verloop binnen het bestand van dertig Red Hatters. Aspirant-leden wordt dan ook van harte aanbevolen bij een ander chapter aansluiting te vinden of een nieuw chapter te beginnen. Zodat er weer een nieuwe groep dames bijkomt die volgens het officiële Red Hat Society gedicht kan zeggen:

“Wanneer ik oud ben ga ik paarse jurken kopen
en zal daar ook een rode hoed bij doen
Dat staat me niet, maar ik zie mezelf al lopen
en ik verspil mijn staatspensioen
Aan drank en handschoenen met knopen.”

Nu is het ruimen van graven op zich een routineklus. Immers, een graf op de algemene begraafplaats wordt, indien de periode niet door de nabestaanden wordt verlengd, na vijftien jaar geruimd. Op de particuliere begraafplaats is dit na een periode van dertig jaar. Maar de gemeente kiest er niet langer voor om de graven afzonderlijk na elke verlooptijd te verwijderen. Ze heeft zich voorgenomen om slechts eens in de vijf jaar graven te ruimen.

Bron: www.begraafplaatsrosenburgh.nl

Herbegraving
De nabestaanden van overledenen van wie graven bij de volgende ruiming aan de beurt zijn, werden vorige week door de gemeente ingelicht. Best vroeg als je je bedenkt dat het pas in 2014 zal plaatsvinden. Een woordvoerster van de gemeente Voorschoten, licht toe: “We wilden onze begraafplaatsadministratie actualiseren en daarvoor hebben we een extern adviesbureau ingeschakeld. Zij adviseerden ons om elke vijf jaar graven weg te halen. We zijn van plan een actief ruimingsbeleid te hanteren, dus vandaar dat we er zo vroeg bij zijn.”

De gemeente heeft de situatie aan de meeste nabestaanden via een brief uitgelegd. Door middel van een antwoordformulier kunnen de overgeblevenen hun wensen ten opzichte van het graf kenbaar maken. “We hebben nabestaanden van driehonderd tweehonderd overledenen gevraagd wat hun wensen zijn”, vertelt Tasan. “Mensen met een overledene op de algemene begraafplaats kunnen kiezen voor een herbegraving of voor bijzetting in het verzamelgraf. Nabestaanden van dierbaren op de particuliere begraafplaats hebben in plaats van de optie herbegraving nog de keuze om de huurperiode van de rustplaats te verlengen.”

Verzamelgraf
Helaas lukt het de gemeente niet om met alle nabestaanden in contact te komen. Tasan legt uit: “Soms weten we niet wie de nabestaanden zijn of is het onduidelijk of er überhaupt nog bekenden van de overledene zijn achtergebleven. We weten dan niet of het de wens is om het graf te herbegraven of om het bij te zetten in het verzamelgraf. Daarom proberen we via een mededelingenbordje op het graf de nabestaanden waarvan bij de gemeente geen contactgegevens bekend zijn te bereiken.”

Het verzamelgraf zal de tweede in zijn soort worden op de begraafplaats. Eerder werden in 2009 ook al graven geruimd die later in een verzamelgraf zijn bijgezet. Op dit graf is een herdenkingsmonument geplaatst waarop alle namen van de overledenen staan. Ook het verzamelgraf dat in 2014 gemaakt zal worden, zal van een monument worden voorzien.

Hoeveel graven er in 2014 zullen worden geruimd is nog onduidelijk. Tasan: “In principe hebben we driehonderd nabestaanden aangeschreven. Uiteraard is het uiteindelijke aantal te ruimen graven nog niet zeggen. Het is echt afhankelijk van de wensen van de nabestaanden. Sowieso acht ik de kans dat geen enkele nabestaande kiest voor het verzamelgraf ontzettend klein. En ach, als iedereen besluit de graven te behouden is dat geen probleem. De begraafplaats heeft nog voldoende ruimte.”

De voormalige Rabobank-locatie

Sinds 11 maart ligt de ruimtelijke visie centrumvoorzieningen ter inzage. Wethouder Hester Tjalma (CDA), gaat over ruimtelijke ordening: “De nu gepresenteerde visie is een opmaat voor het nieuwe bestemmingsplan, het moet aangeven wat gewenst is op welke plek.” Zo zal de Voorstraat vooral bedoeld blijven voor cultuur en horeca, terwijl de Schoolstraat vooral moet bestaan uit winkels, gecombineerd met wonen.

Meer klanten
Een van de projecten die een hoge prioriteit heeft gekregen, is het vestigen van een discountsupermarkt in het voormalige Rabobankpand aan de kop van de Schoolstraat. Dit pand staat al enkele jaren leeg en een discountsupermarkt zou meer klanten naar die kant van de Schoolstraat moeten trekken. Uit het rapport blijkt namelijk dat er op dit moment veel minder mensen aan die kant van de straat lopen, in vergelijking tot de andere kant. Dirk Jan Droogh van DTNP: “Door de toevoeging van een supermarkt zal het aantal passanten aan deze kant van de straat fors toenemen waardoor het weer een aantrekkelijke locatie wordt.”

Droogh legt ook uit waarom het bureau een discountsupermarkt adviseert en geen servicesupermarkt, waar in principe wel ruimte voor zou zijn: “Een discountsupermarkt is gunstig omdat die gemiddeld kleiner is dan een servicesupermarkt. Dan blijft er nog ruimte over voor speciaalzaken die kunnen profiteren van de mensen die een dergelijke publiekstrekker aanlokt.” Het doel is dus een combinatie van een prijsvechter met kleinere winkels, omdat dergelijke speciaalzaken de beste kans maken als ze dichtbij publiekstrekkers zitten.

Chique winkelgalerij
Maar verschillende ondernemers zijn nog niet zo zeker van het succes van dit plan. Edo Merx van Spijkerhoek: “Een discountsupermarkt trekt misschien meer mensen, maar bijvoorbeeld een chique winkelgalerij past naar mijn idee beter bij het beeld van het centrum.” Droogh begrijpt de bezwaren maar stelt gerust: “De locatie van de Rabobank is strategisch en dat willen we goed benutten door met een publiekstrekker meer mensen die richting uit te krijgen. De precieze invulling hiervan zal echter ook bij de functie van de straat moeten passen, bijvoorbeeld door winkels aan de voorkant te vestigen.”

Inwoners van Voorschoten lijken de plannen wel te zien zitten. Een inwoner: “Ik vind het een goed idee. Persoonlijk zou ik het liefst een Xenos zien, maar het pand moet in ieder geval wel zo worden opgeknapt dat het past bij Voorschoten. Dus een wat chiquere uitstraling, omdat er zich enkele luxe winkels tegenover dit pand bevinden.” Meest genoemde favoriet is de Action, ook bij de Visarend: “Ik zou het liefst een Action zien, maar als de loop er maar in blijft, dat zorgt voor extra klanten.”

In het rapport wordt echter een andere logische stap genoemd: verhuizing van Aldi. Die zit nu aan de andere kant van de straat in een vrij krap pand. Als Aldi verhuist zou dit grote voordelen opleveren: meer winkelruimte, maar ook een betere bereikbaarheid. Bovendien is er de mogelijkheid tot een parkeergarage onder het voormalige Rabobankpand. Op dit moment is het echter nog niet duidelijk hoe Aldi hier zelf tegenover staat.

Reacties
Wat nu de toekomst zal worden van de voormalige Rabobank-locatie blijft vooralsnog onduidelijk. Maar dat er na jaren leegstand wel iets met dit pand moet gaan gebeuren, daar lijkt iedereen het wel over eens. Wethouder Tjalma: “Het is nog te vroeg om te zeggen wat de gemeente van deze visie vindt, de hoofdlijnen onderschrijven wij in ieder geval. Maar bijvoorbeeld op het idee van een discountsupermarkt in het oude Rabobankpand willen wij nog graag reacties van mensen hebben.”

De ruimtelijke visie centrumvoorzieningen ligt nog tot 22 april ter inzage in het gemeentehuis van Voorschoten. Reacties kunnen gericht worden aan het college van burgemeester en wethouders.

Thea Jitta, via www.theajitta.nl

Zo’n tien jaar geleden begon Thea Jitta met beeldhouwen. Twee jaar terug werden enkele van haar beelden geveild, de opbrengst ging naar een kindertehuis in India. Gewoonlijk wordt haar werk vooral dankzij mond-tot-mondreclame verkocht, maar deze week komt daar even verandering in: in het oude postkantoor aan de Voorstraat in Voorschoten presenteert ze haar werk, samen met schilder Hans Spiegeler en sieradenmaakster Rina van Lierop. Dertig procent van de opbrengst gaat naar Stichting Villa Joep.

Is beeldhouwen uw hobby of uw beroep?
“In feite is het mijn hobby. Ik ben nooit naar de kunstacademie geweest – helaas waren mijn ouders daar vroeger tegen – maar ik heb wel lessen gevolgd bij diverse professionele beeldhouwers. Ik ben bijna dagelijks bezig met beeldhouwen en ik verkoop ook regelmatig wat, daardoor is het toch een beetje mijn beroep geworden.”

Wat voor beelden maakt u eigenlijk?
“De beelden die ik maak, zijn meestal abstract. Van te voren bedenk ik bijna nooit wat ik ga maken, dat komt tijdens het beeldhouwen vanzelf. Soms weet ik het even niet meer en dan laat ik een blok steen een tijdje liggen of ik hak er heel rigoureus een stuk vanaf, en dan komt er wel wat tevoorschijn. Wanneer het beeld uiteindelijk is zoals ik het wil, zou ik het nooit diezelfde dag kunnen verkopen, vanwege de emotionele band. Hoe groter het gevecht was, hoe sterker die band is. Een voorbeeld hiervan is het beeld van de mus. Na dagen van twijfel verscheen ineens dat kopje. Het is dan belangrijk dat ik weet dat de koper het beeld mooi vindt.”

Waarom houdt u deze expositie?
“Stichting Villa Joep zamelt geld in voor onderzoek naar neuroblastoom kinderkanker. De oprichters van deze stichting wonen bij mij om de hoek, daarom ligt het voor de hand dat ik ze op deze manier graag wil helpen. Daarnaast ben ik natuurlijk erg benieuwd naar de reacties van bezoekers. Dit geldt ook voor Rina van Lierop. Hans Spiegeler was vooral erg enthousiast vanwege de expositieruimte. Dit vroegere postkantoor is een prachtig monumentaal pand met heel veel ruimte aan de muren. Ook de lichtval is erg mooi hier, zodat de schilderijen goed tot hun recht komen.”

Hebt u de beelden die hier staan speciaal hiervoor gemaakt?
“Nee, zeker niet. Beeldhouwen doe ik altijd, dus dit zijn gewoon de beelden die ik de afgelopen tijd gemaakt heb. Het is wel grappig dat de beelden hier veel meer aandacht krijgen dan thuis. Wanneer ze bij mij thuis staan, horen ze gewoon bij het interieur en vallen ze niet op. Eerder stonden ook al beelden van mij bij een kapsalon en bij een keukenstudio, maar ook daar zag niemand ze.”

Hoe vonden u en de andere twee kunstenaars elkaar? Wat heeft u met hen gemeen?
“Rina van Lierop is mijn overbuurvrouw. Natuurlijk kom je elkaar dan wel eens op straat tegen en we wisten van elkaar dat we creatief bezig waren. We vonden het ook allebei lastig om met de commerciële kant daarvan om te gaan, daarom is deze expositie zo ideaal. Hans Spiegeler is de man van een goede vriendin. Hans zelf ken ik niet zo goed, daarom vind ik het soms lastig om vragen van bezoekers over zijn schilderijen te beantwoorden. Zijn schilderijen hebben een zeer uitgesproken stijl en zijn leuk om naar te kijken. Er zitten veel grapjes in en het kleurgebruik vind ik erg mooi.”

Jullie zijn iedere dag open. Hoe is het om hier de hele dag te zitten?
“Inderdaad zijn we tot en met eenentwintig maart iedere dag van tien tot vier open, daarom wisselen we de wacht af. Hans heeft bijvoorbeeld een fulltime baan, dus hij is hier vooral veel in het weekend. Eigenlijk is het vooral gewoon leuk om hier te zitten. Ik had eerst gedacht dat ik hier wel een beetje kon gaan staan hakken, maar dat bleek toch niet echt te werken. Er druppelen steeds mensen binnen en dan word ik iedere keer uit mijn concentratie gehaald. Daarom heb ik maar een boek meegenomen. Er komen ook regelmatig kennissen en vrienden langs, die maken dan een praatje. Ik hoef me dus zeker niet te vervelen.”

Wat hebt u gedaan om bezoekers aan te trekken?
“We hebben eerst alle mensen gemaild waarvan we de e-mailadressen hadden. Verder hebben we in wat huis-aan-huisblaadjes en op verschillende websites gestaan en natuurlijk hebben we het overal rondgebazuind. We gingen ervan uit dat het goede doel veel mensen zou trekken, maar we hebben gemerkt dat de meeste bezoekers toch vooral gewoon benieuwd zijn naar onze kunst.”

Hoe reageren de bezoekers?
“Sommige bezoekers weten niet zo goed wat ze ermee aan moeten en zijn na een kort rondje weer weg, andere mensen nemen uitgebreid de tijd en stellen veel vragen. Het is natuurlijk het leukst wanneer iemand interesse toont. Over ons werk zijn de meeste bezoekers gelukkig erg verrast, er wordt zelfs vaak gevraagd of de expositie hier niet kan blijven. We hopen dat we deze week ook nog veel zullen verkopen, maar dat is tot nu toe nog niet zo veel voorgekomen: we hebben nu enkele sieraden, een beeld en een schilderij verkocht. Verder heb ik een paar opdrachten binnengesleept en een aantal klanten komt later deze week misschien nog terug.”

En bent u van plan om hier een permanente expositie van te maken?
“Nee. Voor een week is het leuk om hier te zitten, maar ik zou dit niet dag in, dag uit willen doen. Bovendien is het financieel niet haalbaar. Het pand is nu gratis omdat het voor een goed doel is, maar op de langere termijn kan dat natuurlijk niet.”

Jan-Paul Middelburg, fractievoorzitter van de PVDA, vindt het een goed initiatief: “Deze markt past goed binnen onze reguliere campagne. We gaan dan ook altijd het centrum in om met bewoners te praten. De toegevoegde waarde van deze dag is dat alle politieke partijen op dezelfde tijd bij elkaar zijn. Mensen kunnen dus makkelijk bij de verschillende partijen informatie inwinnen.”

Ook Herman Scholten, fractievoorzitter van het CDA, ziet het nut van de markt: “Het is belangrijk de inwoners op de raadsverkiezingen te wijzen. Op deze manier ben je als politieke partij aanspreekbaar en fysiek aanwezig. Dat maakt het laagdrempelig.”

De politieke markt wordt voor elke raadsverkiezing georganiseerd. Daarnaast zijn alle politieke partijen ook jaarlijks aanwezig bij het Weekend van Voorschoten. Wilt u meer informatie over de politieke markt? Ga dan naar de verkiezingspagina van de gemeente Voorschoten.

Het was de bedoeling dat de gemeenteraad een keuze zou maken uit vijf mogelijke bouwplannen. Tijdens de vergadering werd duidelijk dat geen enkele optie op grote steun kon rekenen. De VVD bracht nogmaals het kritiekpunt naar voren dat met de huidige plannen er te weinig speelruimte voor de kinderen overbleef. ONS Voorschoten vond dat bij alle plannen de bebouwing erg dicht op het schoolgebied stond.

In de discussie die volgde kwam buiten de plannen die al op tafel lagen nog een andere optie naar voren; de zogenaamde nul-optie. Als voor deze optie gekozen wordt zal het terrein bij de Regenboog niet gebruikt worden voor nieuwbouw en zal de financiering op een andere manier verzekerd moeten worden.

De wethouder gaf de toezegging de optie te onderzoeken en zal in de toekomst verslag uitbrengen naar de gemeenteraad over de haalbaarheid van dit plan.

Hoeveel jaren bent u actief in de partij?
“Ik ben vanaf de oprichting actief betrokken bij ONS Voorschoten. In Voorschoten ben ik acht jaar raadslid en fractievoorzitter. Eerst namens D66. In Voorschoten is D66 opgegaan in ONS Voorschoten. ONS Voorschoten is ontstaan uit de behoefte om op inhoudelijke gronden en met de belangen van burgers en ondernemers de dialoog met burgers en tussen politici onderling te voeren.”

Wat zijn de belangrijkste speerpunten van uw partij tijdens de gemeenteraadsverkiezing in maart?
“Wij willen dat de burger nadrukkelijk wordt betrokken bij de lokale politiek, ze worden deelgenoot gemaakt van de plannen die de komende jaren spelen en krijgen meer toegang tot het besluitvormingsproces.”

“Concrete speerpunten voor de komende jaren zijn: allereerst de financiën op orde krijgen, een ondernemersvriendelijk klimaat, het centrum afronden, de nieuwbouw van de scholen (Het kompas, De Vink en De Regenboog) nu eindelijk realiseren, de herinrichting van de Dobbewijk afmaken, een ruimhartiger WMO en minimabeleid, een obstakelvrij Voorschoten, meer aandacht voor jongeren en senioren en we zijn fel tegen de komst van de Rijnlandroute door ons dorp.”

Hoe verhoudt dit zich tot voorgaande jaren?
“Tijdens de oprichting hebben we besloten om de burger te laten zien waar wij voor staan. De fractie heeft zijn nek uitgestoken en is al voor de verkiezingen aan de slag gegaan. Deze lijn willen wij na de verkiezingen met een grotere fractie en vanuit het college voortzetten. Goede voorbeelden van wat wij de afgelopen jaren hebben laten zien zijn het alternatieve parkeerbeleid, de planvorming Sportpark Adegeest en het stimuleren van burgerinitiatieven.”

“Het contact houden met mensen zit mijn fractie in het bloed. Concreet betekent dat dat we op bezoek gaan bij mensen, informatie geven, zoeken naar oplossingen en stimuleren dat ze zich groeperen en gezamenlijk in actie komen door plannen op te stellen en deze onder de aandacht brengen bij het bestuur.”

“Dus vooral het eigen initiatief opwekken, zodat de burgers niet afhankelijk zijn van de actiebereidheid van de zittende politieke partijen. We menen dat hierdoor ook de partijpolitiek kan worden teruggedrongen. Nu worden besluiten helaas vaak tegengehouden omdat het teveel is verbonden met een bepaalde politieke partij en de andere partijen daar dan niet in mee kunnen gaan. Het plan is goed, de burgers willen het, maar het strandt op partijpolitieke keuzes.”

Wat vindt u persoonlijk het belangrijkste punt op de verkiezingsagenda?
“Persoonlijk vind ik het meest belangrijk de manier waarop ONS Voorschoten politiek bedrijft. Wij gaan in dialoog met mensen; niet vanuit een ivoren toren; niet met een vooringenomen standpunt, maar wij staan open voor alle ideeën die mensen hebben. Contact hebben met mensen is daarbij niet alleen nodig, maar ook erg leuk. Er is veel kennis en inzicht aanwezig bij de burgers zelf en die wordt nu te weinig gebruikt.”

Wat is uw politieke hoogtepunt van 2009?
“De hoge opkomst bij het presenteren van het verkiezingsprogramma en de kandidaten van ONS Voorschoten op 25 november. De zaal zat vol en er moesten nog snel stoelen bij gesleept worden (ca 100 mensen). Dat heb ik nooit eerder meegemaakt en ik vraag me af of andere partijen een zo’n groot aantal mensen ooit wel eens hebben gezien. Op dat moment stel ik vast dat we op de goede weg zijn en dat ONS in het dorp echt wordt gezien als een serieus te nemen partij. In 2008 hoopten de andere partijen nog dat het snel zou overwaaien, maar we zijn nu niet meer weg te denken.”

Wat is uw politieke dieptepunt van 2009?
“Het rapport over de overschrijdingen op de centrumtraverse en de manier waarop dat rapport onder de tafel is weggewerkt door de huidige coalitiepartners. Ze probeerden de snoeiharde conclusies af te zwakken, kwamen zelf met de voorzichtige conclusies dat er vooral fouten in de uitvoering waren gemaakt en dat dat kwam omdat de ambtenaren er niet op waren toegerust en beloofden het voortaan beter te doen.”

Welk boek heeft u als laatste gelezen?
” ‘Het verloren symbool’ van Dan Brown.”

Wie is uw grote voorbeeld?
“Als veranderaar vind ik Ghandi een groot voorbeeld. Een mooi citaat van hem is: “Wees de verandering die je in de wereld wil zien gebeuren.” In de Nederlandse politiek zijn er meerdere Frits Bolkesteijn (zijn manier van duaal debatteren), Hans van Mierlo (een nuance in een oneliner weten uit te drukken), Wim Kok (onmogelijke dingen in stilte te laten plaatsvinden) en Hans Weijers (sterkste minister van Economische Zaken ooit).”

“In het huidige politieke landschap zijn er twee opvallende landelijke politici die ik beide bewonder. Alexander Pechtold om zijn timing, debatvaardigheid en mensgerichtheid. Geert Wilders om zijn kunst de aandacht vast te houden en op zichzelf te richten.”

Wat zijn de belangrijkste speerpunten van uw partij tijdens deze verkiezing?
“Werkgelegenheid, armoedebestrijding, ondersteuning minima, betere dienstverlening door de gemeente, goede scholen, duurzaamheid, veiliger verkeer.”

Hoe verhoudt dit zich tot voorgaande jaren?
“In het licht van de economische crisis en de helaas toenemende noodzaak zetten we deze keer alles op alles om werkgelegenheid en armoedebestrijding in Voorschoten ambitieuzer op te pakken. Vier jaar
geleden vroegen kiezers ons vooral meer aandacht voor het milieu. Dat heeft de PvdA in Voorschoten waargemaakt door de ambities en de discussie naar een veel hoger niveau dan voorheen te tillen en daar houden we nu natuurlijk ook aan vast. En nu vragen wij van de kiezers om ons te steunen in onze strijd voor werkgelegenheid en armoedebestrijding.”

Wat vindt u persoonlijk het belangrijkste punt op de verkiezingsagenda?
“Armoedebestrijding. Mensen realiseren het zich niet, maar er bestaat armoede in Voorschoten. Met hulp bij het vinden van werk, schuldhulpverlening en coulante ondersteuning van minima die het nodig
hebben, kunnen we in dit welvarende dorp veel bereiken. En daar ga ik met de rest van de PvdA voor knokken.”

Wat is uw politieke hoogtepunt van 2009?
“Dat na het aanvankelijk praktisch te negeren nu, in 2009 eindelijk de hele raad en het college inmiddels achter het striktere financiële beheer dat de PvdA al jaren bepleit in Voorschoten, is gaan staan.
Niet omdat financieel beleid op zich een spannend onderwerp is, maar omdat de financiën op orde krijgen, betekent dat we het geld effectiever gaan besteden en dus meer gedaan krijgen zonder daarvoor
de lasten te hoeven laten stijgen.”

Wat is uw politieke dieptepunt van 2009?
“In mei, toen bij de bespreking van het minimabeleid en de schuldbemiddeling de opties door de wethouder -van GroenLinks nog wel!- zo werden gepresenteerd dat het leek alsof bezuinigen de enige
realistische optie was, terwijl het tegendeel waas was. En terwijl ons beleid al pover is, zeker in vergelijking met andere gemeentes. Onze voorstellen om het minimabeleid rechtvaardiger te maken, haalde dan ook geen meerderheid in de raad. Een enorme teleurstelling. Zo veel mensen staan hierdoor in de kou. Daarom gaan we als PvdA ook door om dag in, dag uit te proberen de mensen die het het hardst nodig hebben de helpende hand toe te steken en ons beleid zo snel mogelijk bij te stellen.”

Welk boek heeft u als laatste gelezen?
” ‘Een waanzinnig verlangen om te dansen’, Elie Wiesel.”

Wie is uw grote voorbeeld?
“De vele Voorschotenaren die zich jaar in jaar uit inzetten om van dit
dorp de mooie gemeenschap te maken die het is.”

Hoeveel jaren bent u actief binnen de partij?
“Ik ben actief in de VVD Voorschoten sinds 2006, eerst als bestuurslid, sinds september 2009 als lijsttrekker en commissielid Mens & Samenleving. Tijdens mijn jeugd in Voorschoten ben ik actief geweest in de VVD-jongeren.”

Wat zijn de belangrijkste speerpunten van uw partij tijdens deze verkiezingen?
“Onze belangrijkste speerpunten zijn:
1. Financiën op orde
2. Veiligheid
3. Meer parkeerplaatsen
4. Ruime nieuwbouw scholen
5. Geen nieuw gemeentehuis, geen Huis van Voorschoten”

Hoe verhoudt dit zich tot voorgaande jaren?
“De afgelopen jaren heeft de VVD oppositie gevoerd. De huidige coalitie (PvdA, CDA en GroenLinks) heeft veel afspraken uit het coalitieprogramma niet waar gemaakt. Ook waren er plannen, waar je van te voren al een vraagteken bij kon zetten, wat betreft het realiteitsgehalte.

Een paar voorbeelden: Uit het rapport van de rekenkamercommissie over de Traverse is gebleken dat de gemeente bij grote projecten niet “in control” is. De VVD heeft als enige partij hier constant op gewezen en gevraagd om de financiën op orde te brengen, maar de Traverse moest en zou doorgaan. Voorschoten kan daarnaast geen megalomane projecten aan als het Huis van Voorschoten. De VVD was constant tegen het Huis van Voorschoten. Helaas is tot het moment dat de coalitiepartijen inzagen dat het Huis van Voorschoten (ook wel “Stopera aan de Vliet” genoemd) een onzinnig plan was, € 650.000 verkwanseld van het gemeenschapsgeld.

In Voorschoten is ook nog sprake van een inbraakgolf; het gevoel van onveiligheid lijkt toe te nemen. De VVD heeft hierover vragen gesteld. De VVD pleit anders dan het kabinet, voor meer blauw op straat. Ten slotte is er ondanks toezegging in het coalitieprogramma nog steeds geen nieuwbouw voor basisschool De Regenboog. En ook bij ander projecten wordt het hoog tijd om tot uitvoering over te gaan, bijvoorbeeld het opknappen van het dorpscentrum en de revitalisering van het bedrijventerrein De Dobbewijk.”

Wat vindt u persoonlijk het belangrijkste punt op de verkiezingsagenda?
“Veiligheid, omdat dit punt bepalend is voor het goede woon-, werk- en leefklimaat dat Voorschoten kent; voor jong en oud.”

Wat is uw politieke hoogtepunt van 2009?
“Het feit dat een aantal partijen ons verkiezingsprogramma geheel of gedeeltelijk gekopieerd heeft. Dat bewijst maar eens te maar dat de VVD ‘Gewoon het beste voor Voorschoten’ is.”

Wat is uw politieke dieptepunt van 2009?
“Ongetwijfeld het rapport van de Rekenkamercommissie over de Traverse, waaruit bleek dat de VVD goede oppositie heeft gevoerd, maar daarin te lang niet werd gehoord door de oppositiepartijen.”

Welk boek heeft u als laatste gelezen?
“WZGD, Wat zou Google doen, van Jeff Jarvis.”

Wie is uw grote voorbeeld?
“Neelie Kroes. ‘Gedreven vechter met immens sociaal netwerk’ kopte de Volkskrant in 2004. Dit is precies de kern van mijn bewondering voor haar.”

Chris, Fabian, Rick, Jasper en Frank op de Vlietlandbrug

Terwijl de vriendengroep uit Voorschoten zich inzet om de Vlietlandbrug weer blauw te krijgen, blijkt dat een brief van een omwonende aan de provincie in 2005 de enige reden voor de kleurverandering was. Met de vraag: “Mag de brug in dezelfde kleuren als andere bruggen op traject?” kreeg deze persoon het eigenhandig voor elkaar om de blauwe kleur te vervangen door groen en wit, zoals de bruggen in Leidschendam er ook uit zien.

“Het argument dat het mooier is om de kleur van de bruggen op elkaar af te stemmen vonden wij aannemelijk,” vertelt Ineke Pardoen, communicatieadviseur van de provincie Zuid-Holland. “De brug is sowieso niet altijd blauw geweest, vandaar dat de brug bij ons ook niet bekend staat als de ‘blauwe brug’, maar als de Vlietlandbrug. Dat er nu vier jaar na de kleurverandering nog actie gevoerd wordt, verbaast me enigszins, maar blijkbaar leeft het verhaal in Voorschoten.”

Pamflet in de Daily Shop

De jongens doen er dan ook alles aan om de Vlietlandbrug onder de aandacht van het dorp te brengen. Door de hele stad hangen aanplakbiljetten en actieposters. Binnenkort komt er zelfs een ‘blauwe brug t-shirt’ op de markt. Chris van der Mijn, initiatiefnemer van de actie: “We hebben van een hoop mensen respons gekregen; veel mensen zijn het met ons eens en op straat worden we regelmatig herkend van de foto. Zo werden we in de Daily Shop herkend en werd besloten dat we onze actieposter daar op mochten hangen. Ook in de Hema en Café De Lindeboom mochten we onze pamfletten plakken. We zaten op een avond in het café en veel van de stamgasten steunden onze actie voor de blauwe brug.”

Actieposter bij Hema

Ook de kom-in-actie-hyve bluebridge.hyves.nl doet het goed. Chris: “De dagen na het artikel op leidenlokaal.nl en in het Leidsch Dagblad, is het ledenaantal van onze hyve flink gestegen. Inmiddels zitten we op 352 leden, dat waren er voor publicatie nog 130. Zelfs mensen die uit Voorschoten verhuisd zijn, weten onze Hyves-pagina te vinden! Het streven is om 500 leden te halen.”

Op de vraag wat de volgende stap moet zijn om de brug weer blauw te krijgen, antwoordt Chris: “We hopen eigenlijk dat de provincie niet moeilijk doet en er gewoon weer een blauwe brug van maakt. Zou toch mooi zijn als we weer van een blauwe brug kunnen spreken. Wat is er nu moeilijk aan om een schilder de brug blauw te laten verven?”

In café De Lindeboom

Pardoen: “Een brug wordt elke 10 tot 15 jaar opnieuw geverfd. De Vlietlandbrug is dus pas over een jaar of tien aan de beurt, maar als de jongens de brug weer blauw willen hebben, kunnen ze een brief aan de provincie sturen.” In 2015 staat niets een kleurverandering meer in de weg. Maar of de jongens geduld hebben tot die tijd, blijft de vraag.

Hoeveel jaren bent u actief binnen de partij?
“Ik ben 4 jaar en een paar maanden actief in de partij. Ik ben lid geworden na de moord op Pim Fortuyn.”

Wat zijn de belangrijkste speerpunten van uw partij tijdens deze verkiezing?
“Klimaatbeleid, verzet tegen de eventuele RijnlandRoute en ruimhartig sociaal beleid zijn onze speerpunten.”

Hoe verhoudt dit zich tot voorgaande jaren?
“We trekken de lijn door, waarbij klimaatbeleid nog belangrijker wordt.”

Wat vindt u persoonlijk het belangrijkste punt op de verkiezingsagenda?
“Klimaatbeleid vind ik het belangrijkste, waaronder ik ook het voorkomen van de aanleg van een nieuwe weg, namelijk de RijnlandRoute, vind vallen.”

Hoeveel zetels denkt u te krijgen?
“Wij gaan voor vier zetels, maar meer zijn natuurlijk ook mogelijk.”

Wat is uw politieke hoogtepunt van 2009?
“Hoogtepunt was het accepteren door de gemeenteraad van een Plan van Aanpak voor het realiseren van CO2-neutraliteit. Maar er waren meer leuke dingen, zoals de Groenstructuurvisie en het Speelruimteplan.”

Wat is uw politieke dieptepunt van 2009?
“De manier waarop de stekker uit het Huis van Voorschoten is getrokken. En dat er niet in geslaagd zijn om de raad een stap te laten zetten naar werkelijk duurzaam onkruidbeheer.”

Welk boek heeft u als laatste gelezen?
“Tonke Dragt: De torens van februari.”

Wie is uw grote voorbeeld?
“De groeiende groep van mensen die zich inzetten voor een duurzame, klimaatneutrale samenleving. Ik denk daarbij vooral aan de GroenLinks wethouders in het land die dat gewoon doen”

Hoeveel jaren bent u al actief binnen de partij?
“Al zo’n 25 jaar. Eerst als afdelingsvoorzitter, vanaf 2002 als raadslid en fractievoorzitter en sinds de afgelopen zomer als wethouder.”

Wat zijn de belangrijkste speerpunten van uw partij tijdens deze verkiezing?
“Voorschoten groen houden, het verenigingsleven koesteren.”

Hoe verhoudt dit zich tot voorgaande jaren?
“Dat blijven voor het CDA de belangrijkste punten. Heel veel mensen wonen juist hierom met plezier in Voorschoten en dat willen we graag zo houden.”

Wat vindt u persoonlijk het belangrijkste punt op de agenda?
“Voor mij als wethouder van onder meer verkeer is dat de Rijnlandroute. Het idee alleen al dat er een open 4-baansweg door ons dorp zou komen! Daar blijven we ons met alle middelen tegen verzetten.”

Wat is uw politieke hoogtepunt van 2009?
“De doorbraak die er nu is voor het plan om de oude Rabobank te gaan ontwikkelen en er wonen voor jong en oud, winkels en een parkeergarage te realiseren.”

Wat is uw politieke dieptepunt van 2009?
“De problemen rond de Traverse, waardoor mijn voorganger uiteindelijk moest aftreden.”

Welk boek heeft u het laatst gelezen?
“‘Generation A’ van Douglas Coupland. Hilarisch en serieus tegelijk. Hij schetst een beeld van een wereld na het uitsterven van de bijen. Daardoor sterven ook de bloemen uit en worden mensen bang voor de toekomst.”

Wie is uw grote voorbeeld?
“Een heel goede politicus vond ik Jan de Koning: hij had oog voor de grote lijnen en voor de menselijke maat tegelijk: betrokken en betrouwbaar.”

Ouders en schoolkinderen hadden gevraagd om een zebrapad, om zo veiliger over te kunnen steken naar de Emmausschool. Het CDA heeft vervolgens gepleit voor de aanleg, waarna de raad akkoord is gegaan. De partij is blij met de beslissing: het CDA heeft veilige schoolroutes op de verkiezingsagenda staan.

Ook directrice Tiny van Dael is verheugd met de aanleg van het zebrapad. “Het is fantastisch, want de veiligheid van de kinderen gaat boven alles. Ook is het fijn dat er actie ondernomen is door ouders.”

Gehandicapten en hun familieleden in Kita

“Er is een grote groep lichamelijk gehandicapten in Kita,” vertelt Conny van der Krogt, voorzitter van de Jumelage Voorschoten-Kita. “Het gaat om zo’n 3.500 gehandicapten in de provincie, waarvan sommigen ook geestelijke beperkingen kennen. Hoewel de Malinese cultuur een hechte familiecultuur kent en er over het algemeen redelijk tot goed voor ze gezorgd wordt, gaat het toch om een groep die speciale aandacht verdient. Het is voor de gehandicapten niet gunstig om in buitenwijken te wonen en werken, ver uit het centrum waar alles gebeurt. De wegen daar zijn slecht onderhouden met gaten en kuilen overal en de afzetmarkt voor producten is klein.”

Naaimachine is er, nu nog marktkraam bemachtigen
In het atelier worden traditionele bogelans (stoffen beschilderd met modder) vervaardigd, die in de Wereldwinkel van Voorschoten verkocht worden. “Hoewel de doeken in Nederland goed verkopen, laat de afname in Mali zelf het afweten,” weet Van der Krogt. “Of het komt doordat mensen liever geen producten van gehandicapten kopen? In elk geval kan de naaimachine in het atelier nu niet de hele dag gebruikt worden: dat kost teveel elektriciteit, een schaars goed in Mali. Wij willen de werknemers helpen om de verkoop in het centrum van de grond te krijgen en hopen daarmee ook de mensen in de buitenwijken enthousiast te maken. Daarom hebben we onlangs een Nederlandse stagiaire naar het dorp gestuurd, die de situatie voor ons in kaart gaat brengen. Dit om te kijken hoe we de economische zelfstandigheid van deze groep kunnen verbeteren; wat zijn hun wensen en mogelijkheden?”

Ideeën in overvloed
“Aan ideeën is er in elk geval geen gebrek,” schrijft de stagiaire Mirjam Twigt op haar weblog. “Een lasapparaat, een koelkast om ijsjes te verkopen en een werkplaats om zelf rolstoelen te maken behoren onder andere tot de wensen. Maar het probleem blijft dat er nu geen goede plek is om hun producten te verkopen. Om een marktplaats te bemachtigen moet ik met een goed omschreven plan langs bij de burgemeester van Kita.”

Voorschoten helpt gemeentebestuur Kita met burgerlijke stand

Gemeente helpt mee
Daarnaast meent Mirjam dat “mobiliteit een vereiste is voor economische zelfstandigheid”. De burgemeester van Voorschoten, Jeroen Staatsen, heeft in december – na een bezoek aan Kita – beloofd financiële ondersteuning te bieden, mogelijk voor de aanschaf van driewiel-rolstoelen. Maar niet alleen met subsidies, ook met kennis levert de gemeente een bijdrage aan de stedenband. Die kennis wordt bijvoorbeeld overgedragen bij de ontwikkeling van een inwonersadministratie in Kita (die nog niet of nauwelijks geregeld is, maar wel van belang is voor sociale basisvoorzieningen als scholen, inentingsprogramma’s en dergelijke). De gemeentewoordvoerder: “Voorschoten is immers een onderdeel van een grotere wereld, waarin veel zaken minder goed geregeld zijn dan bij ons. Voorschoten wil via de stedenband haar betrokkenheid en verantwoordelijkheid bij die wereld tonen.”

Zonnepanelen voor scholen en ziekenhuizen
Waar Mirjam zich sterk maakt voor het gehandicaptenatelier, zijn er nog tal van initiatieven uit Voorschoten. Zo is er de actie Voorschoten CO2 Wijzer, bedoeld om huishoudens in Voorschoten over te laten stappen op groene stroom waardoor in Kita zonnepanelen geplaatst kunnen worden. “Voor elke overstapper wordt door de gemeente, de Nederlandse Commissie voor internationale samenwerking en Duurzame Ontwikkeling (NCDO) en door de energiebedrijven zelf een gelddonatie gedaan,” legt Van der Krogt uit. Hierdoor zijn er al 20 scholen en gezondheidscentra in de regio rondom Kita verlicht zodat kinderen ook ’s avonds huiswerk kunnen maken en zorg ook ’s avonds verleend kan worden.”

Kita in de provincie Cercle de Kita in het westen van Mali

Kennismaking Afrikaanse cultuur
Bewustzijn kweken en aandacht vragen voor de erbarmelijke situatie in Kika behoren ook tot de kerndoelen van de stichting. “We leveren leskisten aan basisscholen in Voorschoten zodat kinderen kennis kunnen maken met Afrikaanse gewoonten en gebruiken. En met fototentoonstellingen in de bibliotheek, en hopelijk binnenkort ook in het gemeentehuis en de kerken, hopen we de volwassenen te bereiken. Mijn droom voor de toekomst? Dat mensen naar Kita afreizen om kennis te maken met de Malinese cultuur van binnenuit. Het is geweldig de gezichten achter de verhalen te leren kennen. Daarom is er ook geen sprake van ontwikkelingshulp, want je helpt vrienden.”

Afgelopen zomer werd bekend dat het project, dat zich richt op verbetering van de weg tussen Leidschendam en Leiden, het vooraf begroote bedrag zou overschrijden. Deze week lag er bij de raad een kredietaanvraag op tafel om het budget met anderhalf miljoen euro te verhogen naar €8.121.000,-

Veel partijen grepen het agendapunt aan om het standpunt van hun fractie omtrent de traverse nog eens te benadrukken. De VVD, al tijden een grote criticus van het project, had geen goed woord over voor het project. De verkeersveiligheid, de doorstroming en andere beleidsdoelen zijn niet gerealiseerd volgens de fractie. De fractie van Groenlinks alsmede wethouder Tjalma – Den Oudsten (CDA) waren het hier niet mee eens. De wethouder suggereerde dat er misschien objectieve beordeelingscriteria vastgesteld moeten worden aangezien de kritiek van de VVD teveel op mening gestoeld was.

Voordat men overging op stemming bracht de VVD nog een amendement in waarin werd gevraagd om erkenning dat de doelstellingen niet gehaald waren en een verzoek om de resterende uitvoering zo sober mogelijk uit te voeren. Het voorstel kon niet op steun van de andere fracties rekenen. De kredietaanvraag werd daarom uiteindelijk ingestemd zonder het amendement en zonder steun van de VVD.

Het plan kwam al eerder aan de orde in de vergadering van de Commissie Burger en Bestuur. Het project, wat zwaar leunt op digitalisering van de dienstverlening kreeg toen van verschillende kanten kritiek te verduren. Zo werd er gesproken van een ‘hoog abstractiegehalte’, de hoge kosten en de angst dat de dienstverlening voor mensen zonder internettoegang zou verslechteren.

Enkele van deze kritiekpunten kwamen voor de stemming ook weer ter orde. De VVD fractie hield haar kritische lijn aan en sprak haar zorgen uit over de kosten. VVD-Raadslid Oosterhuis stipte ook nog aan dat er goed gekeken moet worden naar persoonlijke dienstverlening en de mogelijke samenwerkingsmogelijkheden met de gemeente Wassenaar.

Wethouder Tjalma-Den Oudste verzekerde de VVD fractie dat mensen altijd terecht kunnen bij het loket. “Daar hoeft u zich geen zorgen over te maken want er blijft altijd de mogelijkheid om te kiezen tussen verschillende kanalen. Hetzij aan het loket komen, hetzij bellen, hetzij via het internet.” Ook de bezorgdheid omtrent het verlies van banen werden gesust: “Op het moment dat u een vergunning aanvraagt via internet moet er nog wel degelijk naar gekeken worden. Het gaat ook om een verschuiving van activiteiten”.

Het is de bedoeling om begin april indicatoren aan de raad voor te leggen zodat kan gekeken worden of de kwaliteit van de dienstverlening door het plan daadwerkelijk vooruit gaat.

Hoewel het verzamelpunt pas net in het leven is geroepen, is het nu al uitgegroeid tot een succes. “Er zijn veel positieve reacties voorbij gekomen, men vindt het een goed initiatief”, aldus Verhoef. Inmiddels staan in haar huiskamer al enkele dozen met kinderkleding en speelgoed die Voorschotenaren afgestaan hebben voor het verzamelpunt. Ook hebben zich ouders gemeld die graag gebruik willen maken van het initiatief. Op dit moment werkt Verhoef aan een website voor het verzamelpunt voor de mensen die niet lid zijn van Hyves om nog meer ouders te kunnen bereiken.

Naast ouders die moeite hebben het hoofd boven water te houden profiteert ook de Stichting Kinderen Kankervrij (KiKa) van het steunpunt: “wanneer er merkkleding binnen komt wordt deze verkocht en gaat de opbrengst naar KiKa.” Kleding die over blijft gaat naar de crisisopvang, waar de buurvrouw van Verhoef zich voor inzet.

Niet alleen is Verhoef betrokken bij mensen die het minder breed hebben, zelf maakt ze ook gebruik van dit soort verzamelpunten om kosten te besparen. “Ik en mijn gezin hebben het zelf minder breed omdat ik momenteel niet werk. We moeten vijf mensen onderhouden van één salaris.” De drie jonge kinderen van Verhoef dragen kleding die via verzamelpunten uit andere steden is verkregen. In Voorschoten bestond er echter nog geen vergelijkbaar initiatief. Voor Verhoef was dit een reden om Verzamelpunt Voorschoten op te richten. Maar ook het tegengaan van verspilling vormt een belangrijke drijfveer:
“als je ziet wat er soms weggegooid wordt aan kleding! Dan zeg ik: geef dat maar aan mij!”

Ook in Voorschoten heeft de kredietcrisis toegeslagen en is er sprake van armoede: momenteel zijn er bijna achthonderd huishoudens die leven op of onder de grens van honderdtwintig procent van het sociaal minimum. Ongeveer 35 huishouden maken gebruik van de ‘Voedselbank Voorschoten’ die sinds 2006 actief is. Het is vooral deze groep die volgens Verhoef gebruik maakt van het verzamelpunt.

Wat hield uw functie in?
“Als gemeentesecretaris ben je algemeen directeur, dat houdt in dat je eindverantwoordelijke voor de ambtelijke organisatie bent. Daarnaast was ik adviseur van het college.”

Zit er enig verschil in de functie die u nu gaat vervullen in Wassenaar?
“In principe niet, dat blijft altijd hetzelfde.”

In de regionale dagbladen stond dat u toe was aan een nieuwe uitdaging. Waaruit bestaat deze dan?
“Het is anders, want je krijgt te maken met een nieuw college. Er moet bezuinigd worden, er wordt een nieuw coalitieakkoord opgesteld, en er is recentelijk een reorganisatie geweest; daar zitten leuke uitdagingen in.”

Hoe heeft u uw werk in Voorschoten ervaren?
“Dat was heel leuk, absoluut. Het is een dynamische en jonge organisatie, die bereid is om te leren.”

En hoe ziet u als gemeentesecretaris de gemeente Voorschoten?
“De gemeente Voorschoten is eigenlijk een dorp in de Randstad, het heeft een dorps karakter. Dat is leuk om mee te maken. Want de gemeente is kleinschalig en de lijntjes zijn kort. Bovendien is er de afgelopen jaren veel gebeurd in het dorp. Nieuwbouwwijken, de Albert Heijn en de Traverse waar natuurlijk veel over te zeggen is. Er is dus veel aan de hand op het gebied van ontwikkeling. Ook uit het dorpse karakter zich in het grote aantal vrijwilligers.”

Waar was u het meest trots op in uw ambtstermijn?
“Door de wervingscampagne voor de gemeente Voorschoten hebben we veel nieuwe mensen aangetrokken. Ook ben ik er trots dat we veel van het coalitieprogramma, hebben kunnen uitvoeren.”

Er zijn verhalen rondom een fusie van Voorschoten met een andere gemeente. Hoe kijkt u daar tegenaan?
“Voorschoten zal samenwerken met andere gemeenten op bepaalde gebieden. Daar zijn duidelijke afspraken over gemaakt met de raad , en die zullen ik en mijn collega’s dan ook zo goed mogelijk gaan vormgeven.”

De realisatie van het centrum vormt de eerste van de twee fases die het nieuwbouwproject Plan Vlietwijk doorloopt. Kees Rijs, projectmanager bij Woonzorg, informeerde de aanwezige omwonenden en toekomstige bewoners over de bouwplannen.

Na jarenlange discussie is 11 januari jl. de bouwovereenkomst gesloten tussen de Gemeente Voorschoten, Woonzorg en zorgorganisatie Topaz en daarmee komt realisering van het woonzorgcentrum eindelijk in zicht. De start van de bouw wordt feestelijk ingeluid op 25 februari, waarbij symbolisch de eerste paal in de grond wordt geslagen. Begin maart start het bouwrijp maken van het terrein en begin april vangt de bouw definitief aan met de heiwerkzaamheden. De bouwwerkzaamheden worden uitgevoerd door Vorm Bouw. Naar verwachting zal de oplevering van zorgcentrum, dat een ontwerp is van VVKH architecten, plaatsvinden in het derde kwartaal van 2011.

De bewoners zullen geen last hebben van rondslingerend bouwmateriaal; dit wordt uitsluitend op het bouwterrein, dat afgesloten wordt door hekken, bewaard. Op het bouwterrein wordt een bouwkeet opgericht waar de omwonenden vragen kunnen stellen. De bouwvakkers zullen rondom het bouwterrein parkeren. De bewonerscommissie heeft een verzoek ingediend om parkeerplaatsen aan te wijzen voor het bouwpersoneel, vanwege een mogelijke schaarste aan parkeerplaatsen. Woonzorg heeft nog geen beslissing hierover genomen. Ongetwijfeld zullen de bouwwerkzaamheden en het bouwverkeer de nodige geluidsoverlast veroorzaken.

De bewoners kregen gisteravond de gelegenheid om vragen te stellen over het verloop van de bouw. Meerdere bewoners spraken hun bezorgdheid uit over het risico van mogelijke schade aan hun huizen ten gevolge van de bouwwerkzaamheden. Verzakking van huizen en scheuren in de muren kunnen ontstaan door met name het heiwerk. Woonzorg probeert de bewoners tegemoet te komen door foto’s te maken van de huizen van de omwonenden. Mochten deze huizen onverhoopt schade oplopen kan met zekerheid worden vastgesteld of dit voor of na de bouwwerkzaamheden is gebeurd. Sommige aanwezigen wilden meer duidelijkheid over welke huizen wel en niet gefotografeerd worden. De details hierover zal Rijs later bekend maken in een nieuwsbrief en op de website van Plan Vlietwijk.

Aanleiding voor de dislocatie is de verbouwing van de Regenboog. Hierdoor zijn vier groepen geplaatst bij basisschool de Vos, op locatie Ter Lips. Faciliteiten ontbreken. Volgens een lerares zouden lokalen slechts voorzien zijn van een klein raam en matige verlichting. Bovendien werd duidelijk dat de enige telefoon voor deze locatie van de Regenboog gewoon in een volle klas staat. Van der Meer relativeert: “We zitten op de eerste verdieping in een donkere gang. Maar het is tijdelijk.” In de zomer van 2012 zou de verbouwing van de Regenboog voltooid moeten zijn. “Maar dan denken we wel optimistisch,” aldus Van der Meer.

Dit betekent voor de leerlingen dat zij voor minstens twee en half jaar op de noodlocatie les krijgen. Van der Meer geeft aan dat de Regenboog ook afhankelijk is van OBS de Vos, aangezien zij ook gaan herschikken. Het is een hachelijke situatie, maar toch is de directeur niet bezorgd. “Ik kan pas over de situatie oordelen als er alternatieven worden geboden door de gemeente. Ik hoop echter wel dat zij snel met ons communiceren.”

Projectleider van de nieuwbouw bij de Regenboog, Leo Frissen, is ook op de hoogte van de erbarmelijke omstandigheden. Hij gaf aan dat hij samen met het schoolbestuur gaat kijken naar knelpunten: “De komende maanden bespreken we de alternatieven.”

De nieuwe locatie zal een zogenaamde ‘brede school’ worden. Dit betekent dat er veel samengewerkt zal worden met ondersteunende partijen. Zo zullen bijvoorbeeld naschoolse opvang en een bilbiotheek opgenomen worden in het gebouw. De faciliteiten krijgen verder extra mogelijkheden voor sport en beweging. De lokalen worden uitgerust met moderne technieken zoals digitale schoolborden.

Het slaan van de palen zal gebeuren om twee uur ‘s middags. Voorafgaand zullen de kinderen van OBS de Vos in een lawaaioptocht van de oude naar de nieuwe locatie wandelen.

Momenteel beslaat OBS de Vos gebouwen op drie verschillende locaties. Als het nieuwe gebouw klaar is zullen twee van die locaties verhuizen naar Krimwijk.

De politie Holland Midden heeft afgelopen week een aantal hennepkwekerijen in Leiden en omgeving op. Op dit moment is er een groot onderzoek gaande naar hennepkwekerijen in de omgeving. Tips van bewoners vormen een belangrijk onderdeel van het onderzoek. Ondanks nieuwe, technologische opsporingsmethoden voeren, volgens enkele criminologen, klassieke opsporingsmethoden de boventoon bij het opsporen van hennepplantages.

Sinds 2008 voert heel Nederland een harde lijn tegen georganiseerde en amateuristische hennepteelt. In dat jaar is ook de Taskforce Georganiseerde Hennepteelt in het leven geroepen. Het doel van de taskforce is om voor 2011 de hennepteelt aanzienlijk te verminderen.

De politie Holland Midden sluit zich aan bij deze aanpak. Details over het lopende onderzoek wil de woordvoerster van de politie niet geven. Met het onderzoek wil de politie de bewoners waarschuwen en ontmoedigen zelf een kwekerij te beginnen. “Alle winst zal wordt verrekend met een boete”, aldus de woordvoerster. De hennepplantages in Leiden en omgeving zijn opgespoord door tips van de bewoners of de woningcorporaties.

De taskforce raadt in haar doelstellingen aan om technologische middelen, als hitte camera’s, in te zetten om verdachte panden op te sporen. Het paradepaardje van de taskforce is de Cannachopper. Deze onbemande minihelikopter is voorzien van een camera en een infrarood camera om hitte te detecteren. Ook is de helikopter ook uitgerust met de cannasniffer, een geurdetectieapparaat dat aan de schoorsteen kan ruiken of er hennep aanwezig is in het pand. De Cannachopper kan tot acht uur onafgebroken in de lucht blijven en vliegt een vooraf ingestelde route.

De politie Holland Midden maakt geen gebruik van innovatieve technologie om de hennepteelt aan te pakken. Deze situatie sluit aan bij de landelijke aanpak van hennepkwekerijen. Ondanks alle investeringen in geavanceerde opsporingsmethoden als de Cannachopper, rolt de politie hennepplantages hoofdzakelijk op door tips van omwonenden en wijkbeheerders van woningbouwcorporaties.

De politie en het Openbaar Ministerie pronken met moderne opsporingsmethoden. In de praktijk wordt hier weinig gebruik van gemaakt. Volgens Criminoloog Toine Spapens van de Universiteit van Tilburg “maakt de politie meer gebruik van de klassieke opsporingsmethoden, namelijk het nagaan van tips van omwonenden.” Dirk J. Korf, professor criminologie aan de Universiteit van Amsterdam, bevestigt dit.

Het instellen van de taskforce is een signaal van het Openbaar Ministerie om het hennepbeleid aan te scherpen. Daarmee verandert de daadwerkelijk aanpak van het probleem niet. Nog steeds brengen de burgers de politie op het spoor van de kwekerijen.

De cannachopper wordt haast niet gebruikt, ondanks de aanbevelingen van de taskforce. Volgens Korf is de Cannachopper “meer een mediageniek iets; in de praktijk wordt er niet veel meegedaan.”

Atsma werkte vijf jaar lang voor de gemeente als hoofd Welzijn. Daarna vervulde ze twee en half jaar de functie van gemeentesecretaris. Atsma was toe aan een nieuwe uitdaging. Zij begint vlak voor de gemeenteraadsverkiezingen en aan het begin van een nieuwe raadsperiode.

De gemeente Voorschoten start binnenkort de werving naar een vaste vervanger. Volgende week verschijnt op LeidenLokaal een interview met Wilma Atsma over haar vertrek en haar opgedane ervaringen in Voorschoten.

Kijken, kijken, niet kopen
Clingendael, één van de makelaarskantoren in Voorschoten, ziet de opleving in de huizenmarkt nog niet zo duidelijk. “Sinds 1 januari zijn er wel meer bezichtigingen, maar er is nog steeds weinig vertrouwen. Mensen verkopen eerst hun eigen huis voor ze een nieuw huis durven kopen.” vertelt woordvoeder Mike van der Kamp.

De woordvoerder van Clingendael constateert dat vooral het duurderde segment heel slecht loopt: “De starters durven het eerder aan, omdat zij niet een huis hebben dat ze niet kwijt kunnen. Maar in het duurdere segment blijven mensen waar ze zitten.” De redenen voor verhuizing veranderen ook. “Het is vaker een ‘moetje’. Mensen verhuizen minder vaak vrijwillig, maar vaak vooral na een sterfgeval of scheiding.”

Goede start
Om de verkoop van huizen te stimuleren is de Nationale Hypotheek Garantie verhoogd. Dit is deels de oorzaak van de stijging in de het laatste kwartaal van vorig jaar. Daarnaast zijn er toch mensen op de markt gekomen doordat de prijzen gedaald zijn.

Voorschoten heeft als stimulering sinds 1 januari de starterslening in werking gesteld. Voorlichter van de gemeente Marlies van Werkhoven licht toe: “De starterslening is speciaal voor jonge mensen die voor het eerst een huis willen kopen, maar de financiering niet rond krijgen. De starterslening vult het gat tussen het bedrag dat iemand maximaal kan lenen en de kosten van het huis.” Omdat de starterslening nog maar sinds kort ingesteld is, zijn er nog geen resultaten van de effecten ervan bekend.

Regionale verschillen
De opklimmende huizenmarkt is wel herkenbaar voor diverse makelaars in Voorschoten. “Het gaat inderdaad weer wat beter, al hebben we hier nog geen percentages van. Er is meer belangstelling en soms zien we weer wat meer vertrouwen. We zijn positiever gestemd!” vertelt de heer Keimpema, werkzaam bij makelaarskantoor Rijnland. “De situatie verschilt wel per regio. Omdat de prijzen hoger liggen in Voorschoten, is hier de stijging minder goed te zien dan in bijvoorbeeld Leiderdorp”, licht hij toe.

Woningmarkt in de lift
Makelaarskantoor van Stralen is zeer positief. Zij hadden in het laatste kwartaal van 2009 veel bezichtigingen en verkopen. “In de maand december hebben we acht woningen verkocht. Deze maand loopt ook erg goed. Dat was begin 2009 ondenkbaar!” vertelt Jeroen van Stralen. Een stijging van de vraagprijzen is voor hem nog niet direct zichtbaar. “Er wordt wel makkelijker en meer betaald voor een woning, dus uiteindelijk ontvangen de verkopers weer meer geld voor hun woning dan een paar maanden geleden.”

Het lijkt er op dat ook in Voorschoten een lichte stijging in de huizenmarkt te bespeuren is. Toch zal het nog even duren voor het niveau van een aantal jaar terug bereikt wordt. In de tussentijd zal het ook aankomen op de creativiteit van de makelaars. Van Stralen: “Gaandeweg hebben we constructies verzonnen om in een moeilijke tijd woningen te verkopen, en dat werkt!”. Van der Kamp is iets minder positief. Ondanks de gunstige tekenen ‘doet het nog steeds pijn’.

Als maatregelen vanuit Den Haag tegen de nieuwbouw noemde Dezentjé-Hamming onder andere de Crisis- en herstelwet. Deze wet stelt regels met betrekking tot de versnelde ontwikkeling en verwezenlijking van ruimtelijk en infrastructurele projecten.

Onlangs kwam de partij in het nieuws vanwege basisschool De Regenboog. Het contract rondom de nieuwbouw is inmiddels getekend, waardoor omwonenden en medewerkers van basisscholen zich negatief uit lieten op andere vlakken. Zo zouden nieuwe parkeerplaatsen voor overlast zorgen. René Smittenaar, plaatselijk gemeenteraadslid voor de VVD, vreest dan ook voor procederende omwonenden. Dat zou volgens de voormalig directeur van een basisschool te veel tijd kosten. Ook zouden de noodlokalen van De Regenboog op locatie Ter Lips, die gebouwd zijn om de nieuwbouw te realiseren, niet voldoen aan de basisbehoeften van leerlingen.

Tweede Kamerlid Ineke Dezentjé-Hamming aan het woord

Aanleiding voor de verhuizing zijn de betere faciliteiten die het RAL biedt stelt Chantal Hoppe van de gemeente Voorschoten: “Het RAL biedt meer mogelijkheden tot inzage. Er zijn meer zalen en de openingstijden zijn gunstiger. Ook zijn de condities van de ruimtes geschikter voor documenten van deze leeftijd”.

Het oudste stuk uit het archief dateert van 15 januari 1400. Het stuk perkament bevat een tekst van hertog Albrecht van Beieren die naar aanleiding van grote verliezen zijn oorlogsbelasting verlaagd wil zien.

Het oudste stuk uit het archief.

Chris van der Mijn, Jasper van der Meulen, Frank van den Heuvel, Fabian Groenveld en Rick van der Maas

Het gaat volgens Fabian om “de zoveelste kleine pesterij van provincie of gemeente om het beeld van vroeger te veranderen naar eigen visie”: “Het verven van de brug hadden ze beter niet kunnen doen; daarmee is de ziel uit de Vlietwijk gehaald.” Zijn vriend Chris van der Mijn (20) valt hem bij: “Als je afspreekt om met een groepje richting de Vlietlanden te gaan, dan wordt er bij ‘de blauwe brug’ afgesproken. In de zomermaanden wordt de brug vaak gebruikt als een soort duikplank. Nog steeds wordt er door veel Voorschotenaren gesproken van ‘de blauwe brug’, maar dat slaat nu eigenlijk nergens meer op”.

De actieposter

“Blauw is blauw en groen is geen blauw,” vindt Jasper van der Meulen (20). Toch zien de vrienden het niet zitten de kwast in eigen hand te nemen. Fabian: “We krijgen veel meer voor elkaar als we ons aan de ‘regels’ houden. Zelf verven, betekent dat we een strafbaar feit plegen. Daar schiet niemand iets mee op”. Jasper: “We kunnen zelf ook niet zo goed schilderen. (lacht) We willen eerst een breed maatschappelijk draagvlak creëren met onze hyves-pagina. Als we de 500 leden passeren, stappen we naar de gemeente.”

Het is echter niet de gemeente Voorschoten, maar de provincie Zuid-Holland, die verantwoordelijk is voor zaken aangaande de Vlietlandbrug. De brug wordt sinds twee jaar bediend vanaf de Hooghkamerbrug en sinds vier jaar is de brug groen met wit. In april moet de volgende ombouw klaar zijn: bediening op afstand vanaf de bedieningscentrale De Waard in Leiden. “Dit in het kader van de centralisatie van objectbediening in de provincie Zuid-Holland,”  legt Wim Oosterom, projectleider objectbediening van de provincie, uit. Met de opbouw is circa 300.000 euro gemoeid.

“Pure geldverspilling”, meent Fabian. Volgens Jasper is de huidige afstandsbediening ook steeds kapot: “Dan moet er weer iemand op een brommertje vanaf de Hooghkamerbrug komen om de brug te openen. Dat gebeurt weliswaar niet vaak – zoveel boten komen er niet langs – maar het systeem werkt duidelijk niet. Dat laat toch wel zien hoe onzinnig het bij elkaar allemaal is?”

De Vlietlandbrug in 'blauwe tijden' (zoals de brug nog altijd op de website van de provincie Zuid-Holland te zien is)

Frank van den Heuvel (19): “De Gulle Lach is ons hoofdkwartier van waaruit we onze plannen beramen. Daar zitten we vaak en wij vijf zijn niet de enigen die ‘de blauwe brug’ weer blauw willen zien. Onze hyves telt nu 130 leden, daaruit blijkt dat er meer Voorschotenaren zijn die ons ‘plan’ steunen”. Rick van der Maas (20): “Als de gemeente geen actie onderneemt, dan speelt ze met vuur. Nee, even serieus, we roepen iedereen op lid te worden van onze hyves en we gaan snel beginnen met flyeren. Wellicht is de brug dan binnenkort weer blauw.”

 Wat de provincie over de (mogelijk) opnieuw ’blauwe’ kleur te zeggen heeft, publiceert LeidenLokaal binnenkort.

Dringen om een plekje bij de autowasstraat van garage Vlietwijk (Van Beethovenlaan 67)

Vlietwijk Autowasstraat
Bij de autowash aan de Van Beethovenlaan in Voorschoten staat een groepje automobilisten voor de ingang van de autowasserette. “Ik moet nog wel even wachten, want er staat nog een aantal auto’s voor me,” vertelt dhr. De Bouvère. “Ik heb gewacht tot de dooi, want de sneeuwtroep slaat tegen het onderstel en de pekel tast het lak aan. Als ik de auto een week geleden had gewassen, had ik het de dag daarna weer kunnen doen. Vandaag leek me een goed moment om de auto een poetsbeurt te geven.”

Dhr. Lammerding is speciaal naar Vlietwijk gereden, omdat er bij Texaco een lange rij stond. “Had ik dus niet hoeven doen,” lacht hij. “Maar ja, het is belangrijk om je auto goed te onderhouden, zeker met het slechte weer van de afgelopen weken. Dus ik wacht nog wel een half uurtje.” Een medewerker van de autowasstraat en bijbehorende garage is zo druk dat hij geen tijd heeft voor een interview: “Het loopt al een paar dagen storm bij de autowasserette. Ik heb er mijn handen vol aan!”

Wachtende automobilisten bij tankstation Wijngaardenlaan

Texaco Carwash
Een pompbediende bij Texaco (vlakbij Station Voorschoten) ziet de rijen met auto’s de hele ochtend al langs zijn raam voorbijkomen. “Dat regelen we met het KNMI; nu een weekje dooi, dan weer een paar dagen sneeuw zodat de auto’s er na het weekend weer staan,” grinnikt de medewerker, die niet bij naam genoemd wil worden. “Het liep storm dit weekend en het loopt storm deze ochtend. Dat zal de komende dagen nog wel even zo doorgaan.”

Kortste route naar de autowasserette blijft lang in Leiden-West (Stevenshofdreef 152)

Jongeneel Stevenshof Total
Bij Jongeneel Stevenshof Total in Leiden-West is het wederom raak. Een rij van vijf auto’s heeft zich voor de wasstraat gevormd. De bedieningsmedewerker heeft het er deze ochtend druk mee. “Gelukkig was ik het afgelopen weekend vrij, want het scheen er gisteren en eergisteren nog erger aan toe gegaan te zijn.”

Conclusie: Ook in Voorschoten heeft het autowasvirus toegeslagen. Voor zo lang het duurt, want sneeuw is alweer besteld.

Voor degenen die het niet weten: Twitter is een dienst op internet waar gebruikers een boodschap in minder dan 140 tekens kunnen verspreiden aan hun “volgers”. Hierop kunnen de volgers weer reageren. Heb je een mobiele telefoon met een internetverbinding, dan is mobiel twitteren een handige manier om op de hoogte te blijven van wat er op dat moment gezegd wordt.

Beide commissieleden zijn enthousiast over Twitter. Het enthousiasme werd in de vergadering echter niet gedeeld; onder andere de VVD-fractie had kritiek op het gebruik van Twitter in de vergadering. Met als gevolg dat twitteren nu verboden is in de raadzaal.

Plannen
Dit besluit is niet goed gevallen bij Jan-Paul Middelburg. Hij twittert “al een tijdje” tijdens vergaderingen en hij ziet Twitter juist als een verrijking van de vergaderingen, waarbij burgers op de hoogte gehouden kunnen worden wat er zich allemaal afspeelt in de raadzaal. Hij krijgt dan ook doorgaans reacties terug via Twitter. Middelburg betreurt het verbod: “We storen er toch niemand bij?”

Het verbod geldt overigens niet alleen voor Twitter, maar voor de hele mobiele telefoon. Middelburg legt uit dat dat niet de juiste instelling is: “Wij willen volstrekt open communiceren met de burger, dus voor ons is een mobiele telefoon handig.” Volgens de fractievoorzitter wordt de nadruk in de commissievergaderingen te veel gelegd op veronderstelde overlast. De actie van collega van Dunné ziet hij dan ook als een incident.

Middelburg uit zijn ongenoegen over het verbod tijdens de commissievergadering

Het verbod op twitteren heeft geleid tot plannen. Samen met de wethouder is Middelburg bezig om Twitter terug in de raadzaal te krijgen. Niet alleen voor henzelf, maar ook voor de burgers. Door Twitter te integreren in de vergaderingen wil hij de burgers meer interactiviteit bieden en zorgen voor meer betrokkenheid van de politieke partijen. “Een veelgehoorde klacht van insprekers is dat zij vooral heel lang stil moeten zitten en stil moeten zijn na hun inspraak. Als er dan op hen gereageerd wordt in de vergadering, hebben zij geen kans zich te verweren,” legt Middelburg uit.

Evangeliseren
Hoe Twitter precies geïntegreerd wordt weet Middelburg nog niet. De fractievoorzitter heeft ideeën over een projectie op schermen en zelfs via e-readers, elektronische schermpjes waar digitale documenten op gelezen kunnen worden. Maar een gesprek met de griffier leidt nog niet tot de gewenste resultaten; “hij wil er zijn handen niet aan branden,” zegt Middelburg. “De griffier stelt dat dit beslist moet worden in de raadsvergaderingen.”

Maar voor het zover is moet er nog veel gebeuren. Een veel gehoord argument tijdens de vergaderingen is dat veel mensen niet weten hoe ze Twitter moeten gebruiken. “Dan moet je het niet verbieden, maar moet je het ze leren,” aldus Middelburg. Hij wil eerst de overige commissie- en raadsleden overtuigen in vergaderingen of in een workshop. “Het betere evangeliseerwerk.” En dat is hard nodig volgens de fractievoorzitter van de PvdA, want “voor veel ambtenaren voelt het onderwerp niet comfortabel aan.” Middelburg benadrukt dat twitteren ook jongeren kan bereiken: “De drempel is laag. Bovendien vinden jongeren een ‘tweet’ veel interessanter dan een notitie van tachtig pagina’s lang.”

Mocht Middelburg zijn collega’s overtuigd hebben, dan zijn er alsnog vele hordes te nemen. Een initiatiefvoorstel zal eerst ingediend moeten worden, en het liefst stemt men unaniem voor. “Zo is het ook gegaan met de live streams van de vergaderingen op het internet,” stelt hij. Toch is Middelburg niet overmatig positief: “Men was eerst huiverig voor het uitzenden van de vergaderbeelden op internet, zo zal het ongetwijfeld ook voor Twitter gaan.” Mocht het initiatief positieve respons krijgen, dan moet het technisch en financieel haalbaar zijn om berichten op Twitter in de raadzaal te laten zien. “De basisinfrastructuur is er al in de vorm van schermen en beamers, dus we spreken niet van een grote investering,” aldus Middelburg. De grootste horde lijkt echter de oppositie te zijn in de vorm van de VVD.

Opvallend
Lex Oosterhuis, commissielid van de VVD in Voorschoten, voelt namelijk niets voor de plannen van Middelburg. Hij vindt het geen goede aanpak, “althans niet in het politieke veld.” Oosterhuis ervoer vooral hinder van de mobiele telefoons. Zijn fractie reageerde dan ook cynisch op de uitspraken van Middelburg tijdens de commissievergadering. “Ik spreek namens het grootste deel van de fractie als ik zeg dat dit een slechte zaak is.”

De uitspraak is opvallend. In het rapport Boeien en Binden, rondom de kwestie Holland Rijnland, werd aanbevolen de democratische invloed van raadsleden te vergroten. Dit zou bereikt moeten worden door gebruik te maken van nieuwe technologische en innovatieve middelen zoals Twitter.

We gaan dus nog wel uit eten, maar willen niet teveel geld besteden. De economische crisis heeft zijn sporen nagelaten. Heeft dit invloed op het assortiment van cafetaria’s? Hoe spelen zij in op deze nieuwe ontwikkeling? Het FSI meldt een trend te zien waarbij cafetaria’s hun service en assortiment uitbreiden en voor een lage prijs een goede maaltijd aanbieden. Een frietje met een kroket vind je nog in elke snackbar, maar koop je daar ook je biefstuk? 

Tijd voor de proef op de som! Hoe is de situatie in Voorschoten? Drie cafetaria’s werden getest: Snackbar Centrum, Snackbar Jos en ’t Trefpunt. Ondervonden zij positieve of negatieve gevolgen van de crisis en wat voor veranderingen heeft dit met zich meegebracht? 

Centrum

De eigenaar van Centrum laat zich niet gek maken; stabiliteit is het sleutelwoord. “Ons assortiment is het afgelopen jaar weinig veranderd en ik merk niet veel van de crisis. Over 100 jaar verkopen we nog steeds patat en kroketten! Een snackbar gedijt in crisistijd.” De klandizie is wel veranderd: “De mensen die vroeger twee keer uit eten gingen en op ons neerkeken, zitten hier nu mooi friet met frikadellen te eten.” 

Snackbar Jos 

Ook snackbar Jos houdt het hoofd koel: “Wij zijn in 1958 begonnen in een caravan. De zaken lopen goed, ook in deze barre tijden. We maken de meeste snacks zelf en onze pindasaus is beroemd in Voorschoten; mensen die ergens anders chinees halen komen hier voor de pindasaus. Ik verander weinig, ook niet mijn assortiment. Als het goed gaat, gaat het goed, tenslotte.” 

‘t Trefpunt 

‘t Trefpunt lijkt een andere aanpak te hebben. De uitdrukking ‘more is less’ gaat hier niet op. Met bijna 50 keuzemogelijkheden aan snacks spant ’t Trefpunt absoluut de kroon. Van kaassoufflés tot mosselen, alles is mogelijk. Het assortiment is enorm. Naast de vertrouwelijke patat kun je er ook ossenhaas, bami, groenten, uitsmijters of pannenkoeken bestellen. Ga er maar aan staan! 

De creativiteit van de snackbars heeft ook zo zijn ontwikkeling doorgemaakt. Zo zijn de krokidel, de kroepia en de winterkroket de revue gepasseerd. Deze laatste heeft een wel heel curieuze inhoud: zuurkool met worst. De eigenaar van Centrum licht toe: “Bij de bereiding is gebruik gemaakt van slagroom, dat compenseert de zure smaak van de zuurkool. Het is een seizoenskroket van Kwekkeboom. Nog maar net nieuw, maar het loopt goed!” 

De winterkroket: zuurkool, rookworst en een klein beetje slagroom voor de smaak

Voorlopig lijkt het voortbestaan van cafetaria’s dus meer dan zeker te zijn. De economische crisis doet meer goed dan slecht en met de ‘standaard’ snacks komt menig snackbar een heel eind. Het daarnaast experimenteren met het assortiment houdt de gemiddelde klant geïnteresseerd en nieuwsgierig: avontuurlijk snacken!

Volgens Bruno van den Elshout valt het mee. Hij is initiatiefnemer van de Cowork Company, een zogenaamde ‘flexplek’ waar zzp’ers samenkomen, vergaderen en werken. Hij merkt niet veel van de crisis bij zelfstandigen om hen heen. “Deze plek is dan ook gecrëeerd om groei te realiseren, om mensen bij elkaar te brengen.”

Geen ondersteuning
Van den Elshout benadrukt het belang van een netwerk. “Zeker omdat je er als zzp’er vaak alleen voor staat.” En dat is inderdaad het geval, letterlijk en figuurlijk. Zelfstandigen hebben immers geen recht op een WW-uitkering of zijn vaak onderverzekerd voor arbeidsongeschiktheid of inkomensverlies. Wanneer de inkomsten wegvallen, belandt men in de bijstand, waardoor er zelfs zzp’ers genoodzaakt zijn bij de Voedselbank aan te kloppen.

Zzp'ers aan het werk bij de CoworkCompany

Zo lijkt het voorlopig nog niet in Leiden te gaan. Van den Elshout heeft een positief beeld van Leidse ondernemers. Workshops die bij de CoworkCompany gegeven worden zitten doorgaans vol. “En er zijn ook veel kleine zelfstandigen, het broeit in Leiden. Maar ik zie nog geen ‘startup-scene’ zoals in Amsterdam.” Hiermee doelt de zelfstandig fotograaf en copywriter op de bedrijvigheid in de hoofdstad waar over de jaren succesvolle internetbedrijven vanuit zelfstandigen zijn ontstaan. “ Maar daar vallen dan weer de hardste klappen.”

Onzichtbaar
De Leidse Thomas Heezen (39) komt regelmatig bij de CoworkCompany. Hij adviseert als zelfstandige ondernemer bedrijven bij het inzetten van internetadvertenties. Heezen ervaart echter geen problemen tijdens de economische crisis; hij draait dezelfde omzet vergeleken met vorig jaar. Hoewel hij pas anderhalf jaar zzp’er is, hoort hij wel geluiden uit de omgeving die hem zorgen baren: “Er wordt in deze tijd door bedrijven kritischer gekeken naar freelancers. Beslissingen worden daardoor uitgesteld.” Verschillende zzp’ers die bij de flexplek werken geven ook aan dat ze wel iets horen, maar een concrete crisis niet wordt bereikt. Men geeft aan dat je in deze tijd “wel meer je best moet doen” en uit moet gaan van langere klussen in plaats van een hoger aantal kleine klussen. Bas Bakker (26), zelfstandig webdesigner, geeft tevens aan dat het lastig is om een beeld te krijgen van zzp’ers met wie het slecht gaat door de economische crisis. “ Hier komen mensen die geen last hebben van de crisis, want die hebben werk. Dus noodlijdende freelancers kom ik niet tegen, ze zijn onzichtbaar.”

Het handelsregister van de Kamer van Koophandel in Leiden geeft uitkomst. In 2008 waren er geen enkele faillissementen te bespeuren onder zelfstandige ondernemers en freelancers in Leiden en Voorschoten; in 2009 waren dat er drie. Geen harde cijfers om hard te maken dat het slecht gaat. Toch doet de gemeente er alles aan om personen die voor zichzelf willen beginnen te ondersteunen. In het actieplan Stedelijke Economie en Arbeidsmarkt staat beschreven dat beginnende zzp’ers een microfinanciéring kunnen aanvragen om ze op weg te helpen. In het rapport wordt tevens gemeld dat de Leidse ondernemer “over het algemeen vooralsnog minder last lijken te hebben van de recessie dan de gemiddelde ondernemer in Nederland,” met uitzondering van sectoren die het door het hele land slecht doen zoals de horeca en de bouw.

Zekerheid
Dat de gemeente starters helpt lijkt een logische zet. Van den Elshout geeft aan dat werken als zzp’er altijd als risicovol werd bestempeld, wat de steun in de crisis kan verklaren. “Maar als zzp’er kan je je nu beter exploiteren dan een werknemer van een bedrijf.” Hij stelt dat je vroeger bij een bedrijf zekerheid had, wat door de economische crisis nu niet meer het geval is. Zzp’ers kunnen hierdoor floreren. “Het verschil in zekerheid is nu veel kleiner geworden,” aldus Van den Elshout. Landelijk mag er dan een crisis zijn, in Leiden en omstreken lijkt het de zelfstandige ondernemers voor de wind te gaan.

De tentoonstelling werd gisteravond geopend in het Historisch Museum Voorschoten en ontvouwt de ontstaansgeschiedenis van deze wijken vanuit het perspectief van nu. Oude ansichtkaarten en landkaarten (de oudste kaart dateert zelfs uit 1673 – geven een goed beeld van hoe de situatie er voor de oorlog uitzag. Speciaal voor deze tentoonstelling zijn er foto’s genomen van dezelfde plaatsen die op de ansichtkaarten getoond worden. Hierdoor kan er een vergelijking gemaakt worden tussen de situatie vroeger en nu. In plaats van boerderijen, bloemenbollenvelden en molens wordt het landschap nu gedomineerd door moderne bebouwing, die vanaf de jaren vijftig is neergezet.

Ontstaansgeschiedenis

Wegens de grote woningnood, die opgeld deed na de Tweede Wereldoorlog, besloot de Gemeente Voorschoten eind jaren vijftig wijkuitbreidingen ten uitvoer te brengen. Zo verrees in de jaren vijftig en zestig de wijk Boschgeest. Tot 1870 bestond dit gebied slechts uit weilanden. Daarna kwamen er grote bloemkwekerijen zoals Eggink, die wereldwijd befaamd was om haar Lelietjes-van-Dalen. Een vitrine toont foto’s van deze kwekerij en enkele objecten die met de bollenteelt te maken hebben.

De wijk Vlietwijk ontstond in de drassige Binnenpolder aan de rand van Voorschoten. In de jaren 1917-1918 werd het Vernèdepark gebouwd: een straat met huizen, die uitsluitend bestemd was voor mensen die in de Zilverfabriek werkten. Dit woningbouwproject is ontworpen door de architect W. Verschoor (1880-1969), die bouwde in de stijl van de Nieuwe Haagse School. Meerdere bouwprojecten in Vlietwijk komen van zijn hand, zoals het badhuis in combinatie met 58 woningen en twee winkelpanden, die gedurende de jaren zeventig gesloopt en herbouwd zijn.

Verleden en heden vermengd

De tentoonstelling wijst op de sporen van het verleden: enkele boerderijen zijn blijven bestaan in Boschgeest en sommige straatnamen refereren aan gebouwen die er ooit gestaan hebben, zoals de Badhuisstraat in Vlietwijk, die herinnert aan het vroegere badhuis en de Molenlaan (ook in Vlietwijk), vernoemd naar de korenmolen die er ooit stond. Verleden en heden lopen door elkaar heen in het straatbeeld van Voorschoten.

De tentoonstelling ‘ Voorschoten uitgelicht: Boschgeest en Vlietwijk’  is geopend van 15 januari 2010 tot en met 18 april 2010. Zie: http://historischmuseumvoorschoten.com/Boschgeest/tekenwedstrijd.htm

Het programma voor de zondagmiddaglezingen tijdens deze tentoonstelling is nog niet bekend. Speciaal voor de kinderen organiseert het Historisch Museum Voorschoten een tekenwedstrijd.

Historisch Museum Voorschoten
Voorstraat 17
2251 BL Voorschoten
071-5616242

Openingstijden: vrijdag, zaterdag en zondag van 14.00 tot 17.00 u.

De gemeente wil haar product- en papiergebaseerde dienstverlening verbeteren tot een vraaggerichte, elektronisch werkende organisatie. Zo moet de gemeentelijke basisadministratie gemoderniseerd worden zodat eenvoudige vragen sneller en makkelijker afgehandeld kunnen worden. Daarnaast streeft men ernaar de rijksdoelstelling te halen; om in 2010 tot 25 % regeldrukvermindering te komen, waardoor ondernemers een forse vermindering zullen zien van hun administratieve lasten. Ook wil de gemeente een efficiënte digitale uitwisseling van ruimtelijke projecten en is het een vereiste om per 1 januari 2011 alle bekendmakingen digitaal te publiceren.

Het digitale loket moet bijdragen aan de tevredenheid van de klanten en uiteindelijk kostenbesparend zijn. Ook wil de burgemeester Jeroen Staatsen met dit project bijdragen aan een positief imago van de gemeente. Nog dit jaar begint men met de uitvoering van het plan, de gemeente schat de kosten op zo’n twee miljoen euro. Het plan, waarvan de effectuering geschiedt in samenwerking met de gemeente Wassenaar, moet uiteindelijk in 2013 geheel zijn doorgevoerd.

Hoewel de meerderheid van de Commissie het plan steunt, waren er ook enkele punten van kritiek: zo wordt het plan volgens Burgemeester Staatsen gekenmerkt “door een hoog abstractiegehalte” en moet er een concreter plan van aanpak komen om het plan uiteindelijk “beter te kunnen sturen”. Ook had de uitvoering al per 1 januari van start moeten gaan; deze laat naar alle waarschijnlijkheid tot medio 2010 op zich wachten.

Monique Lamers (GroenLinks) stelde aan de orde dat 43 % van de inwoners van Voorschoten persoonlijke dienstverlening verkiest boven elektronische dienstverlening. Zij pleit er dan ook voor dat de gemeente dit deel van de inwoners de garantie biedt dat aan hun wensen tegemoet gekomen zal worden.

Tot halverwege 2009 waren de inbraakcijfers nog ‘normaal’ te noemen. Na de zomervakantie kreeg de regio echter te maken met een explosieve stijging. Uit recente cijfers blijkt dat het aantal inbraken op jaarbasis met maar liefst 50% is toegenomen. Dat betekent een forse stijging van 80 naar 120 diefstallen.

Ondanks al deze kennis leeft het probleem nog niet onder de bevolking van Voorschoten. “Mensen zijn meer met zichzelf bezig tegenwoordig. Het gemeenschapsgevoel ontbreekt,” legt John Nieumeijer, teamchef bij de politie van district Leiden-Voorschoten, uit. “Een echte volksbuurt, zoals De Kooi in Leiden, waar iedereen elkaar kent heb je niet in Voorschoten. In dat soort wijken zijn de inbraakcijfers een stuk lager omdat mensen die er niet horen direct worden aangesproken.”

VVD Voorschoten zet daarom zijn vraagtekens bij het preventiewerk van de politie tot nu toe. Er zijn verschillende bijeenkomsten geweest waarbij voorlichting werd gegeven over goed hang- en sluitwerk. Daarnaast bezoekt de politie regelmatig bewonersvergaderingen en wijkverenigingen om de burger te bereiken. Toch blijkt dit niet voldoende. Er zijn nog veel mensen, die zonder nadenken een raampje open laten staan, een laptop voor het raam zetten of hun TomTom gewoon in de auto laten liggen. Inbreken wordt op deze manier wel erg aantrekkelijk gemaakt. En als het de eerste keer lukt om binnen te komen, dan ligt een tweede inbraak  op dezelfde plek voor de hand, beredeneert de VVD.

De politie steekt de hand in eigen boezem en weet dat er altijd meer gedaan kan worden om inbraken tegen te gaan. “We zouden graag een agent op elke hoek willen, maar dat is gewoon niet mogelijk. Daarom moeten we op zoek naar nieuwe manieren om het de inbrekers moeilijk te maken, zowel zichtbaar als onzichtbaar,” vertelt Nieumeijer. Maar er worden ook een hoop inbraken voorkomen; die cijfers zie je nooit in de rapporten. “Het komt geregeld voor dat we iemand aanhouden met breekijzers en handschoenen in de achterbak. Iedereen met gezond verstand weet dat zo iemand iets van plan is, dat aantonen is moeilijker.”

Voorschotenaren beseffen helaas nog niet dat het om een ernstig probleem gaat. Ze denken dat inbrekers niet bij hen zullen komen en denken er verder niet over na. De politie heeft daarom extra mankracht ingezet en wil transparanter zijn om zo de burger meer bij het probleem te betrekken. “Wij halen nu het maximale uit ons team, maar ik vind dat we ook wat van de burger mogen verwachten. Alleen door samen te werken kunnen we het misdaadpercentage verminderen,” concludeert Nieumeijer.

Oud-bewoners en familieleden kwamen in grote getalen op de lezing van Lex Buskens af.

“Natuurlijk heb ik me soms geschaamd,” bekent Buskens. ”Als opgroeiende puber is het onvermijdelijk dat je af en toe over je jeugd praat. Het is niet altijd fijn om te vertellen dat je niet uit een ‘normaal’ gezin komt, maar dat jouw gezin 150 leden telt. Het was echter mijn thuis, waar ik jaren later nog graag terugkwam. Het hielp dat we als tehuiskinderen door de lokale bevolking werden geaccepteerd, dat het personeel zich om ons bekommerde en dat je genoeg mensen om je heen had, die hetzelfde meemaakten als jijzelf.”

De nota, opgesteld in samenwerking met verschillende instanties en commissies, zet een lijn uit voor de ontwikkeling, instandhouding en het beheer van het culturele erfgoed in de omgeving..

Eigenaren van panden die aangesteld zijn als monument ondervinden momenteel zowel positieve als negatieve effecten van de monumentenwet. Hoewel de eigenaren soms in aanmerking komen voor subsidies aangaande instandhouding en onderhoud, betekent de status van ‘monument’ ook dat bij een eventuele sloop, herbestemming of wijziging nauw moet worden samengewerkt met de gemeente.

De gemeente wil met het nieuwe beleid de communicatie en samenwerking met die betrokken partijen verbeteren.

LeidenLokaal nam een kijkje in Voorschoten en legde een aantal van de mooiste monumenten vast op de gevoelige plaat.

Den Boef geeft aan dat een eigen website voor Voorschotenaren gewenst is. Dat is opvallend, aangezien de Hyves-pagina over Voorschoten al bijna 1800 leden telt. Hier worden regelmatig foto’s, video’s en andere informatie uitgewisseld. Den Boef: “Vanuit mijn contacten bij Voorschoten Online merkte ik echter dat er een collectief nodig was; iets kleinschaligs, maar tegelijkertijd wel iets dat een brede doelgroep trekt. We willen een initiatief voor jong en oud zijn.”

Een eerdere poging van Den Boef om zich op Hyves met Voorschoten Online te manifesteren, mislukte. Als reden voor de mislukking draagt Den Boef aan dat de opzet te “massaal” was. Daarom wil hij nu een zogenaamde ‘intranetbenadering’ realiseren: een plek waar ideeën gestructureerd kunnen worden en waar iedereen zijn eigen agenda kan beheren. Iets dat op Hyves ook kan, maar waar een grotendeels jong publiek  bereikt wordt.

Op dit moment wordt Voorschoten.net samen door Den Boef onderhouden met nog een vrijwilliger. Tevens wordt nieuws van Voorschoten Online ook op het sociale netwerk geplaatst. Voorlopig is het zaak voor de oprichters om nog niet te veel te verwachten:  “We gaan gewoon heel rustig beginnen”.

Inge Adema, lijsttrekker van de VVD, zegt dat coalitiepartner CDA te weinig heeft gedaan om leraren, ouders en hun kinderen tegemoet te komen: “Zoals de plannen er nu bij liggen zal er niet genoeg ruimte zijn voor de leerlingen om vrij te kunnen spelen. Het CDA werkt tegen de minimale grens aan, dat vinden wij niet genoeg.”

Het Voorschotense CDA laat weten de kritische houding van de VVD niet te waarderen. Volgens fractievoorzitter Herman Scholten voldoen de plannen ruimschoots aan de wettelijke normen en zal er een mooie school komen. Hij vindt dan ook dat de partij onnodig onrust zaait: “Alles moet in overleg met de omwonenden. Dat is dan ook de reden dat niet alle plannen gerealiseerd kunnen worden.”

Perry van der Meer, directeur van De Regenboog, noemt de punten van de VVD wel terecht, maar vindt ook dat de kritiek veel te laat komt: “Het is mosterd na de maaltijd. Alles is inmiddels rond dus de haalbaarheid van de eis is nihil. Het probleem speelt al jaren; vier jaar geleden was er al discussie aangaande de plannen. Maar er is niets veranderd, omdat er nooit écht actie is ondernomen.” De plotselinge aandacht wijdt hij dan ook aan de aanstaande gemeenteraadsverkiezingen: “Dit riekt naar een verkiezingscampagne”.