De app niet te vinden op de Android Market maar kan worden gedownload via deze link of het scannen van de QR-code hierboven. Om de app te kunnen installeren, moet het toestel wel apk-bestanden accepteren. Dit kunt u instellen door in het menu te kiezen voor ‘Instellingen’, daarna ‘Toepassingen’ en het vakje voor ‘Onbekende bronnen’ aan te vinken.

Op dit moment is er alleen een LeidenLokaal-app voor Android. iPhone- en BlackBerry-bezitters zullen voorlopig LeidenLokaal nog via een browser moeten bezoeken.

De gemeente Leiden heeft vorig jaar ruim 1100 vergunningen afgegeven. Dit aantal is veel hoger dan bij omringende gemeenten Leiderdorp, Oegstgeest en Voorschoten. Hoewel het aantal vergunningen in de Bollenstreek per gemeente redelijk gelijk liep tot 2006, is de nieuwbouw in Leiden daarna flink gestegen. Ook in Voorschoten werden er in 2010 meer vergunningen afgegeven.

Opvallend is dat het totaal aantal vergunningen voor nieuwbouw in Nederland de afgelopen jaren is afgenomen. Dit geldt voor alle delen van het land. Het aantal nieuwbouwwoningen in Leiden steeg daarentegen. Of deze ontwikkeling zich doorzet, is afwachten. Het CBS houdt iedere maand de cijfers bij van nieuwbouwwoningen en vergunningen in Nederland.

Afbeelding: mikeleeorg

Toeristen, smartphonegebruikers en zelfs hele bedrijven kunnen gebruik maken van het open netwerk. ‘Bedrijven die tijdelijk geen internet hebben kunnen via ons netwerk van kantoor naar kantoor, of van kantoor naar huis een verbinding opzetten’, zegt Rene Hasekamp, secretaris van de stichting. ‘Ons netwerk is verbonden met dat van Kaag en Braassem. Daar zijn vaak zeilwedstrijden en gaat er een streaming video via ons netwerk naar een server op internet. Er wordt telkens gekeken naar andere leuke toepassingen.’

Van hobby tot stichting
Elf jaar geleden, toen de modem nog de meest gebruikte manier was om verbinding te maken met het internet, begonnen hobbyisten te experimenteren met draadloze netwerkverbindingen tussen hun huizen. Twee jaar later resulteerde deze hobby in de Stichting Wireless Leiden. Inmiddels is hun netwerkje uitgebreid tot heel Leiden en enkele omliggende dorpen. Hasekamp: ‘We hebben een vrijwilligersorganisatie, dus iedereen pakt aan waar hij zin in heeft. Er zijn bijvoorbeeld mensen die zin hebben om de software verder te ontwikkelen en er zijn periodes dat mensen zeggen: “Nou, ik heb wel zin om nieuwe antennepunten te gaan bouwen.” Er is dus geen duidelijk systeem of businessplan.’

Zonder al teveel obstakels kan je al van honderden meters afstand verbinding maken met zo’n antennepunt, oftewel een node. In de binnenstad kan je op elk punt wel verbinden met het netwerk. Die nodes staan op hoge gebouwen, zoals de Hooglandse kerk, het stadhuis of de Pieterskerk. ‘De straling is een soort paraplu. Dat houdt wel in dat je een stukje van de node af moet staan om de beste dekking te hebben’, vertelt Hasekamp. ‘Als je bijvoorbeeld bij de Hooglandse kerk kijkt, hebben de huizen die er vlakbij staan waarschijnlijk slechte ontvangst. Een paar straten verder, op de Oude Rijn bijvoorbeeld, heb je wel goede ontvangst.’

Niet landelijk
Internet is natuurlijk niet gratis. Ook voor internet op je mobiele telefoon betaal je maandelijkse kosten. Toch biedt de stichting via hun netwerk gratis gebruik van internet aan. ‘Internet wordt gesponsord’, zegt Hasekamp. ‘Op een gegeven moment was er een internetprovider die het een leuk initiatief vond en drie internetverbindingen sponsorde. Inmiddels zijn er ook particulieren en bedrijven die een deel van hun internetverbinding aanbieden.’ Illegale activiteiten als het downloaden van films worden niet gewaardeerd, maar kunnen niet helemaal worden tegengehouden. ‘Dat zit een beetje in ons idee van een open netwerk’ zegt Hasekamp. ‘Zodra we zouden merken dat er strafbare feiten plaatsvinden, zouden we wel optreden. De kans dat er hele lelijke dingen gebeuren, zoals het verzenden van spam, is door beveiligingen aan het netwerk gelukkig erg klein.’

Plannen om een landelijk netwerk op te zetten heeft Stichting Wireless Leiden niet. ‘Je moet professioneel worden en dan loop je tegen veel problemen aan. We hebben nu een actieve vrijwilligersgroep van ongeveer twintig man en daaromheen nog wat mensen die minder actief zijn. Als je een veel groter gebied zou willen bestrijken wordt het wel erg moeilijk.’

In Leiden en omstreken blijkt het dragen van een hoofddoek op de meeste scholen geen probleem te zijn. Toch zijn er wel scholen die aangeven dat het dragen van een hoofddoek niet wordt toegestaan. Barabara Bosveld–Rotteveel, locatieleider van daltonschool De Schakel, zegt: “Leerlingen mogen ook geen pet op in de klas, dus ook geen hoofddoek of boerka. Als er wensen zijn omtrent het dragen van een hoofddeksel staan wij altijd open voor een gesprek.” C. Stuurman, directeur van de basisschool De Springplank, geeft daarnaast als reden: “Omdat wij een Christelijke school zijn, maar ook om hygiënische redenen en fatsoensnormen, zijn hoofddoeken niet toegestaan.”

Hieronder zijn alle scholen in Leiden en omgeving in kaart gebracht. Op de kaart zijn de scholen die toestemming geven tot het dragen van een hoofddoek met groen aangeven. Rode punaises zijn scholen die geen hoofddoeken toestaan. De protestante christelijke basisschool Het Kompas is met een roze punaise aangeduid. Zij staan het dragen van een hoofddoek toe bij leerlingen maar een leraar is niet geoorloofd een hoofddoek te dragen. Naast deze scholen zijn er ook scholen waar geen beleid is ingesteld omtrent het dragen van een hoofddoek. Deze zijn in het geel weergeven. Het Blauwe pictogram geeft scholen weer die (nog) geen commentaar geven hebben.

Hoofddoekenbeleid Leidse scholen

Hoofddoekenbeleid Leidse scholen weergeven op een grotere kaart

De brandweer heeft metingen in het gebouw uitgevoerd, maar heeft geen ongewone stoffen aangetroffen. Waarschijnlijk was de stof al vervlogen. Het is niet duidelijk wat de oorzaak van de stinkende lucht is geweest. “Misschien was het een grap van een van de leerlingen”, aldus een medewerker van het ROC. Rond 11:15 gingen de hulpdiensten weer weg en konden de lessen van de MBO-opleidingen hervat worden. De drie slachtoffers maken het goed.

Het thema van de Boekenweek 2011 is ‘Curriculum Vitae – Geschreven portretten.’ Hierbij staan mensen met een verhaal centraal. Het boekenweekgeschenk De Kraai is geschreven door Kader Abdolah. Abdolah is in Iran geboren en studeerde natuurkunde in Teheran. In 1985 kwam hij als vluchteling in Nederland terecht. Hier schreef hij de boeken Het huis van de moskee, De boodschapper en De koran. Dit eerste boek was in 2006 het eerstejaarsboek voor de Universiteit Leiden. Abdolah was dat jaar gastschrijver van de Universiteit Leiden.

Naar aanleiding van het thema ‘Geschreven portretten’ is in de bibliotheek BplusC van 2 tot 31 maart de tentoonstelling ‘Vergeven – Verzoenen’ te zien. De tentoonstelling bevat een serie verhalen en foto’s van The Forgiveness Project die wereldwijd beelden van vergeving en verzoening afbeelden. Boekhandel Selexyz aan de Breestraat organiseert op woensdag 16 maart een speciale koopavond ter ere van de opening van de Boekenweek. Tijdens deze koopavond kan iedereen die dat wil zich laten portretteren door sneltekenaar en illustrator Loek Weijts.

De Boekenweek gaat woensdag 16 maart van start met verschillende lezingen in Leiden en omstreken. Zo zijn er donderdag 17 maart twee lezingen in verschillende BplusC vestigingen. In Leiden spreekt Margreet den Buurman over haar biografie Thomas Mann en in Leiderdorp wordt een lezing door Khadija Arib gehouden over haar nieuwe boek Couscous op zondag. Daarnaast is er in het Gemeentecentrum van Oegstgeest een lezing van schrijver Gerbrand Bakker, bekend van Boven is het stil.

Ook tijdens de boekenweek, die van 16 maart tot en met 26 maart loopt, worden er verschillende activiteiten georganiseerd. Op zondag 20 maart wordt Nico Dijkshoorn door Marcel van Roosmaalen (Volkskrant Magazine) geïnterviewd over zijn nieuwe boek Kleine dingen in Selexyz. Tot slot is er op vrijdag 25 maart een concert van Christine Otten en Jan Klug. Schrijfster Otten en kunstenaar Kessels maakten samen het boekenweekeesay Good Luck. Dit fotoboek gaat gepaard met een parfum. Good Luck is een geur die is ontworpen voor het boekenweekthema, omdat geuren gepaard gaan met herinneringen, waardoor het past in het thema ‘Geschreven portretten.’

“Het succes van de twitterende wijkagent wordt gemeten aan de hand van het aantal volgers en reacties”, stelde Renate den Elzen, Social Media adviseur bij Politie Hollands Midden. Ook de kwaliteit van de tweets wil men analyseren:  “dragen ze bij aan een oplossing van een probleem of onderzoek? En draagt de twitterende wijkagent ook bij aan het ‘imago’ van de politie?” Dat laatste blijkt niet altijd
het geval.

Hoewel het aan volgers en positieve reacties niet schort, vertelde wijkagent Arthur van der Linden dat het aantal waardevolle tips moet toenemen: “Niet veel wijkbewoners twitteren, ik hoop dat dit wel gaat gebeuren.”

Foto: eworm (via Flickr)

Verschillende gemeenten, waaronder Voorschoten en Teylingen, hebben besloten om het contract met Gevulei, dat in 2016 afloopt, niet te verlengen. De gemeenten vonden het ophaaltarief te hoog in verhouding tot andere bedrijven. De directie van Gevulei onderzoekt nu verschillende scenario’s, waaronder de mogelijkheid om op te gaan in een ander bedrijf. Avalex, dat het afval verwerkt van de gemeenten Delft, Leidschendam-Voorburg, Midden-Delfland, Pijnacker-Nootdorp, Rijswijk en Wassenaar, is een voor de hand liggende kandidaat.

Avalex laat weten dat het vereerd is dat het in de berichtgeving wordt genoemd, maar dat er tot nu toe nog geen contact is geweest met Gevulei. Het is wel bereid om met Gevulei om de tafel te gaan zitten. ‘De koffie staat klaar.’

Foto: Sarah Wetsteijn

De bibliotheek heeft eenzelfde actie al twee maal eerder uitgevoerd. Ook toen was de actie gekoppeld aan de dag waarop er gestemd zou worden in de bibliotheek. De eerste keer werd de actie uigevoerd bij de landelijke verkiezingen; 70 mensen schreven zich toen in. Ook tijdens de gemeentelijke verkiezingen konden mensen zich inschrijven en drie maanden lang gratis boeken lenen. Bij deze tweede actie schreven ongeveer 25 mensen zich in. De bibliotheek was toen te laat met het inlichten van de pers, waardoor minder mensen op de hoogte waren van de actie. Dit jaar hoopt BplusC meer leden te werven.

Momenteel heeft BplusC in Leiderdorp ongeveer 7300 leden. De actie van de bibliotheek is alleen geldig in Leiderdorp en geldt alleen voor nieuwe leden. Omdat er op de dag van de verkiezingen veel mensen naar de bibliotheek komen om te stemmen, is dat voor BplusC een perfect moment om nieuwe leden te werven. Op deze manier hoopt de bibliotheek meer mensen aan het lezen te krijgen. Na de actie van drie maanden kunnen de mensen alsnog beslissen of ze lid willen blijven.

De verkiezingsdag is geweest. Bron: Flickr, Moose

Opkomst
De stemhokjes in Oegstgeest werden op 9 juni druk bezocht, maar liefst 85 procent heeft zijn stem daadwerkelijk laten horen. De Leidenaren waren het minst in het stemhokje te zien (78,2 %), maar de opkomst bleef wel boven het landelijk gemiddelde liggen.

Uitslag
Leiden verschilt het meest met de omliggende plaatsen in het aantal stemmen voor de grote partijen. De overduidelijke winnaar in Oegstgeest, Voorschoten en Leiderdorp is de VVD. Alleen de Leidenaren gaven hun voorkeur aan de PvdA boven de VVD (23,4% tegenover 17,8%). Dit was ook bij de verkiezingsuitslag in 2006 het geval. De campagne aanpak van de PvdA om zich niet op de landelijke maar de lokale problematiek te richten lijkt een succes te zijn geweest. Het CDA komt er in Leiden het slechtst vanaf (6,5%) en vindt bij de Voorschotenaars de grootste support (13,4%). De Leidenaren steunen samen met de Leiderdorpers Wilders’ Partij voor de Vrijheid het meest.
Net als D66 krijgt ook GroenLinks en de Partij voor de Dieren in Leiden enkele stemmen meer dan in de andere drie plaatsen. De stemmen voor de ChristenUnie en SGP verschillen minimaal tussen de verschillende dorpen. De ChristenUnie heeft haar meeste stemmers in Oegstgeest en de SGP in Leiderdorp. De kleine partijen tot slot (zoals de Piratenpartij en Trots op Nederland) vinden in alle plaatsen geen hoeveelheid aan stemmen van betekenis.

Stemgedrag Leiden:

Stemgedrag Oegstgeest:

Stemgedrag Voorschoten:

Aantal bezoekers leidenlokaal per maand

Top 5 best bekeken artikelen

Auteurs van de top 5 best bekeken artikelen

Meest gevonden onderwerpen via Google

Bezoekers vanuit andere websites

Onderstaande interactieve grafiek toont het stemgedrag in Leiden, Leiderdorp, Voorschoten en Oegstgeest in 1998, 2002, 2003 en 2006. Op deze website staan dezelfde gegevens, maar dan per gemeente. Daaruit blijkt onder meer dat de VVD in 2006 iedere gemeente domineerde behalve de stad Leiden zelf.

Simon Otjes, promovendus politicologie aan de Universiteit Leiden, zegt dat er in Leiden op lokaal gebied veel stabiliteit is te vinden over de jaren. “Links krijgt hier ongeveer 60% van de stemmen en rechts ongeveer 40%. Het lijkt zo te zijn dat de verschuivingen met name binnen die blokken plaatsvinden en in mindere mate daartussen.” Volgens Otjes twijfelen mensen vaak tussen een aantal partijen die dicht bij elkaar staan, zoals GroenLinks en de PvdA.

Promovendus Tom Louwerse vult deze uitleg aan. “Landelijke trends zijn meestal ook op lokaal niveau waar te nemen, maar bepaalde partijen staan in Leiden traditioneel sterker dan landelijk.” Volgens Louwersekunnen landelijke onderwerpen van invloed zijn op de gemeenteraadsverkiezingen, maar is het omgekeerde nauwelijks het geval. “D66 deed het bij die verkiezingen erg goed, GroenLinks niet. Dit kwam waarschijnlijk door de Oostvlietpolder en de RijnGouwelijn.”

Wat denken de politicologen over de komende verkiezingen? Otjes: “Het is een beetje een open deur: nu de PvdA het beter gaat doen zullen GroenLinks en D66 daaraan verliezen. Hetzelfde geldt voor VVD ten opzichte van CDA en PVV.” Momenteel bezitten deze twee blokken allebei circa 75 zetels in de Tweede Kamer. “Vanuit dat oogpunt is een linkse coalitie erg onwaarschijnlijk, zonder CDA of VVD dus.”

De gemeenteraadsverkiezingen zijn achter de rug, de colleges zijn gesmeed en de coalitieakkoorden gepresenteerd. In fraaie volzinnen zijn de, soms spraakmakende, voornemens voor de komende vier jaar op papier gezet. Zo spreekt het nieuwe Leidse college van Burgemeester en Wethouders zicht uit tegen de RijnGouweLijn door Leiden.

Maar wat gebeurt er wanneer we de concrete beleidsuitgangspunten loslaten, en het woordgebruik in de epistels analyseren? Leiden Lokaal ontleedde de nieuwe coalitieakkoorden. De resultaten zijn hieronder zichtbaar in zogenaamde ‘woordwolken’. De meest gebruikte woorden zijn het grootst, met dien verstande dat zeer frequent voorkomend lidwoorden als ‘de’, ‘het’ en ‘een’ zijn weggefilterd. Die zeggen immers niets over de inhoud. Ook de gemeentenamen zijn weggelaten, omdat die anders een onevenredig groot deel van de ‘wolk’ zouden vormen.

Coalitieakkoord Leiden (D66, VVD, CDA, SP)

Het nieuwe College van Leiden spreekt in een coalitieakkoord van slechts zeven pagina’s heldere taal. Een goede omgang met elkaar staat centraal. De belangrijkste speerpunten zijn: hoogwaardig openbaar vervoer, géén RijnGouweLijn door de stad, broodnodige bezuinigingen, duurzame energie, een goede Oost-West verbinding, extra parkeergelegenheid en, niet onbelangrijk, Leiden tot de meest klantvriendelijke gemeente van Nederland maken.

De ‘woordwolk’ sluit hierbij aan. ‘Voorstellen’, ‘realisatie’, ‘partijen’, ‘duurzame’ en ‘financiële’ zijn woorden die in het oog springen. Het grote aantal woorden valt op. Het heldere Leidse coalitieakkoord kan vanuit dit perspectief een woordenbrij zonder duidelijke uitschieters worden genoemd.

Coalitieakkoord Leiderdorp (VVD, D66, Groenlinks)

Hoe anders is dat in Leiderdorp. Eén woord spat van het beeldscherm: ‘we’. Ook ‘inwoners’ krijgt een prominente plaats. Wie het coalitieakkoord leest, zal niet opkijken van dit resultaat. Het nieuwe college benadrukt te gaan bouwen aan vertrouwen en een degelijk financieel beleid. Verstandige keuzes staan hierin centraal. Er móet verandering komen in Leiderdorp, maar wel in goede harmonie met burgers en ondernemers.

Coalitieakkoord Oegstgeest (Progressief Oegstgeest, VVD)

Oegstgeest toont hetzelfde patroon als Leiderdorp. ‘We’, ‘inwoners’, ‘beleid’ en ‘toekomstvisie’ zijn veelvoorkomende termen in het coalitieakkoord. Een daadkrachtig bestuur, een goede omgang met de burgers en een gedegen financieel beleid zijn dan ook speerpunten in de samenwerking tussen Progressief Oegstgeest en de VVD.

Coalitieakkoord Voorschoten (ONS Voorschoten, VVD)

‘De Voorschotense maat’ is de leidraad in het Voorschotense coalitieakkoord. Een beleid dat goed is voor Voorschoten, de inwoners en de ondernemers. ‘Durf te kiezen’, stellen ONS Voorschoten en de VVD. De gemeente wil zich richten op belangrijke projecten en zorgen dat er geen polarisatie komt, maar harmonie heerst. In 2020 moet Voorschoten een klantvriendelijke, pro-actieve en kwalitatief sterke gemeente zijn.

De ‘woordwolk’ sluit hierop aan. Behalve ‘gemeente’ springen ‘samenwerking’, ‘mensen’, ‘kiezen’ en ‘projecten’ in het oog. Het woordje ‘draagvlak’ is daarentegen opmerkelijk klein. Het coalitieakkoord staat bol van de mooie woorden en onderstreept ook dat de financiën in 2020 op orde moeten zijn, maar het woord ‘financiële’ valt opvallend weinig in het met zestien pagina’s redelijk lijvige coalitieakkoord.

De moraal van dit verhaal: ‘we’ gaan het samen doen, in de komende vier jaar.

Bron: de online te raadplegen coalitieakkoorden van de gemeenten Leiden, Leiderdorp, Oegstgeest en Voorschoten. Hulpmiddel bij het maken van de ‘woordwolken’: Many Eyes.

De Ringweg Oost gaat toch aangelegd worden. Dit staat in het collegeakko

Lange tijd leek het er op dat tussen, maar ook binnen de Leidse en Leiderdorpse gemeenten geen overeenstemming bereikt kon worden. De spanningen liepen destijds hoog op en de komst van de ringweg, die voor een betere bereikbaarheid van beide gemeenten moet zorgen, stond lange tijd op losse schroeven. De gemeenteraadsverkiezingen boden uitkomst om de bouw uit te stellen, maar nu gaat het er dan toch echt van komen.

De overeenkomst is er, maar over de precieze route en de bekostiging van dit project zullen de laatste woorden nog niet gesproken zijn.
De start van de aanleg zal daarom nog wel even op zich laten wachten.
Maar dat het er nu echt van komt lijkt vrijwel zeker.

Opdruk actie-T-shirts (Foto: Nina Verhaaren)

Een voorjaarsbriesje laat de regenboogvlaggen van de homobelangenvereniging COC Leiden aan de Langegracht 65 vrolijk wapperen in de zon. Een uitgerolde rode loper nodigt uit tot binnenstappen. Toch blijkt bij binnenkomst dat maar vijf stellen gehoor hebben gegeven aan de oproep mee te doen aan de roze hand-in-hand-loopactie die vandaag georganiseerd wordt.

In afwachting van hopelijk nog meer opdagende actiedeelnemers worden er broodjes kaas, krentenbollen en koffie en thee uitgedeeld. “Laten we toch maar gaan bellen”, besluit COC-voorzitter Julie van Schravendijk na een kwartier en ze pakt haar telefoon om te checken waar de nog ontbrekende aangemelde deelnemers blijven. “Acht stellen hadden zich aangemeld,” licht COC-bestuurslid Maarten Bergwerff toe, “maar het is natuurlijk altijd maar afwachten hoeveel mensen werkelijk mee komen doen. Er zijn ook verschillende COC-leden die normaal gesproken wel actief zijn en het ook wel een goede actie vinden, maar die zelf toch liever niet meedoen.” (bekijk het interview met Bergwerff)

Alex van der Slot loopt wel mee vandaag, zij het niet met zijn eigen partner. “Als hij gedronken heeft durft hij wel,” lacht hij, “maar hij vindt zo’n bewuste hand-in-hand-loopactie toch wat provocerend.” Zelf vindt Alex het geen probleem om op straat openlijk hand in hand te lopen met een mannelijke partner. Deelneemster Galith Mol (29) heeft er ook niet zo’n moeite mee: “Als andere mensen er last van hebben dat ik mijn partner bij de hand pak, is dat niet míjn probleem.” Wel vindt ze het belangrijk mensen met een actie als die van vandaag meer te laten wennen aan hand in hand lopende homo’s en lesbo’s op straat, zodat de drempel voor andere stellen wellicht ook verlaagd kan worden. (bekijk het interview met Galith en Alex).

Na een belletje hier en daar blijkt dat er nog een paar mensen zijn die zich later bij de groep zullen aansluiten, wat een totaal van zeven deelnemende stellen oplevert. Voor de liefhebbers worden er zwarte T-shirts met in roze opdruk ‘Hand in hand! Heel gewoon!’ uitgedeeld. “Het is maar goed dat we niet naar Rotterdam hoeven; ‘Hand in hand kameraden’ is het clublied van Feyenoord”, grapt deelnemer Rob. Grinnikend druppelen de deelnemers naar buiten en stappen op hun fiets. Tijd om te gaan.

Eerst zetten ze koers in de richting van Leiderdorp, waar de actie begint. Er zijn niet echt regels. “De stellen splitsen op en iedereen gaat bij wijze van spreken gewoon zijn tompoezen bij de HEMA halen of andere boodschappen doen, maar dan hand in hand”, legt Bergwerff uit. “Wel hebben we afgesproken om binnen het winkelcentrum Winkelhof te blijven, om in ieder geval een zekere zichtbaarheid te garanderen.” Na een uurtje of twee zullen ze terugfietsen naar Leiden om daar in het stadscentrum hetzelfde te doen.

Maarten Bergwerff en actiepartner Rob (Foto: Nina Verhaaren)

Reacties op de hand in hand lopende homo- en lesbostellen zijn negen van de tien keer stil: mensen scannen handen, merken op en kijken weer weg. “Dat zijn op zich natuurlijk geen negatieve reacties”, reageert Maarten. “We willen hand in hand lopende stellen van gelijk geslacht onder de aandacht brengen en dat lijkt te lukken. Mensen merken het duidelijk op.” Ogen van mensen glijden ook vrijwel automatisch over de opdruk van de T-shirts en je ziet ze lezen: ‘Hand in hand, heel gewoon’. Regelmatig wordt daarbij instemmend geknikt of geglimlacht naar de deelnemers en af en toe worden reacties ook wel geverbaliseerd. “Leuke shirts”, grijnst een jongen achter de kassa van een drogisterij in Leiderdorp bijvoorbeeld tegen Maarten en actiepartner Rob. (bekijk reacties van het publiek)

Mohamed Ali (19) en Achmed Bali (20) kunnen zich niet herinneren al eerder openlijk hand in hand lopende homostellen te hebben gezien in Leiden, en daarom valt het ze wel op. Ze vinden het goed dat het COC niet de nadruk legt op discriminatie en andere negatieve ‘shit’, maar mensen gewoon laat wennen aan het beeld van hand in hand lopende homostellen. Ze denken ook dat de actie wel een positief effect zal hebben: “Het is net als met moslims en hoofddoekjes waar mensen vijftien jaar geleden nog aan moesten wennen. Nu kijkt niemand daar meer van op.”

Er zijn echter ook wel mensen die de actie wat geforceerd vinden. Zo merkt een jongen in de Haarlemmerstraat op dat hij het idee heeft dat de actie meer voor de stellen zelf is, omdat ze er waarschijnlijk niets mee bereiken bij mensen die er negatief tegenover staan, ‘de mensen die je eigenlijk zou willen bereiken’. Op de enkele “Homo’s!” na blijven echt negatieve reacties echter uit. Meerdere voorbijgangers in Leiden roepen vanuit de drukte van het winkelend publiek dat ze het een goede actie vinden.

Rond een uur of vijf zit het erop en verzamelen alle deelnemers zich bij gaycafé De Roze Beurs om nog even na te borrelen. Onder het genot van een biertje worden de ervaringen uitgewisseld. “Volgend jaar nog een keer”, luidt de conclusie. Ook voorzitter Julie spreekt van een ‘geslaagde actie’, ondanks het geringe aantal stellen dat meedeed. Twee studentes die lucht hebben gekregen van de actie sluiten nog even aan bij de borrel: “Jammer dat we niet wisten dat die actie vandaag was, we hadden wel mee willen doen.”

Maarten Bergwerff (organisatie) kijkt met een tevreden gevoel terug op de actie:

Ook actiedeelnemers Galith en Alex hebben de dag positief ervaren:

COC Leiden wilde vandaag onder de aandacht brengen dat homo- en lesbostellen uit angst voor negatieve reacties nog te vaak aarzelen om openlijk hand in hand op straat te lopen. Wordt dat doel bereikt? Vijf reacties van winkelend Leiden:

De 165 miljoen kostende ringweg zou moeten gaan van Leiderdorp tot Leiden Lammerschans. Deze ringweg zou volgens de gemeente Leiden een grotere bereikbaarheid betekenen voor de gemeente Leiden en Leiderdorp. Momenteel raken de binnenwegen overbelast wat afbreuk doet aan het woon- en leefklimaat, de Ringweg Oost zou hier de oplossing voor zijn. De vorige gemeenteraden konden het, zacht uitgedrukt, niet helemaal eens worden over de ringweg. Afgelopen week zijn er echter verkiezingen geweest, en die kunnen de zaak nog wel eens veranderen.

Leiderdorp
In Leiderdorp lijkt de verkiezingsuitslag de zaak nog verder te compliceren. De VVD pakte met 30% van de stemmen de overwinning en staat, kijkend naar haar standpunten, zeker niet onwillig tegenover de ringweg. Al laat fractievoorzitter Evelien Meijer weten geen uitspraken te zullen doen tijdens de coalitiebesprekingen. De partijen met wie zij momenteel aan het onderhandelen is (D66, Burger Belangen Leiderdorp en GroenLinks), zijn hier echter wel faliekant op tegen, wat de kwestie verder compliceert. Opvallend zijn de optimistische uitspraken van aanstaand fractievoorzitter van de PVDA in Leiderdorp, Olaf McDaniel. Hij verwacht dat de ringweg er wel gaat komen. “Als je kijkt naar de verkiezingsuitslagen in zowel Leiden (D66 de grote winnaar) als Leiderdorp (VVD de grote winnaar), is mijn verwachting dat de ringweg er komt. Voor beide gemeenten zal het een verbetering zijn voor de doorstroming van het verkeer, al zal het wel onder strenge voorwaarden moeten gebeuren.”

Leiden
Paul van Meenen, de fractievoorzitter van de grootste partij in Leiden, D66, is echter een stuk terughoudender dan McDaniel doet geloven. “Hoe het er nu voor staat is het nut en de noodzaak van de ringweg niet aangetoond. De aanleg van de ringweg staat in verband met een ander project, de Rijngouwelijn, waar wij überhaupt op tegen zijn. Er zijn gewoon nog een hoop andere opties die we in overweging kunnen nemen om de doorstroom van het verkeer te verbeteren.” D66 vindt ook de kosten (2000 euro per Leidenaar) onacceptabel in een tijd van bezuinigingen. Verder verwijst van Meenen naar de site rwonietzo.nl waar van elke Leidse partij haar standpunten staan betreft de Ringweg Oost. Het lijkt er dus op dat de grote winnaar van de verkiezingen in Leiden voorlopig niet van plan is groen licht te geven wat betreft de Ringweg Oost. “Eerst moeten we de relatie met Leiderdorp weer rechttrekken en rustig met elkaar om de tafel gaan zitten, alleen op die manier kunnen we tot een passend besluit komen”, aldus van Meenen.

Stichting Wijkbelang Ringweg Oost
Andreas van den Burgh van Stichting Wijkbelang Ringweg Oost heeft wel een verklaring voor de uitspraken van McDaniel. “De PVDA heeft zich al een tijd geleden verbonden aan de aanleg van de ringweg en kan eigenlijk ook niet anders dan hoopvolle verwachtingen uitspreken. De grote winnaars van de verkiezingen in Leiderdorp (VVD, D66 en Burger Belangen Leiderdorp) zullen waarschijnlijk uitermate kritisch blijven, wat de mogelijke aanleg van de ringweg niet ten goede zal komen.” Stichting Wijkbelang Ringweg Oost pleit zelf voor een breed draagvlak onder de bevolking en in de politiek, als de ringweg er al moet komen. Verder willen ze er voor zorgen dat de overlast voor omwonenden tot een minimum beperkt zal worden en dat de doorstroming van het verkeer ook daadwerkelijk verbeterd. En niet minder belangrijk, dat de veiligheid van de fietsers gegarandeerd kan worden.

Overeenstemming?
Het lijkt er dus op dat er op korte termijn nog geen overeenstemming gevonden gaat worden. Zowel binnen als tussen beide gemeenten lijkt het er nog niet op dat er één lijn getrokken gaat worden. Eerst zullen de gemeenteraden gevormd moeten worden, die zullen hun stelling in moeten nemen wat betreft de ringweg en vervolgens moeten beide gemeenten vreedzaam met elkaar om de tafel. Maar vooralsnog lijken de meningen verdeeld en zijn de meeste winnaars van de gemeenteraadsverkiezingen uiterst kritisch. Door deze verdeelde meningen onder de politieke partijen staat de komst van de ringweg nog steeds op losse schroeven, al zijn de partijen nog druk in onderhandeling en is officieel nog niks zeker.
Wat wel zeker lijkt is dat er voorlopig nog geen schot in de zaak zal komen.

File, de schrik van de automobilist. Foto: Rob Tiggelman (Flickr.com)

Een woensdag geplaatst stoplicht op de rotonde richting de toerit Leiderdorp zorgt voor files op binnenwegen. Het stoplicht is bedoeld om het afsnijden van de dagelijkse file op de A4 tegen te gaan, maar heeft als bijeffect dat het verkeer op de Persant Snoepweg in Leiderdorp vastloopt.

Rijkswaterstaat probeert uit alle macht te voorkomen dat automobilisten bij Leiderdorp de A4 afgaan en een stuk van de dagelijkse file afsnijden. Vorig jaar werd op de toerit bij Leiderdorp, voorbij de benzinepomp, al een stoplicht geplaatst, maar dat bleek niet afdoende. Automobilisten bleken nog een andere sluiproute te kennen om tussen Hoogmade en Zoeterwoude een halve kilometer van de file af te snijden.

Er werd daarom een stoplicht op de rotonde richting de toerit Leiderdorp geplaatst, maar dit leverde veel klachten op, laat een woordvoerster van Rijkswaterstaat weten. Het verkeer op de Persant Snoepweg liep behoorlijk vast, als gevolg van de wachtrijen voor het rode licht. Rijkswaterstaat haalde het stoplicht daarom weg.

Afgelopen woensdag werd het stoplicht in een andere opstelling teruggeplaatst, in een uiterste poging om het afsnijden van de files tegen te gaan. Niets doen was voor Rijkswaterstaat geen optie, aldus de woordvoerster. ‘Wij ondernemen actie omdat mensen in de omgeving last hebben van het sluipverkeer.’ Vooralsnog lijkt het teruggeplaatste stoplicht echter weinig rendement op te leveren. De doorstroming op de A4 is sinds woensdag verbeterd, maar het verkeer in Leiderdorp loopt wederom vast.

Aanstaande dinsdag gaan Rijkswaterstaat, de provincie Zuid-Holland en de gemeente Leiderdorp om de tafel. De partijen bespreken dan of het stoplicht blijft staan, of definitief verdwijnt. ‘Het oordeel van de gemeente Leiderdorp is voor ons zeer belangrijk’, aldus Rijkswaterstaat.

Max(links) en Sam(rechts) in het WENStheatershirt (bron: www.wenstheater.nl)

Het WENStheater staat al sinds vier jaar op de basisschool De Leeuwerik in Leiderdorp en adopteert elk jaar een goed doel. Dit jaar is er gekozen voor SOS Kinderdorpen met het doel weeskinderen in Brazilië te helpen een toekomst op te bouwen. Het speciale aan deze acties is dat de ambassadeurs geen leerkrachten zijn maar leerlingen van de school.

Ze zitten pas in groep 8 en kijken uit naar de schoolmusical, naar het schoolkamp en uiteindelijk naar de middelbare school.Toch zijn Max Weber en zijn klasgenoot Sam Swart nu al ambassadeur voor SOS Kinderdorpen. Iets wat mede mogelijk wordt gemaakt door het WENStheater.

“Elk jaar krijgen de leerlingen een brief mee naar huis met de vraag wie er crew wil worden”, vertelt Max. “De crew is dan aanwezig om ‘s avonds te helpen tijdens optredens”, voegt Sam toe. Bij de crew is er de mogelijkheid dat de leerlingen zich opgeven voor in de catering, waarbij ze jassen aannemen, drinken inschenken. Ze kunnen zich ook aanmelden om pers en propaganda te doen, waarbij ze onder andere mogen interviewen. Vervolgens zijn er ook leerlingen die zich bezig houden met het licht en het geluid tijdens de optredens en last but not least de ambassadeurs.

Er morgen steeds twee leerlingen samenwerken om hun taken als ambassadeurs in te vullen. “Max en Sam nemen hun taken als ambassadeurs van SOS Kinderdorpen erg serieus”, vertelt hun leerkracht Ton Bavelaar van achter zijn computer. De jongens verzinnen veel zelf en tonen goede initiatieven. Zo hebben ze een filmpje gemaakt dat lijkt op dat van SOS Kinderdorpen, alleen hebben zij er een andere insteek aan gegeven. “In plaats van dat er een wees ligt die helemaal niets heeft, hebben de jongens besloten een filmpje te maken waarin een kind te zien is die alles heeft”, legt Bavelaar uit.

Recordpoging
Om dit jaar aan zoveel mogelijk geld te komen voor de weeskinderen in Brazilië, hebben Max en Sam bedacht om een recordpoging te doen. De exacte datum is nog niet officieel bekend, maar zal in elk geval plaatsvinden in mei. Ze willen een lange rij gaan maken van 20 cent muntjes, die ze over het grote speelplein, en eventueel het kleine speelplein, willen gaan neerleggen.

Dit is niet zomaar een record laten de jongens weten: “Voor 20 cent kun je namelijk één weeskind helpen, voor één dag. Dit kind krijgt dan eten en er wordt voor hem of haar gezorgd.” Het record heeft dus een goede link naar de organisatie van SOS Kinderdorpen. Om zoveel mogelijk geld op te halen voor deze recordpoging hebben de jongens flyers gemaakt die dienen ter presentatie. “De uitleg komt ook in de schoolkrant te staan, zodat iedereen zoveel mogelijk muntjes gaat sparen voor onze uitdaging”, vertelt Max.

In eerste instantie wilden de jongens deze recordpoging combineren met een poging om in het meest bekende wereldrecordenboek ter wereld te komen: het Guinness Book of Records. Helaas gaat deze actie niet meer door, laat Sam teleurgesteld weten: “Het was nogal duur en het is natuurlijk niet de bedoeling dat alle ingezamelde muntjes daaraan worden uitgegeven. Dan geven we dat geld liever aan de weeskinderen.”

Optredens
Naast het geld dat ze hopen op te halen met de recordpoging, vindt er in WENStheater één keer in de maand een optreden plaats. “Mensen die willen komen kijken moeten wél twee euro entreegeld betalen, maar deze inkomsten gaan ook weer naar SOS Kinderdorpen”, legt Sam uit. Afgelopen maanden hebben ze onder andere de Leidse zanger en gitarist Rob Baars mogen verwelkomen en ook de band van Bavelaar, TBS (Ton Bavelaar Syndicaat), is een graag geziene gast in het theater.

Geld ophalen doormiddel van de recordpoging en de vele optredens is blijkbaar nog niet genoeg voor deze twee enthousiaste jongens. “We willen misschien ook nog een veiling houden waar spullen worden geveild. Het zou leuk zijn als één van de BN’ers, die ook ambassadeur is van SOS Kinderdorpen, zou kunnen komen om veilingmeester te zijn. Dan komen er meer mensen en bieden die mensen misschien wel meer.”

Een eerdere poging Jan Smit te contacteren voor hulp heeft geen resultaten opgeleverd: “We hebben wel twee brieven gestuurd, waaronder eentje naar zijn management, maar daarvan hebben we niets meer gehoord”, vertellen de jongens. Nu dus maar eerst concentreren op het behalen van het record met de muntjes? “Ja”, zeggen de jongens in koor, “want natuurlijk is het leuk om een record te behalen, maar uiteindelijk gaat het zowel daarom als om het ophalen van zoveel mogelijk geld voor SOS Kinderdorpen.”

“Goedemorgen, wat zijn jullie vrolijk zeg!”, roept taxichauffeur Reduan bij binnenkomst. “Normaal zijn jullie allemaal hartstikke chagrijnig!” “Wij chagrijnig?”, reageert mevrouw Van Dam (79) lachend, “Nooit!” Het is donderdagochtend in De Dwarswatering, een ontmoetingscentrum voor mensen met beginnende dementie. Taxichauffeur Reduan brengt een aantal bezoekers drie keer per week naar het centrum. Deze ochtend is de sfeer aan tafel jolig, bijna uitgelaten. “Hier wordt de wereld vrolijker”, vertelt Margriet Hagenaars, coördinator van De Dwarswatering.

Hoewel het ontmoetingscentrum al in september open ging, vond afgelopen week de officiële opening plaats. Tijdens de feestelijke opening sprak burgemeester Zonnevylle over de taboes rondom dementie, en riep op tot openheid. Hagenaars vertelt dat het voor patiënten inderdaad een behoorlijke stap is om naar De Dwarswatering te komen. “Mensen vinden het moeilijk te erkennen dat ze dementie hebben. Aanvankelijk zien ze dit centrum als een bevestiging van hun ziekte, en daarom twijfelen ze vaak nog. Die twijfel verdwijnt zodra ze hier een dag meegelopen hebben. Hier zijn lotgenoten, en dat haalt ze uit hun sociale isolement.”

“Wat ouderwets!”
De Dwarswatering biedt een dagprogramma aan voor mensen met lichte tot matige dementie. De dagen worden ingevuld met activiteiten die het trainen van het geheugen tot doel hebben. Zo wordt vanaf elf uur ’s ochtends de krant met elkaar besproken. Op deze manier kunnen mensen kijken wat ze onthouden hebben, en herinneringen van vroeger ophalen. Activiteitenbegeleidster Diana van der Hoff (42) pakt het Leidsch Dagblad erbij en leest voor: ‘Er is een aanslag geweest op een meisjesschool in Pakistan.’ “Weten jullie waarom?”, onderbreekt ze haar verhaal. Het blijft stil. “Omdat de mensen die de aanslag pleegden vinden dat meisjes niet naar school mogen.” “Wat ouderwets!”, roept 79-jarige mevrouw Van Dam daarop. De groep knikt instemmend.

Activiteitenbegeleidster Diana gaat door met het voorlezen van de krant. “Meneer Wilders wordt vervolgd. Kennen jullie dhr. Wilders?”, vraagt ze op de toon van een strenge onderwijzer. “Jaaaaah” antwoordt de groep collectief en expres braaf. “Gaat er ook nog iemand stemmen op zijn partij?”, vraagt Diana. “Nou, ik zeker niet!” klinkt het resoluut vanaf een hoek van de tafel. Het is de 84-jarige meneer Gritter. Ondanks zijn leeftijd volgt hij de politiek nog op de voet. In zijn werkzame leven werkte hij op verschillende ministeries in Den Haag. Daar werkte hij nog mee aan de totstandkoming van de AOW in dienst van minister president Drees.

Positief
Na het lezen van de krant is er tijd voor de dagelijkse portie beweging. Op stoelen doen de bezoekers arm- en beenoefeningen. Tijdens het uurtje gym vult de geur van erwtensoep langzaam de ruimte. Het is tijd voor de lunch. “Het is maar soep uit blik, hoor”, verontschuldigt activiteitenbegeleidster Diana zich als iedereen uiteindelijk aan tafel gaat. De deelnemers wuiven haar verontschuldiging weg. “Ik vind het heerlijk”, zegt mevrouw Van Dam. Het is opvallend hoe positief alle deelnemers zijn. Er wordt veel gelachen, en alles is mooi, leuk of lekker.

Dat geldt ook voor mevrouw Verlind (59). Zij is de jongste bezoeker van het ontmoetingscentrum, en duidelijk één van de gangmakers. Ze lacht veel, en deelt talloze complimentjes uit. Vijf jaar geleden werd bij haar de diagnose dementie gesteld. “Dat was een hele moeilijke tijd”, vertelt haar man Joop Verlind. “Mijn vrouw werkte toen ook met dementiepatiënten in de zorg, dus ze wist heel goed wat haar te wachten stond. Dat zorgde voor veel huilbuien. Je kan deze ziekte pas na een paar jaar accepteren. Nu heeft ze het geaccepteerd, en benadert ze alles positief.”

Niet meer koken
“Het is voor mensen met een geheugenstoornis moeilijk dat je steeds minder kan”, zegt Joop Verlind. “Dat gaat in fases. Op een gegeven moment moet je aanvaarden dat je niet meer kan autorijden, niet meer kan sporten en niet meer kan koken. Als partner schrik je daar ook iedere keer weer van.” Mevrouw Verlind bezoekt De Dwarswatering al vanaf september. Haar man vertelt: “Ze heeft het hier zo naar haar zin. Vijf jaar geleden moest ze abrupt stoppen met werken, en dat miste ze erg. Hier kan ze meehelpen met dagelijkse dingen, dus heeft ze het gevoel toch nog een beetje te werken.”

Naast de opvang van mensen met dementie, wil het ontmoetingscentrum ook de partners en mantelzorgers van de deelnemers ondersteunen. Voor hen start binnenkort een gespreksgroep. Lotgenoten kunnen daarbij ervaringen uitwisselen en elkaar emotionele steun bieden. Joop Verlind zal ook deelnemen aan deze gespreksgroepen, hoewel hij aanvankelijk wat terughoudend was: “Ik vond het eigenlijk nog te confronterend”, vertelt hij. Zoals het voor patiënten een stap in de erkenning van de ziekte is om naar De Dwarswatering te komen, is het dat voor de partners blijkbaar ook.

Na de lunch kijkt mevrouw Van Dam op van haar lege kom erwtensoep en constateert dat ze haar tas kwijt is. Even is er sprake van consternatie, maar dan blijkt de tas aan de stoel naast haar te hangen. “Dat gebeurt iedere dag wel een keer”, zegt activiteitenbegeleidster Diana met een knipoog. “Minstens één keer per dag is het tassenzoekuurtje.”

Bron: Gemeente Leiden

1. Praten
De inhoud van de brief die de gemeente Leiden naar de provincie Zuid-Holland zal sturen is nog niet vastgesteld. Het is zeer waarschijnlijk dat de provincie in eerste instantie zal proberen te bemiddelen. Zo is het ook bij de RijnGouwelijn gegaan. Na het afwijzende referendum in Leiden besloot de provincie dat de regionale belangen voorrang kregen. In overleg met de gemeenteraad van Leiden is toen voor een ander tracé gekozen. De provincie hoefde de gemeente uiteindelijk niet te dwingen.

Of het met de Ringweg Oost ook zo zal gaan hangt onder meer af van de uitslag van de gemeenteraadsverkiezingen. Als de plannen worden aangepast is het mogelijk dat de VVD in Leiderdorp nog over de streep getrokken wordt. Ook PvdA en CDA zijn in principe voor de Ringweg Oost. Zij stemden in januari tegen omdat ze het met de details van het voorstel niet eens waren.

2. Provincie
Sinds enkele jaren heeft de provincie de mogelijkheid een project in gang te zetten, ook als een gemeente het niet wil. De provincie kan daarvoor kiezen als het project belangrijk is voor de hele regio en niet alleen voor die ene gemeente. De provincie neemt de regie van het project dan over. Dat is een procedure die langere tijd in beslag zou nemen.

Volgens Hans Engels, bijzonder hoogleraar gemeenterecht, zal dat in de toekomst vaker voorkomen. “Voor invoering van de nieuwe Wet Ruimtelijke Ordening hadden provincies dat recht ook al, maar dat gebruikten ze niet. Bijvoorbeeld om de relaties met de gemeenten niet te schaden. Maar nu is er, naast de grotere bevoegdheden, ook de politieke wil om in te grijpen. Sommige regio’s hebben te maken met ernstige verrommeling, omdat elke gemeente doet wat hij wil. Dat is rond Leiden ook het geval. De provincies zien nu dat ze dat kunnen voorkomen door meer toezicht op de gemeenten te houden.”

3. Schuiven of annexeren
De Ringweg Oost zou voor een groter gedeelte in Leiden kunnen worden aangelegd. Dat kan op twee manieren. De weg zou in twee richtingen over de sumatrastraat kunnen lopen. Dan hoeft hij nog maar een klein stukje door Leiderdorp. D66 stelt voor om die optie nog een keer te bekijken. Deze partij zit nu niet in de gemeenteraad in Leiderdorp maar doet wel mee aan de verkiezingen. Lijsttrekker Ed Grootaerts: “De sumatrastraat is een goed alternatief. De gemeente Leiden heeft dat nu onmogelijk gemaakt, en een rare variant door Leiderdorp bedacht. Dat lijkt me niet goed.”

Annexatie is de tweede mogelijkheid om de weg in Leiden aan te leggen. Dat is een optie die genoemd werd in de brief die 28 januari in de gemeenteraad van Leiden besproken werd. De grens van Leiden zou dan opgeschoven worden tot in Leiderdorp. De Ringweg Oost zou dan volledig op Leids grondgebied worden aangelegd. De woordvoerder van de provincie Zuid-Holland laat weten dat grenscorrecties niet ongewoon zijn. Ze komen ongeveer twee keer per jaar voor. Meestal regelen gemeenten dat onderling.

Als dat niet lukt, kan de provincie een wettelijke procedure starten. Dat komt minder vaak voor. De gemeenteraad heeft nog niet ingestemd met de brief van het college van burgemeester en wethouders. Het college moet die nu aanpassen. Het is nog niet duidelijk of de annexatie van Leiderdorps grondgebied in de nieuwe brief zal staan.

De bewoners vermoedden dat er een hennepkwekerij in de woning was. Het dak van de woning bleef ondanks de hevige sneeuwval schoon en de ramen hadden altijd condens. De politie besloot na een vooronderzoek donderdag de woning binnen te vallen. Op zolder troffen zij apparatuur voor een hennepkwekerij en 284 hennepplanten. De politie schat de straatwaarde op 25.000 euro. De huurder van de woning was niet aanwezig tijdens de inval en is nog steeds niet gevonden.

Naar schatting gaat er jaarlijks 2,5 tot 5 miljard euro om in de hennepteelt. De handel is steeds meer verweven met de handel in harddrugs, vuurwapens, fraude en mensenhandel. De komende jaren gaat politie Hollands Midden de georganiseerde misdaad achter de hennepteelt harder aanpakken. In 2009 heeft het korps 77 hennepkwekerijen opgerold.

Raha, lid van de Leiderdorpse gemeenschap: “Wij werken zoveel mogelijk op lokaal niveau, juist om de feeling te houden met wat er in je woonplaats speelt. Uiteindelijk leef je hier in Leiderdorp: je kinderen gaan hier naar school en je hebt hier je sociale contacten. Een Leiderdorper gaat ook niet naar Leiden om een kerk te bezoeken.”

De activiteiten die de gemeenschap organiseert, zijn dan ook meestal voor de Leiderdorpers bedoeld. Eén of twee keer in de maand zijn er activiteiten voor de Leiderdorpse jeugd; maandelijks worden er meditatieve bijeenkomsten gehouden. Die laatste bijeenkomsten zijn gericht op het tot elkaar brengen van verschillende geloven. Mensen die een andere religie aanhangen worden uitgenodigd om samen heilige geschriften te bestuderen en bespreken.

Het internationale bestuurscentrum van het Bahá'í-geloof op de berg Karmel in Haifa, Israël. Hier zetelt het Universele Huis van Gerechtigheid, het hoogste bestuursorgaan. De bahá’í-religie kent geen geestelijken, maar wordt bestuurd door gekozen raden, bestaande uit 9 bahá’ís. Op nationaal niveau zijn er de Nationale Geestelijke Raden, op lokaal niveau de Plaatselijke Geestelijke Raden.

En dat is precies waar het de bahá’ís om te doen is. “De belangrijkste boodschap is dat de mensheid een eenheid in verscheidenheid is”, aldus Porsius. “Wij streven naar eenheid van geloof, eenheid van de mens. En dus naar wereldvrede en één wereldregering.”

“Daarom is het zo wrang dat er mensen zijn die moeten vrezen voor hun leven louter en alleen omdat ze willen werken voor die wereldvrede”, vindt Raha. “De Iraanse bahá’ís worden beschuldigd van aanzetten tot corruptie en geweld. Daar kunnen ze de doodstraf voor krijgen. Dat terwijl wij ons juist ver van geweld en politiek afhouden. Wij staan voor een dienende houding in de gemeenschap waarin we leven.”

Ketters
De Iraanse overheid ziet dat niet zo. Volgens Mas’ud Mazgani, voormalig universitair docent in de Perzische Taal en in de Vergelijkende Godsdienstwetenschappen, komt dat omdat zij zich door de bahá’ís bedreigd voelen. “De principes van de bahá’ís druisen in tegen de traditie van de Iraanse regering en vormen daarmee een bedreiging voor de macht. Omdat de islam ervan uitgaat dat de openbaring is afgesloten – Mohammed is de laatste profeet – wordt de bahá’í-beweging als ketters gezien.”

Deze angst om de macht te verliezen is niets nieuws, benadrukt Mazgani. “Een nieuwe religie heeft nieuwe waarden, die indruisen tegen de waarden van de gevestigde orde. Dat gaat gepaard met vervolgingen: de mensen aan de macht willen hun machtspositie niet kwijt. De mullahs in Iran zeggen: ‘Praten over het bahá’í-geloof is propaganda tegen het regime’.”

Mas’ud Mazgani gaf 4 februari een lezing over de situatie van de bahá’ís in Iran.

Petitie
Als het aan de Leiderdorpse bahá’ís ligt, krijgen zij eerder gisteren dan vandaag die bekendheid. Raha: “Het is belangrijk dat we de aandacht vestigen op de situatie waarin de bahá’ís zitten. Omdat het geloofsgenoten zijn. Omdat zij onschuldig zijn. Het is belangrijk dat ook de Iraanse overheid gaat beseffen dat ze niet zomaar ongestraft misdaden tegen de mensheid kunnen begaan.”

Op 7 februari wordt het proces tegen de zeven bahá’ís hervat. Ondertussen probeert de bahá’í-gemeenschap in Nederland als protest zoveel mogelijk handtekening te verzamelen. Deze petitie zal worden overgedragen aan de Iraanse ambassade.

De naam Raha is gefingeerd.

Onderscheid
“Vroeger werd er geen onderscheid gemaakt tussen patiënten. Nu krijgen de patiënten met verhoogd risico op darmkanker voorrang”, vertelt Marijke Harmsen, woordvoerster van het Rijnland Ziekenhuis. “Aangezien het voorheen gemiddeld dertien weken duurde voor een patiënt geopereerd kon worden, scheelt de nieuwe regeling dus enorm.”

Vanaf maandag 8 februari zullen er bij de couveuses zes webcams geplaatst worden. Tussen zeven uur ’s morgens en tien uur ’s avonds kunnen ouders inloggen met een speciale inlogcode en wachtwoord. “Het is een stukje service. Niet alleen is het voor de ouders leuk, ook opa’s en oma’s, overige familie en vrienden kunnen zo de baby bekijken”, aldus woordvoerster van het Rijnland Ziekenhuis Marijke Harmsen.

Volgens Harmsen is het systeem goed beveiligd. Alleen de ouders krijgen de codes die ze toegang bieden tot de webcam. Het is aan hen om te bepalen wie deze codes krijgen. Of de aanwezigheid van de webcams bijdraagt tot een goede ouder-kind relatie kan Harmsen niet zeggen: “Het is meer een leuk initiatief. Het is leuk voor de familie. Soms is de aanwezigheid van veel bezoek op de couveusekamer niet wenselijk, ook dan zijn de webcams een uitkomst.”

Burgemeester Zonnevylle opent ontmoetingscentrum De Dwarswatering te Leiderdorp.

Drie dagen per week komen patiënten naar De Dwarswatering voor een dagprogramma. Daarnaast begeleidt het centrum de mantelzorgers van mensen met dementie, vaak directe familie. Zij krijgen informatie en advies over het ziekteproces en het omgaan met dementie.

Taboe
Een van de doelstellingen van De Dwarswatering is het bespreekbaar maken van de ziekte. Ook de burgemeester vestigde in zijn openingstoespraak de aandacht op het taboe rondom dementie: “Het is goed dat we er zo open mee omgaan hier, want je kunt het bestaan niet ontkennen. We moeten ermee leven, en daarvoor is dit instituut heel belangrijk”, aldus de burgemeester.

Hoewel het centrum al op 21 september openging – op Wereld Alzheimer Dag – vond dinsdag de officiële opening plaats. Bij de opening waren medewerkers, patiënten en hun directe familie aanwezig. Aanwezigen werd gevraagd hun ideeën bij de zin ‘ontmoeting betekent voor mij…’ op een bord te schrijven. De burgemeester schreef als eerste op het bord. Voor hem betekent ontmoeting ‘elke keer weer een nieuwe ontdekking’.

De resten van de C1000 in winkelcentrum Santhorst zijn inmiddels afgebroken. Een nieuwe winkel is alleen nog niet in zicht. Ondanks dat de kantonrechter zeven maanden geleden bepaalde dat Bun Vastgoed haast moet maken met de herbouw. Tijd om de zaken op een rijtje te zetten. Wat ging er mis? En komt het nog goed?

In de nacht van 20 op 21 december 2008 komt rond half drie ‘s nachts een melding binnen van een grote brand in de C1000. De brandweer rukt uit en bewoners van de nabijgelegen woningen worden geëvacueerd. Om kwart voor vijf is de brand onder controle. Getuigen melden dat ze jongeren met vuurwerk hebben zien gooien.

Extra klap

Eigenaar Peter de Jong

Buurtbewoners en personeel protesteren mee; ze zijn gesteld op hun C1000 en willen geen Albert Heijn. Buurtbewoner Anita (31): “De Jong maakte er een echte buurtsuper van. Er was altijd goede service, zelfs nu laat hij een wit taxibusje oudjes ophalen en naar de C1000 in Oegstgeest brengen.”

Eigenaar De Jong is even blij met zijn klanten, als de klanten met hem: “Buurtbewoners steunen ons, dat voelt goed.” Uit dank rijdt hij op 17 januari met een vrachtwagen met boodschappenpakketten naar de afgebrande C1000. “De klanten konden hun spaarkaarten niet meer verzegelen. Als mensen minimaal één zegel op hun kaart hadden, dan kregen ze een gratis boodschappenpakket.”

Sloop
11 februari begint de sloop van de C1000, die dezelfde dag weer stilgelegd wordt. De verzekeringsmaatschappij wil dat een derde onafhankelijke onderzoeker kijkt naar de ontstaansplek van de brand. De brand zou wellicht bij de boodschappenkarretjes zijn ontstaan, maar dit heeft men niet kunnen vaststellen. De Jong: “We zijn nooit gewaarschuwd. We wisten bij aankoop niet dat de karretjes brandgevaarlijk waren.” 19 maart hervat men de sloop. De Jong spreekt de hoop uit in de zomer de deuren van de winkel weer te openen.

C1000-tasjes actie (foto: Anita van der Velden)

Schuitema spant op 22 april een rechtzaak aan om het huurrecht van het pand te behouden. Er moet volgens hen een C1000 komen, en geen Albert Heijn. Begin mei bedenkt de Leiderdorpse Anita een ludieke actie. “Ik dacht: ‘Als ik een oranje tas over het balkon hang, zullen er dan anderen volgen?’.” Vele buurtbewoners deden haar na en de omgeving rond de afgebrande supermarkt kleurde al snel oranje. “Het was onwijs gaaf, ik deed het voor de mensen van de C1000. Het is een gemis dat ze er niet meer zijn.”

Op 13 mei doet de kantonrechter een uitspraak ten gunste van de C1000: Bun Vastgoed moet het gebouw beschikbaar stellen voor de C1000. Ze moet zo snel mogelijk met De Jong om de tafel gaan zitten om over de nieuwbouw te overleggen.

Herbouw
Op 3 januari 2010 gaat de herbouw van de C1000 van start.
Anita kijkt vanuit haar raam precies op de werkmannen. “We stonden te juichen van ‘hehe, eindelijk gaat er wat gebeuren’. Maar inmiddels is er nog steeds niks.”

Waarom duurt het toch zo lang? De Jong: “Ik kan nergens invloed op uitoefenen. Het is een moeilijk verhaal. Er zijn drie partijen: Bun Vastgoed, Schuitema en de vereniging van eigenaren. Er zitten dus meerdere partijen om de tafel.” Dit heeft tot gevolg dat het uitreiken van vergunningen ernstig vertraagd is. De Jong legt de schuld niet bij de gemeente: “Het is de complexiteit van de meerdere partijen, en tegenwoordig gelden er modernere eisen waar nog niet aan voldaan was.”

De Jong is ontevreden: “Vorig jaar had de winkel er al moeten staan.” Toch ziet hij ook een lichtpuntje: “Ik ben blij dat er in ieder geval een eerste stap is gemaakt.” Volgende week hoopt hij dat er ook wat concreet zichtbaar wordt. “Nu zie je wel dat er van alles gesloopt is, maar we zijn in afwachting van de herbouw.”

De Jong verwacht in mei de gloednieuwe supermarkt te kunnen open. Het contract loopt tot 2012, en wordt daarna automatisch ieder jaar verlengd. “Ze zullen wel een poging doen om op te zeggen, misschien volgt er wel een rechtzaak.” Is de Jong daar bang voor? “Nee, je moet een gegronde reden hebben om het contract te kunnen beëindigen en die is er niet.” Bun Vastgoed kan er nog niets over zeggen: “Dat is iets wat in de toekomst speelt, je kunt niet op de feiten vooruit lopen.”

Een woordvoerder van de brandweer Leiderdorp meldt dat de weg niet meer glad is. Na het ongeluk heeft de politie samen met de brugmeester het wegdek handmatig gestrooid.

“Complimenten voor de jongeren. Het is mooi om te zien dat jullie vanavond gekomen zijn”, aldus voorzitter Ino Cooijmans. Een volmondig “Heeeuh!” klinkt uit de monden van de jongeren. Ze veren op, leggen hun snoepzakken weg en doen hun mobieltjes terug in de broekzakken. De raadsleden zijn eindelijk gekomen tot punt 6 op de agenda: het Jongerencentrum in gebouw Dwars & Zo.

John Peters, directeur Scw Leiderdorp, neemt als eerste het woord. Hij begint aan een vurig pleidooi voor het bouwen van een jongerencentrum. “Jongeren hebben problemen en veroorzaken problemen. Dat komt omdat ze nu geen plek hebben om naar toe te gaan. Ze hebben behoefte aan een eigen plek, waar ze zichzelf kunnen zijn. En als je investeert in jongeren, krijg je daar ook iets voor terug.” De jongeren en raadsleden luisteren aandachtig naar de woorden van Peters. “Nu is de kans om het te bouwen. De kosten zijn relatief laag. En voor weinig doen we het ook.” Applaus en gejuich klinkt vanaf de publiekstribune. De jongeren tonen de raadsleden dat zij er zelf tijd en energie in willen steken. Ze willen het liefst vandaag nog een relaxte plek om te chillen.

Peters is blij met de grote opkomst van de jongeren. Vooraf had hij ze opgeroepen om met zijn allen te komen. “Als jullie er niet in geloven, dan komt het jongerencentrum er niet.” De grote opkomst lijkt effect te hebben. Alle raadsleden stemmen in met het voorstel. De een na de ander benadrukt dat het centrum er snel moet komen. “Niet pas in 2011, maar al in 2010 moet het jongerencentrum er zijn.” Peters vindt het fantastisch en zegt glimlachend: “Ik vind het niet zo vreemd dat het vanavond zo makkelijk ging. Welk raadslid durft er nu nee te zeggen, als er zoveel jongeren aanwezig zijn.”

De raadsleden achten het verder van groot belang dat de jongeren het jongerencentrum zelf inrichten. “Laat jongeren meewerken, meedenken en inrichten. Maak ze medeverantwoordelijk”, Aldus raadslid Arnold Staal (BBL).

Na het positieve besluit verlaten de jongeren de tribune. Zelf weten ze niet of ze enige invloed hebben gehad. “Ik vind het nergens op slaan. We hebben onze mening niet kunnen vertellen. Er werd niks aan ons gevraagd”, vertelt Mandy (17). Toch is ze wel positief: “Ik denk wel dat het er komt, daar ga ik van uit.”

15 februari wordt in de raad definitief besloten of het jongerencentrum er komt.

De liftproblemen van het appartementencomplex aan de Laan van Berendrecht in Leiderdorp zijn nog niet opgelost. Zaterdag brak de remkabel van de enige lift in het gebouw. De enige manier waarop de bewoners nu nog beneden kunnen komen, is de brandtrap.

De bewoners van de 12 verdiepingen tellende flat, overwegend ouderen, zijn over het algemeen moeilijk ter been. De meesten zitten daardoor noodgedwongen binnen. Marja van der Ploeg helpt één keer in de week een bejaard echtpaar met de huishouding en spreekt schande van de situatie. “Het is een slechte zaak dat het zo lang moet duren. En het is niet de eerste keer dat er iets mis is met de lift. De mensen waarvoor ik werk zijn slecht ter been. Ze zitten nu al drie dagen binnen.”

Ook de honden van mevrouw Van Voorthuizen, Sam en Loes, kunnen niet naar buiten. “Ze kunnen de trap niet af. De brandtrap doet pijn aan hun pootjes. Ik laat ze binnen dan maar hun behoefte doen.” Van Voorthuizen is niet te spreken over de service van Vesteda. “Zaterdag waren ze slecht bereikbaar. Het is toch onbegrijpelijk dat ze geen 24 uurs-service hebben.”

Een woordvoerder van Vesteda meldt dat er aan het probleem gewerkt wordt: “Hij wordt pas vandaag gemaakt, omdat het een grote klus is. De juiste materialen waren niet voorhanden.” Wanneer de lift gemaakt is, kon de woordvoerder niet zeggen. “Maar wel zo snel mogelijk.”

Sociaal cultureel werk (Scw Leiderdorp), vertegenwoordigers van de gemeente en jongeren van Leiderdorp gingen in gesprek met elkaar over de nieuwe inrichting van het jongerencentrum in gebouw Dwars & Zo in sportpark De Bloemerd.

Op een regenachtige en koude avond verzamelen zich zo’n dertig jongeren in een ouderwetse kale zaal. Tegenover hen zitten twee wethouders en een project leider. Nog wat onwennig kijken de twee generaties naar elkaar. De jongeren zien mannen ‘in sjieke pakken’ en komen eigenlijk alleen om ergens droog te kunnen chillen. De wethouders kijken nieuwsgierig naar de jongeren en zijn benieuwd wat er komen gaat. De avond is op het laatste moment georganiseerd door John Peters (46), directeur Scw Leiderdorp. Tactisch gaat hij tussen beide groepen staan en vertelt wat het doel van de avond is. Al snel blijkt dat de jongeren niet geloven dat het plan van de gemeente ook daadwerkelijk wordt uitgevoerd. Ze tonen weinig enthousiasme.

V.l.n.r.: Twee jongerenwerkers, John Peters, projectleider Achmed Achbari, wethouder Gardeniers, Wethouder Maat, medewerker van het centrum en de jongeren.

“We hebben al zo vaak gehoord dat het centrum er komt. En dan gebeurt er niets,” roept één van de jongeren wantrouwend vanuit de zaal. En dat klopt. Al vijf jaar probeert de gemeente een nieuw jongerencentrum te bouwen in Leiderdorp. Maar nu is wethouder Leo Maat ervan overtuigd dat er wat gaat gebeuren: “Het is 90 procent zeker dat het er komt.” Wethouder Jeff Gardeniers valt hem bij: “We hebben het beloofd, dus het komt er.”

Peters probeert de discussie te verplaatsen naar het onderwerp van de avond. “Maar hoe willen jullie dat het eruit komt zien?” vraagt hij de jongeren. Veel verder dan een nieuwe pooltafel, een muziekstudio, een scherm om voetbal op te kijken en een rookruimte komen de meeste niet. Ze willen vooral dat het centrum meer open is en niet al om tien uur dicht gaat op vrijdag. Dat blijkt alleen nog niet zo makkelijk op te lossen. Om het gebouw vaker open te stellen voor jongeren zijn er vrijwilligers nodig. “Dan moeten een paar van jullie een sleutelcontract met ons tekenen, zodat jullie het pand zelf mogen openen.” vertelt Marjolijn, een jongerenwerker. Vertwijfeld kijken de jongeren elkaar aan. Dan roept een meisje vanuit de zaal: “Met jullie erbij worden al dingen gestolen. Als één iemand van ons de sleutel heeft, wordt hier alles gesloopt.”

Wethouder Gardeniers in gesprek met een jongere.

Wat er nu echt van het jongerencentrum gaat worden, is na de avond nog lang niet helder. Toch is Maat niet ontevreden: “De totale reactie valt me niet tegen, enige scepcis was te verwachten.” Peters valt hem bij: “Voor jongeren is anderhalf jaar nog ver, het is nog niet tastbaar.”

Om ervoor te zorgen dat het jongerencentrum er definitief komt, roept Peters aan het eind van de avond de jongeren op om één februari met zijn allen naar de raadsvergadering te komen. “Als jullie er niet in geloven dat er een jongerencentrum komt, dan komt het er niet!” drukt Peters de jongeren op het hart. “Kom maandag met zijn allen, dan kunnen we de gemeente overtuigen van het belang hiervan.” Of de jongeren ook daadwerkelijk met zijn allen komen is nog onzeker. “Ik heb er niet veel vertrouwen in dat het centrum er gaat komen,” zegt Mike (15). “Ik weet nog niet of ik maandag ga.” Mandy (17) gaat wel naar de vergadering: “Ik ga wel, maar ik moet nog zien of er iets gebeurt.”

Leiderdorp ontvangt subsidie voor de inrichting van de Boterhuispolder.

Met het geld zullen fiets- en wandelpaden en vaarroutes door de polder worden aangelegd.

Door een probleem met de waterleiding in het chauffeurskantoor van vervoersbedrijf Connexxion aan het Hubrechtsplein rijdt bus 48 nog altijd niet verder dan het Rijnland Ziekenhuis.

“We dringen er dagelijks bij Connexxion op aan dat het bedrijf de waterleiding zo snel mogelijk moet laten repareren”, meldt de gemeente. Maar volgens Wilma Koevermans van Connexxion is het voor het reparatiebedrijf niet mogelijk met de reparatie te beginnen zolang de sneeuw en vorst doorzet. “Door de aanleg van een ondergrondse container is de waterleiding van het kantoor afgesloten, deze kan pas weer gemaakt worden als de vorst uit de grond is”, zo zegt ze. Tot die tijd blijven de Leiderdorpse wijken Doeskwartier, ’t Heerlijk Recht en Oranjewijk moeilijker bereikbaar.

Verschillende regionale media brachten onlangs het nieuws dat de aanpassing van het viaduct voor de busproblemen zorgde. De gemeente erkent dat er aanvankelijk problemen waren door de aanpassing van het A4 viaduct aan de Ericalaan: “Direct na openstelling bleek het viaduct inderdaad te smal voor de bussen.” Daarom heeft het vervoersbedrijf toen besloten niet verder te rijden dan het ziekenhuis en vanaf daar pendelbusjes in te zetten. “Maar met een aanpassing van het viaduct en een extra rijbaan zijn die problemen inmiddels opgelost. Het is nu de verantwoordelijkheid van Connexxion dat de bussen weer gaan rijden, besluit de gemeente.”

In 2009 haalde de Protestantse Gemeente Leiderdorp met de Actie Kerkbalans €392.000,- op. De opbrengst werd als volgt besteed:

- 62% personele kosten;
- 20% groot en klein onderhoud;
- 12% kerkelijk werk;
- 6% landelijk en bovenlokaal kerkenwerk.

De Protestantse Kerk speelt hier op in door deze doelgroep via de media aan te spreken. Laman: “De persberichten die wij sturen zijn bedoeld om niet-kerkelijke mensen aan te spreken. Zij voelen zich vaak wel betrokken tot het kerkgebouw. Dat is de strekking van die artikeltjes.”

Verwarring
Voor enige verwarring zorgt het wel, in Leiderdorp. Zo bracht het Witte Weekblad twee persberichten samen in één artikel, waardoor (mede door de foto) de indruk wordt gewekt dat ook de Actie Kerkbalans bestemd is voor het onderhoud van de kerken. Laman: “Het is geen persbericht in ons eigen blad, het is een persbericht voor de buitenwacht. Dat richt zich inderdaad op mensen die zich aangesproken voelen tot het gebouw. Maar dat hoeft niet te betekenen dat Actie Kerkbalans alleen maar bedoeld is voor onderhoud van kerkgebouwen.”

Onderzoek
Over deze marketingstrategie is op landelijk niveau in ieder geval goed nagedacht. De landelijke organisatie van Actie Kerkbalans deed enkele jaren geleden onderzoek naar de benadering van mensen die vooral wat met kerkgebouwen hebben. Dirk Bijl van de Protestantse Kerk in Nederland: “Mensen zeiden bijvoorbeeld ‘Dat kerkgebouw is beeldbepalend voor de wijk’, of ‘Die kerk weg is ondenkbaar, want ik ben in die kerk getrouwd’. Ook al zijn mensen niet zulke trouwe kerkgangers als vroeger, geven ze toch omdat ze binding hebben met het gebouw.”

Om de kerken te helpen met de benadering van deze doelgroep, verspreiden ze voorbeeldteksten. Ook is er specifiek materiaal voor andere doelgroepen. “Als kerken willen inspringen op de jeugd, of juist op bejaarden, dan hebben we daar materiaal voor”, aldus Bijl.

Voetbalorganisatie
Op de vraag of een dergelijke strategie bij een kerk past, is Laman duidelijk: “Bij elke organisatie is het zo dat je een aantal activiteiten hebt die gewoon betaald moeten worden. Waarom zou een kerk nou niet aan doelgroepmarketing mogen doen en een voetbalorganisatie wel? Mij lijkt het niet zo gek, ook niet voor een kerk.”

De VVD had veel bezwaren tegen het plan voor de Ringweg Oost. De aanpassingen van PvdA en CDA vonden ze niet ver genoeg gaan. PvdA en CDA wilden, na verschillende onderzoeken, nog een keer stemmen. Maar de VVD vond het plan veel te duur. “Onze bezwaren kunnen niet op korte termijn in ons voorstel worden ingepast,” aldus fractievoorzitter Meijer van de VVD.

Het was al eerder bekend dat ook coalitiepartij GroenLinks tegen de Ringweg Oost zou stemmen. De partij vreest dat meer asfalt voor een groei van het autoverkeer zorgt. De overige partijen, Burger Belangen Leiderdorp (BBL) en Liberaal Leiden zijn altijd tegen geweest.

Langenberg deed zijn voorstel bij aanvang van de vergadering. Toch werd later op de avond besloten €30.000,- uit het budget voor de wijk Bospoort beschikbaar te stellen voor het kunstwerk. Langenbergs enige bijdrage: “Ik ben sprakeloos.” Zijn voorstel één euro per inwoner te doneren aan Haïti werd doorgeschoven naar een commissievergadering van volgende week.

De tafel is ontwikkeld voor senioren, maar volgens Raaphorst is de tafel ook geschikt voor andere leeftijdscategorieën: “De tafel heeft maar twee knoppen en is daarom zeer makkelijk te bedienen door ouderen. Maar voor kinderen is het ook erg leuk om beelden van het dagelijks leven van vroeger te zien. We gaan er projecten omheen maken, bijvoorbeeld door kinderen de opdracht te geven aan hun grootouders te vragen naar verhalen van vroeger.”

Voor de aankoop van de verhalentafel werkten verschillende Leiderdorpse organisaties samen. Stichting Pluspunt, stichting Sociaal Cultureel Werk, het Leiderdorps Museum en de bibliotheek dienden afzonderlijk een individuele fondsaanvraag in van 1500 euro bij de gemeente Leiderdorp. Daarnaast ontvingen de organisaties een donatie van 6000 euro van Fonds 1818. De tafel wordt eind maart in de BplusC verwacht.

Het

Eerder had het bisdom het voornemen om de Zoeterwoudse Meerburgkerk te sluiten, maar dat stuitte op praktische bezwaren. De sterk verouderde Meerburgkerk is een rijksmonument, waardoor het niet gesloopt kan worden, en het gebouw leent zich ook slecht voor andere activiteiten. Jan Dopper van parochie de Goede Herder benadrukte het multifunctionele karakter van de Menswordingkerk: “De kerk heeft meer mogelijkheden dan de Meerburgkerk om te worden gebruikt buiten de erediensten.”

“Het gevoel om samen het geloof te vieren is tegenwoordig minder aanwezig en dat vertaalt zich in een terugloop van kerkgangers”, zegt vice-voorzitter Jos van Eyk van parochie de Goede Herder, waaronder beide kerken vallen. Door de terugloop is de gemeenschap te klein geworden om de kosten voor twee kerken te dekken. Sluiting van één van de kerken is noodzakelijk. Daarom is onderzoek gedaan hoe de kerken anders te gebruiken of te verkopen.

Voor de mensen die nauw betrokken zijn bij de Menswordingkerk was de onverwachte sluiting een bittere pil. “Vooral de oudere parochianen, die in de toekomst minder makkelijk naar Zoeterwoude gaan, zal een plek in Leiderdorp worden gezocht voor vieringen om het leed enigszins te verzachten”, aldus Jos van Eyk.

“Het is fijn om bevestiging te krijgen van andere instanties dat we goed bezig zijn. We proberen patiënten altijd zo goed mogelijk te behandelen. Mensen weten nu waar ze goede zorg kunnen krijgen,” vertelt woordvoerster Marije Harmsen van het Rijnland Ziekenhuis. De verzekeraars selecteren ziekenhuizen op basis van medische kwaliteit, snelheid van behandeling en kwaliteit van informatie. Ook is bij de keuze gelet op wachttijden en patiëntervaringen.

Door te wijzen op kwaliteit willen zorgverzekeraars mensen helpen bij het vinden van de beste behandeling.

“Het is belangrijk dat kinderen verbeeldingsvermogen ontwikkelen, en dat stimuleer je door voor te lezen”, stelt de burgemeester. Zelf denkt hij met weemoed terug aan de tijd dat zijn moeder hem voorlas uit de boekenreeks Saskia en Jeroen. “Zij las niet gewoon voor, maar haalde er van alles bij. Ze verlevendigde het verhaal, en dat is de lol ervan. Als ik voorlees probeer ik dat ook te doen.”

De Nationale Voorleesdagen hebben als doel voorlezen te bevorderen. De burgemeester vindt dat hard nodig: “Ouders hebben weinig tijd, en daardoor wordt er minder voorgelezen. De bedoeling van deze actie is dat kinderen nieuwsgierig worden naar boeken. Ook hoop ik dat de actie voorlezen stimuleert bij bevolkingsgroepen waar dat minder vanzelfsprekend is, bijvoorbeeld allochtonen.”

Het boek over de olifantenvader die op zijn kinderen past is volgens de burgemeester vernieuwend, omdat het niet uitgaat van de traditionele gezinssituatie. “Sommige mensen, bijvoorbeeld in orthodox protestantse kring, zullen het boek niet zo snel lezen omdat het niet bij hun levensbeeld past. Het boek is overigens wel geromantiseerd: nu lijkt het alsof iedere oppassende vader alleen maar spelletjes met zijn kinderen doet”, aldus een lachende Zonnevylle.

Duurzaamheid is één van de speerpunten van GroenLinks Leiderdorp. De realisatie van een duurzaam Leiderdorp speelt zich echter niet alleen maar in de raadszaal af: er is meer dan klimaatneutraliteit en Europese wetgeving. Natuur Speeltuin Leiderdorp is een initiatief dat dicht bij de burger staat. Een duurzame speeltuin, niet met plastic klimrekken maar met natuurlijke en hergebruikte materialen. Gemaakt voor en door burgers. Dat is wat deze duurzame speeltuin zo speciaal maakt, vinden initiatiefneemsters Riny Vons en Marijtje Mulder.

Riny Vons (63) was de afgelopen jaren fractievoorzitter van GroenLinks Leiderdorp. “Als ik geen raadslid meer ben (vanaf 3 maart 2010, red.), kan ik weer wat actiever zijn in het bestuur van de Natuurspeeltuin. Ik mag niet met twee petten op in de raad zitten.”

Marijtje Mulder (40) is moeder van 4 kinderen en werkt parttime bij de gemeente Haarlem. Ze voelde zich meteen aangesproken door de oproep en is nu voorzitter van Stichting Natuurspeeltuin Leiderdorp: “Het was voor mij een kans om een eigen ontwerp werkelijkheid te zien worden.”

Oppositiepartijen noemden de speeltuin eerder ‘Het speeltje van de raad’. Waarom heeft Leiderdorp een natuurspeeltuin nodig?
Vons: “Kinderen moeten de gelegenheid hebben om op een speelse manier met de natuur in aanraking te komen. Vroeger speelde ik veel buiten, tegenwoordig is dat veel minder. Een ervaring van een brandnetel die prikt en het klauteren in bomen.”
Mulder: “Hoe de natuur voelt en ruikt. Dat is belangrijk voor de ontwikkeling van kinderen. Thuis krijgt moeder een paniekaanval: ‘Iew, hun kleren worden vies.’ Maar kinderen moeten meer zintuigen ontwikkelen dan alleen maar ‘blieb blieb beeld’.”

Een locatie moet, volgens Sigrun Lobst (ontwerpster natuurspeeltuinen in Rotterdam en Amsterdam), natuurlijke recreatieve en ecologische waarde hebben. Zij zegt: ‘Je begint niet met nul.’ Kun je dat toepassen op de Bloemerd?
Vons: “Het was al een speeltuin die nodig opgeknapt moest worden.”
Mulder: “Er staan volwassen bomen in het park. De omgeving is al lange tijd begroeid. We beginnen niet vanaf nul. Voorafgaand aan het ontwerp hebben we op de locatie rondgelopen en gekeken wat we konden gebruiken. We hergebruiken bijvoorbeeld de picknicktafels en de zandbak.”

Anders dan op het oorspronkelijke ontwerp aangegeven staan, wordt de speeltuin toch afgesloten met een hek. Komt dat er ook om de speeltuin af te schermen voor hangjongeren?
Mulder: “Ja, daar komt het in principe gewoon op neer. Ze hebben zich niet van hun beste kant laten zien. De hutten die we in oktober 2009 samen met kinderen hebben gebouwd, zijn helaas weer vernield. Rondom de plek van de speeltuin ligt altijd heel veel zooi. Jongeren laten daar lege flesjes, peuken achter.”

Denkt u dat het werkt, zo’n hek?
Mulder: “Het wordt in ieder geval moeilijker, want nu is het aan alle kanten open. Kijk, het is niet zo dat ze er niet in mogen, maar er is een spanningsveld. Je zit daar met zo’n project altijd mee. Als je een hoog budget had gehad, kan je zeggen, ‘Laten we er eerst een hek omheen plaatsen en vervolgens alles netjes aanleggen.’ Maar dat past ook niet bij deze speeltuin.

Je moet ook oppassen voor schijnveiligheid. Niet dat mensen denken, ‘Er staat een groot hek omheen, dus ik kan gewoon ergens op m’n kont gaan zitten en koffie gaan drinken en m’n kinderen redden het wel.’ Is dat dan veiligheid? Ik denk het niet. Hier zit een andere filosofie achter. Kinderen mogen best wel eens een schram oplopen. Als je van tevoren probeert alles af te dichten, kun je er beter niet aan beginnen.”

Eén van de bezwaren van de BBL was de verantwoording. Als er iets gebeurt, bij wie ligt dan de juridische verantwoording?
Vons: “De speeltuin is nu de verantwoordelijkheid van de stichting, maar de grond blijft van de gemeente. Wij hebben deze grond in bruikleen. Daar staat tegenover dat wij in het onderhoud moeten voorzien. De gemeente behoudt zich het recht voor om zodra de speeltuin niet goed beheerd wordt, te zeggen ‘Hier houdt het op.’”

Een ander bezwaar van de oppositiepartijen was de financiering. Is die inmiddels helemaal rond?
Vos: “Ja, die is helemaal rond. De gemeente had voor het initiatief al een bedrag begroot waarvan de oude speeltuin in de Bloemerd zou moeten worden vernieuwd. Zodra er ingestemd werd met de realisatie van ons initiatief, heeft de gemeente dit bedrag van €20.000,- bevroren. Het resterende bedrag, wat we te kort kwamen, kwam van Fonds 1818.”

In de begroting van 2008 werd een bedrag van €66.284,72 euro genoemd. De begroting van 2009 kwam uit op €36.600. Waarom dit verschil?
Vons: “De eerste begroting was door beleidsambtenaren opgesteld. Hierin zijn heel veel dingen opgenomen die niet aan de orde kwamen. Ze hebben alle kosten opgevoerd die ze maar konden bedenken. De tweede keer hebben wij er zèlf naar gekeken en de vraag gesteld ‘Wat is nu echt reëel?’ Zo zijn we tot het bedrag van €36.600 uitgekomen. Daar blijven we ook binnen, want we hebben een flexibel ontwerp. Is iets te duur, dan komt het er niet of maken we het zelf. En we hebben veel sponsors en vrijwilligers.”

Duurzaam ondernemen is natuurlijk een trend. Plukken jullie daar de vruchten van?
Mulder: “Ja, zeker. Zo heeft IBIS-hotel meegewerkt in het kader van maatschappelijk verantwoord ondernemen. En de Rabobank heeft ons zelf benaderd. Ook uit de landelijke politiek is veel ondersteuning van dit soort initiatieven.”

Hoe komen jullie aan de vrijwilligers?
Vons: “De mensen in het bestuur hebben zo hun achterbannetjes, ondertussen hebben we al een heel netwerk opgebouwd.”
Mulder: “En alle uren die er al inzitten, zijn allemaal op vrijwillige basis. Dat is ook zo speciaal aan deze natuurspeeltuin, we hebben een hele andere werkwijze. De gemeente had dit nooit kunnen realiseren. Zo kan een gemeente geen subsidie ontvangen, maar een stichting wel.

Ik merkte wel in het begin, dat enkele wethouders en de burgemeester onze werkwijze een beetje spannend vonden. Zo van ‘Wordt dat wel wat, met zomaar burgers?’ Ze zijn natuurlijk gewend: projecten doe je met grote budgetten en een bedrijf waaraan je de projectleiding uitbesteedt. Dit mocht allemaal niks kosten, dus dan moet je het wel met burgers doen. Maar als ik zie hoeveel mensen betrokken zijn… We zijn enorm veel enthousiasme tegengekomen. ”

Wanneer gaat de speeltuin open?
Vons: “Momenteel zijn we vooral bezig met het aanvragen van vergunningen en offertes.”
Mulder: “Helemaal af zal de speeltuin sowieso nooit zijn. Het ontwerp is een ideaalbeeld, je kan er aan blijven werken.”
Vons: “Maar de basis moet er deze zomer toch wel zijn.”

De Buit staat onder beheer van Stichting Kinderopvang Leiderdorp (SKL), in samenwerking met Stichting Sociaal Cultureel Werk Leiderdorp (Scw). Het had een openbare functie en dat zal ook zo blijven. De ruimte is deels bedoeld voor mogelijke uitbreiding van de kinderopvang en deels voor sociale activiteiten.

Robert van Egmond (27), tienerwerker bij Scw: “We organiseren één middag of avond in de week voor tieners vanaf 12 jaar. Ook is er één dag in de week voor kinderen tot dertien jaar gereserveerd. Het zullen vooral culturele activiteiten zijn, maar we willen ook aansluiten bij wat de tieners zelf willen.”

De activiteiten zullen dus voornamelijk gericht zijn op de jeugd. Van Egmond: “Het is geen buurthuis, mensen kunnen niet even binnenlopen voor een kopje koffie.” De ruimte zal wel gratis aan derden verhuurd worden. Zo mogen onder andere de wandelvereniging en de buurtcommissie er kosteloos vergaderen. Naast het Oranje Fonds en Fonds 1818 droegen eerder ook SKL, woningstichting Rijnhart Wonen en de gemeente Leiderdorp bij aan het project.

Foto: Paula Breuning

Leiderdorpse ondernemer Koen Donker van Heel schreef het boek ‘Wat eigenlijk iedereen over Nederland moet weten’. Onder de naam Koko Donker beschrijft de Leiderdorpse eigenaar van communicatiebureau wat er volgens hem allemaal mis is met Nederland. Op de achterflap staat een foto met zonnebril en ruches op het shirt, maar voor me zit een keurig gekleede man.

Wat hoopt u met dit boek te bereiken?
“Onthuftering. Ik versta daaronder, dat als je ziet dat iemand wil oversteken, dat je dan even stopt. In Engeland bijvoorbeeld, gaan mensen in de rij staan voor de bus. Niet in zo’n wig zoals wij hebben. Los dat op, dat zou een hoop schelen. De overheid moet daar natuurlijk heel erg mee uitkijken. Ze moeten niet te betuttelend worden. Maar het verhaal van normen en waarden van Balkenende, daar ben ik het volkomen mee eens.
Ik heb het boek naar verschillende mensen opgestuurd. Bijvoorbeeld ook naar ministers Plasterk en Van der Laan. Rita Verdonk belde me over het manuscript. Met haar blijk ik toch wel raakvlakken te hebben. Ze vroeg zich ook af hoe lang ik nog lid van de VVD zou blijven.”

Voelt u zich niet meer thuis bij de PVV van Wilders dan bij de VVD?
“Wilders concentreert zich te veel op de islam. Van mij mag iemand best een hoofddoek ophebben. Als ze maar mee doet in de maatschappij. Wilders kan ook alleen maar doen wat hij doet omdat hij een alleenheerschappij heeft in die partij. Bij de VVD vechten ze elkaar de tent uit.”

Waarom heeft u het boek geschreven?
“Als ik om me heen kijk zie ik dat er zoveel mis gaat. Dat het geld met bakken de deur uit gaat. We verkloten het lager onderwijs, en over twintig jaar zullen we dat merken. Maar veel politici kijken alleen tot aan de volgende verkiezingen. Ook op het gebied van integratie is er vanalles mis. Ik vind dat gezeur over negers en moslims niet zo interessant, als mensen maar een beetje hun best doen in de maatschappij. Misschien komt het ook doordat ik voor mezelf werk, dat ik dat vind. Als ondernemer word je vanzelf een stuk rechtser. Je kunt altijd nog als postbode gaan werken.”

Wat is volgens u de oorzaak van die problematiek?
“Het is heel flauw om te zeggen, jullie komen hier als bruine mensen, dus jullie zijn fout. De overheid heeft daar een taak. Maar die laat het afweten. Die zegt alleen maar dat we meer belasting moeten betalen, terwijl de overheid minder diensten levert. Kunnen we niet kijken wat we in die landen kunnen doen, zodat er geen vluchtelingen meer hierheen komen? In plaats van geld geven, dat de dictator vervolgens op een rekening in Zwitserland stort.”

Merkt u die hufterigheid ook in Leiderdorp?
“Nee, daar heb je hier niet zoveel last van. Het blijft toch een dorp. Maar toen wij een school gingen zoeken voor mijn zoon, we woonden toen nog in Leiden, toen hebben we goed opgelet wat voor soort school het zou worden. Hij zit op de Eerste Leidse School. Daar zijn ze wat strenger, hebben ze huiswerk, en extra vakken. Daar betaal je ook meer schoolgeld voor. Maar we hebben ook in Leiden Noord gekeken, en dan slaat de schrik je om het hart. Dat zijn geen goede scholen.”

Hoe zou de overheid dit boek kunnen gebruiken?
“Ze zouden het direct op moeten nemen in de inburgeringscursus. Want je leert er ook nog wat van. Plasterk zou eruit moeten leren dat we nu eens tien jaar het onderwijs niet moeten vernieuwen. Want ook hij heeft daar weer plannetjes voor. En de salarissen van de leraren omhoog. Maar dan wel voor goede leraren.”

Waarom noemt u zichzelf eigenlijk Koko?
“Zie je dat shirt, op de foto, met die ruches? Is dat een waus shirt of niet? Ik wil mijn serieuze werk gescheiden houden van dit werk. Bij dit boek deed ik het in eerste instantie om mensen aan het lachen te maken. Maar ik heb nog wel een paar van die shirts in de kast hangen.”

Foto: website GroenLinks

Het Witte Weekblad bracht vandaag het bericht dat de toekomst van GroenLinks wethouder Maat onzeker zou zijn. Zelf spreekt hij dat tegen. Zijn positie is niet in gevaar doordat zijn partij tegen de Ringweg Oost zal stemmen.

“De toekomst van een wethouder is in principe altijd onzeker. Maar ik maak me er op dit moment geen zorgen over”, aldus Maat. Hij denkt niet dat het een probleem zal vormen dat GroenLinks tegen het voorstel van het college over de Ringweg Oost is. “Het college spreekt met één mond. Maar dat betekent niet dat er nooit verschillen van mening zijn.”

Ook na der verkiezingen wil Maat graag wethouder blijven. “Ik zit er pas ruim een jaar en wil graag door. Landelijk doet GroenLinks het goed in de peilingen. Maar hoe dat in Leiderdorp zal uitpakken weten we pas op 4 maart.”

De brand bleek bij aankomst al opgelost: “Het betrof een autobrand. De bestuurder vertelde dat er rook en een paar vlammen onder zijn motorkap vandaan kwamen. Toen hij de sleutels uit het contact haalde, was het voorbij.” Het incident vond plaats aan de Persant Snoepweg, ter hoogte van de Acacialaan.

Brandweer Leiderdorp kreeg deze maand 30 meldingen binnen, waarvan 18 op nieuwjaarsdag. In 2009 kreeg het korps in totaal 256 meldingen.

Organisator Edwin Rasser was aangenaam verrast door de hoge opkomst. “Ik had ongeveer honderd mensen verwacht. En er zijn ook veel ouderen en kindjes. Dat is heel leuk.” De reacties van bezoekers waren erg positief. Ook de buurman van het evenement vond het, ondanks de harde muziek, een prachtig initiatief.

Er zijn vele vrijwilligers ingezet om het feest mogelijk maken. Rasser heeft zijn hele familie opgetrommeld. Zijn tante staat bij de chocolademelk. “Als je zo’n enthousiaste neef hebt moet je wel meedoen!”

Later op de avond werden de spelende kinderen vervangen door groepjes jongeren. Van hen schaatsten enkelen, maar velen stonden met hun schoenen op het ijs. Een enkeling waagde zich er zelfs met de fiets op. Het feest is rustig verlopen. De politie, die wel aanwezig was, hoefde niet in actie te komen.

De Ringweg Oost moet het verkeer in de binnenstad van Leiden en Leiderdorp verminderen. Vorige week stemde de Leidse gemeenteraad in met de weg. De Leiderdorpse gemeenteraad stemt op 25 januari.

Is de gemeenteraad van Leiderdorp voor de Ringweg Oost?
Daar lijkt het niet op. Coalitiepartij GroenLinks is tegen het voorstel. De andere coalitiepartijen PvdA en CDA willen het voorstel aanpassen. Ze willen een aantal voorwaarden stellen. Als dat lukt, zullen ze voor stemmen. Maar zij hebben geen meerderheid. Wethouder Peter Glasbeek van Leiderdorp: “Van de VVD is het standpunt nog niet duidelijk. Ik heb goede hoop dat zij nog voor zullen stemmen.” Fractievoorzitter Evelien Meijer van de VVD lijkt dat erg onwaarschijnlijk. “In principe zijn wij voor. Maar met dit voorstel kunnen wij niet akkoord gaan. En ik denk niet dat het de wethouder lukt nog voor de raadsvergadering een nieuwe deal met Leiden te maken. Een nieuw college moet met Leiden gaan praten.”

Welke gevolgen heeft dat?
Glasbeek: “De Ringweg Oost komt er toch. De gedeputeerde Asje van Dijk (CDA) heeft ons daar vorig jaar een brief over gestuurd.” In die brief staat dat de gedeputeerde vindt dat de Ringweg Oost in een andere variant moet worden gebouwd, als de gemeenteraad van Leiderdorp tegen stemt. Dan komt er geen tunnel onder de Oude Rijn maar eenrichtingsverkeer over de Sumatrastraat, Oude Rijn en Zijldijk. “Dat is helemaal niet gunstig voor Leiderdorp”, aldus Glasbeek. “Voor de bereikbaarheid van de bedrijven op de Baanderij bijvoorbeeld is de tunnelvariant veel beter.”

Wie gaat dat betalen?
De twee keer eenrichtingvariant is wel goedkoper. Glasbeek: “Dan hoeft Leiderdorp ook geen vijf miljoen mee te betalen.” Ook de lijsttrekker van GroenLinks, Rob in ’t Veld, vindt dat de provincie de weg zelf zal moeten betalen als ze de beslissing van Leiderdorp negeert.

Wat vinden de buurgemeenten?
Een tegenstem kan ook gevolgen hebben voor de relatie met buurgemeente Leiden. Glasbeek: “We werken bij veel projecten samen met Leiden. Door ‘nee’ te stemmen neem je een risico.” In de gemeenteraad van Leiden is inderdaad met verbazing gereageerd op het nieuws uit Leiderdorp. De gemeenteraadsleden gaven aan dat ze geen nieuwe onderhandelingsronden wilden.
Wethouder Witteman laat via een woordvoerder weten dat hij niet op de beslissing van de gemeenteraad vooruit wil lopen.

Wat zal de Provincie doen?
In juli 2008 is een nieuwe Wet Ruimtelijke Ordening in werking getreden. Daarin staat dat de provincie een groot project door mag laten gaan tegen de wil van een gemeente. Op die manier kunnen lokale belangen de regionale belangen niet meer dwarsbomen. Dit is bijvoorbeeld gebeurd bij de Rijngouwelijn. De gemeente Leiden was tegen, maar de tram komt er nu toch.
In ’t Veld: “Ik weet nog niet zo zeker of dat ervan zal komen. De gedeputeerde moet daar dan wel een meerderheid voor krijgen in de Provinciale Staten, en daar zijn ook een aantal fracties tegen de Ringweg Oost.”
Hans Démoed, de fractievoorzitter van het CDA in de Provinciale Staten, wil niet op de beslissing van de gemeenteraad vooruitlopen. “Maar het is goed mogelijk dat, als de gemeenteraad tegenstemt, we uiteindelijk het provinciale belang zwaarder zullen laten wegen.”

Hij las vier jaar geleden in de krant dat hij uit de VVD-fractie was gezet. Toch besloot Hugo Langenberg actief in de Leiderdorpse politiek te blijven. Met de eenmansfractie Liberaal Leiderdorp probeerde hij de afgelopen jaren misstanden aan de kaak te stellen. Nu de gemeenteraadsverkiezingen in aantocht zijn, is het tijd om terug én vooruit te kijken: “De arrogantie van de macht regeert nog steeds in Leiderdorp. Het zou gezond zijn als dat zou veranderen.”

Langenberg laat er aan de lange tafel in het Leiderdorpse gemeentehuis geen misverstand over bestaan: ‘gefrustreerd’ was hij, toen hij in 2006 door zijn eigen fractie aan de kant werd geschoven. “In de jaren ervoor hadden we als VVD heel hard oppositie gevoerd tegen het college met PvdA en CDA. Je bent als fractieleider toch de boeman. Dat je eigen fractie uiteindelijk niet voor jou kiest, maar wel voor een college met partijen waar je hard tegen gestreden hebt, is pijnlijk.”

Toen de VVD twee jaar geleden uit het college stapte, verwachtte Langenberg dan ook dat de partij weer toenadering zou zoeken. Dat gebeurde niet: “Ik vond het erg jammer. Het probleem tussen mij en de VVD-fractie, samenwerking met PvdA en CDA, was immers opgelost. Daarbij is het in je eentje niet makkelijk in de politiek. Er zijn iedere avond wel gelegenheden waar je bij kan zijn, en daarnaast zijn er nog talloze dossiers die je bij moet houden. Een eenmansfractie kost veel tijd en energie, terwijl het rendement laag en het werk vaak ondankbaar is.”

Hiermee doelt Langenberg op de perceptie van de burger ten aanzien van de politiek. Volgens hem krijgen de raadsleden veel hoon van burgers over zich heen. “Dan denk ik altijd: waarom zit jij dan niet hier?”, vertelt hij verongelijkt. Volgens het raadslid zijn de meeste burgers onverschillig ten aanzien van de politiek, totdat de eigen belangen in het geding zijn. “Zodra er ergens een schop in de grond gaat, zit de publieke tribune plotseling vol. Terwijl het besluit vaak al jaren geleden genomen is, toen nog niemand zich ervoor interesseerde. Dat vind ik jammer: burgers kunnen namelijk echt invloed hebben op de besluitvorming, maar dan moeten ze zich wel in een eerder stadium melden.”

Tegelijkertijd begrijpt Langenberg de burgerlijke scepsis wel: “De Leiderdorpse politiek heeft een hele slechte naam. Het idee dat je verantwoordelijkheid af moet leggen voor je politieke daden ontbreekt hier.” Ook laakt hij het gebrek aan pittig debat in de gemeenteraad. “De voorzitters maken vaak snel een einde aan heftige discussies, en de burgemeester heeft zelfs ooit gezegd: ‘we moeten wel om elf uur stoppen want dan moet ik weg’. De keer dat burgers komen kijken bij een raadsvergadering zien ze dat raadsleden elkaar enkel vliegen afvangen. Het is toneelspel en geen debat. Dat is jammer, want we zouden elkaar flink de oren moeten wassen met argumenten. Uiteraard kun je daarna best samen een biertje drinken.”

Volgens het gemeenteraadslid stelt het college zich veel te slaafs op ten aanzien van de gemeente Leiden en de provincie. Hij vindt de wethouders te volgzaam, waardoor ze bij belangrijke beslissingen te weinig hun tanden laten zien. “Bij grote projecten, zoals de Ringweg Oost, delft Leiderdorp in de onderhandelingen vaak het onderspit. We moeten als dorp verhoudingsgewijs veel te veel betalen. De Leiderdorpse politiek gedraagt zich vaak als Balkenende bij Bush.”

Dat moet veranderen als BurgerBelangenLeiderdorp (BBL), de partij waar Langenberg zich vanaf maart bij aansluit, in het college komt. Volgens hem bestaat er voor het eerst sinds jaren de mogelijkheid dat er een college komt zonder CDA en PvdA. Persoonlijk hoopt hij op samenwerking met partijen zoals VVD en D66. “In de landelijke politiek zag je ook dat het heel goed was dat het CDA eens een aantal jaren niet op het pluche zat. Misschien is het dan eindelijk afgelopen met de arrogantie van de macht in Leiderdorp.”

Rob in 't Veld, lijsttrekker GroenLinks Leiderdorp bij de komende gemeenteraadsverkiezingen.

Kunt u in 3 zinnen de belangrijkste punten van het partijprogramma noemen?
“Vertrouwen, kwaliteit, duurzaamheid. De verhouding tussen burgers en gemeente moet worden hersteld, die is er al lange tijd slecht aan toe. Daarnaast moet de dienstverlening naar de burger toe worden verbeterd. Maar we richten ons met name op duurzaamheid: we pleiten voor een actief klimaatbeleid. Leiderdorp moet klimaatneutraal zijn. Leiderdorp leeft niet bij asfalt en woningen alleen.”

Heeft de nationale garde van GroenLinks een vinger in de pap bij de totstandkoming van jullie partijprogramma?
“Nee. Op een gegeven moment heeft één van ons een visiestuk geschreven. Vervolgens levert iedereen tekst aan en zo ontstaat dan een partijprogramma. De nationale partijpolitiek heeft daar niets mee te maken. GroenLinks werkt heel gedecentraliseerd.”

Is het waarschijnlijk dat GroenLinks opnieuw in de coalitie zit?
“Dat weet ik nog niet zo zeker. We hebben wel een grote achterban, twee keer zo groot als veel andere fracties van GroenLinks. We hebben nu 3 zetels, die hopen we te houden of zelfs uit te breiden. Maar dan nog is het de vraag of we een meerderheid kunnen vormen met andere fracties. Op dit moment vormen we met 11 van de 21 zetels maar een kleine meerderheid.”

Stel, jullie worden een coalitiepartij. Waarop binden jullie niet in?
“Als we in de coalitie zitten, dan gaan we vooral in tegen Ringweg-Oost. En we gaan hameren op het onderwijs en op groen. Op die punten gaan we geen compromissen sluiten.”

“Leiderdorp leeft niet bij asfalt en woningen alleen”, aldus Rob in ’t Veld, lijsttrekker van GroenLinks bij de komende gemeenteraadsverkiezingen. Door de ringweg niet aan te leggen wordt er veel geld bespaard, benadrukt hij. Andere fracties willen een deel van de Nuon-gelden beschikbaar stellen voor de aanleg ervan. GroenLinks niet. In ’t Veld: “De Nuon-gelden moeten de bezuinigingen verzachten. Dat moet niet gebeuren door het hapsnap afschaffen van allerlei voorzieningen.”

Deze visie past binnen het thema duurzaamheid, één van de kernwaarden in het verkiezingsprogramma van GroenLinks. Indien de fractie opnieuw als coalitiepartij aan de gang gaat, “blijven we ingaan tegen Ringweg-Oost”, aldus In ’t Veld.

Liana Bakker (43) mede-eigenaar van apotheek Boehmer is dolgelukkig met de overwinning: “Het is geweldig. Ik was op vakantie toen mijn collega belde dat we genomineerd waren. Later bleek dat we bij de laatste drie zaten.” Hoewel ze erg verrast is dat ze de prijs gewonnen hebben, denkt ze wel te weten waar het aan ligt: “We werken hier met 22 vrouwen en werken altijd zeer klantgericht. We bestaan al jaren en hebben met veel klanten een persoonlijke binding.” Bijzonder aan de prijs is dat de winkels die in aanmerking komen, gekozen worden door het publiek. Via enquêtes onder bewoners van Leiderdorp worden de beste winkels eruit gezocht. “De prijs zie ik absoluut als blijk van waardering vanuit de klanten, voor de toekomst hoop ik vooral dat de klanten ons zullen blijven vinden.”

Ook in het Brasserie Park heerst blijdschap. Johan Klerks (38), die het bedrijf ruim vijf jaar geleden overnam met zijn compagnon Bob Meijer (38) zegt dat ook bij hem de prijs als een verassing kwam. “Toen we deze zaak vijf jaar geleden overnamen zag het er hier nog uit als een boerderij. Ons doel was toen om er een leuke hippe tent van te maken die voor iedereen toegankelijk is.” De prijs denkt Johan te danken aan de regionale functie die het Brasserie Park vervult: “Veel mensen uit de regio zien in het Park een ontmoetingsplek. Daarnaast zijn we inventief en vernieuwend.” Ook over de toekomst is hij positief: “We blijven ons altijd verbeteren, maar willen in de toekomst absoluut op dezelfde koers verder.”

Liana Bakker (apotheek Boehmer)

Johan Klerks (Brasserie Park)

De Ringweg Oost moet de schakel worden die het noorden en zuiden van Leiden met elkaar verbindt langs de oostkant van de Leidse binnenstad. Momenteel rijdt er veel sluipverkeer via de Hooigracht, de Zijlsingel en Leiderdorp. Met de aanleg van de RijnGouwelijn zou de Hooigracht autovrij worden. Om het centrum van Leiden autoluw te maken is de Ringweg Oost essentieel om verder sluipverkeer te voorkomen.

Daarom zei verantwoordelijk wethouder Glasbeek (PvdA): “De Ringweg Oost komt er, alleen onder welke voorwaarden is nog de vraag.” Dit leidde tot felle kritiek vanuit de verschillende fracties in de commissie die de meerwaarde van de Ringweg Oost voor Leiderdorp niet erkennen. Daarnaast kleven er momenteel te veel financiële risico’s en onzekerheden aan het huidige voorstel. Zo sprak raadslid Jan Suijkerbuijk (VVD): “Wij kunnen momenteel geen besluit over de Ringweg Oost nemen, het is geen kwestie van willen.” Volgens hem zijn de verkeersveiligheid, de leefbaarheid op de Rietschans en alternatieve routes voor tijdens de werkzaamheden nog onvoldoende geregeld.

Commissielid Roeland Schmidt (PvdA) stelde ten slotte, naar Leids voorbeeld, een amendement voor om het kaderbesluit te scheiden van het uitvoeringsbesluit. In dit uitvoeringsbesluit zouden verdere randvoorwaarden geregeld kunnen worden.

Het voorstel werd uiteindelijk door een meerderheid van de commissie afgewezen en teruggestuurd naar de Raadsvergadering van 25 januari.

Al in januari 2008 waren de politieke partijen het eens over de bouw van een nieuw gemeentehuis. Naar verwachting neemt de gemeenteraad 25 januari een definitief besluit over de wijziging van het bestemmingsplan.

VVD raadslid Suijkerbuijk en Groenlinks commissielid In ’t Veld willen weten wat de gemeente van plan is te doen tegen de aanhoudende gladheid in Leiderdorp. Volgens wethouder Grandiers wordt er op woensdag een nieuwe lading strooizout verwacht van 25 ton. Dit zal net genoeg zijn voor twee strooibeurten op de hoofdwegen. De gemeente kan geen andere strooimiddelen inzetten omdat deze niet succesvol gebleken zijn.

De wethouder vindt dat Leiderdorp het tot nu toe goed doet voor wat betreft het strooien. Hij kan echter geen garantie geven dat ze het ‘blijvend goed doen’. Volgens de wethouder is er sprake van een uitzonderlijke situatie. Het succes van het bestrijden van de gladheid hangt samen met de hoeveelheid sneeuw die nog kan vallen.

VVD, Groenlinks en Liberaal Leiderdorp willen na de dooi met de commissie en wethouders een discussie over de prioriteitstelling van het strooien.

Update 14-01-2010: De beloofde 25 ton strooizout is inmiddels geleverd.

Gehele strooivoorraad zout

Teske bleek de stukken niet helemaal goed gelezen te hebben: slechts 3 van de 10 kunstenaars krijgen een budget van €2.000,- om te laten zien waarom zij de opdracht moeten krijgen. Dit was voor hem geen reden om van standpunt te veranderen. BBL, VVD en Liberaal Leiderdorp willen eerst een duidelijker beeld over de financiering van het kunstwerk voordat zij ermee akkoord kunnen gaan.

Volgens hen moet het kunstwerk niet uit het budget voor de wijk Bospoort, maar uit de post kunst worden betaald. Langenberg (fractie Liberaal Leiderdorp): “Leiderdorp kent grote financiële problemen. Vindt het college het een goed signaal naar de burger om nu zoveel geld uit te geven aan iets wat best kan wachten tot betere tijden? En waarom wordt het niet gefinancierd uit de post kunst?”

De coalitiepartijen benadrukten de emotionele waarde van het kunstwerk. En met reden: het besluit van het gemeentebestuur in april 2009 om de Munnikkenmolen te verplaatsen stuitte op hevig protest van de omwonenden. Hoewel zij het liefst een replica van de molen op de locatie terugzagen, werd vanwege de hoge kosten hiervan besloten tot een kunstwerk. Dit kunstwerk zal wel sterk refereren aan de molen, als het aan de coalitiepartijen ligt. Subsidiemogelijkheden worden op het moment nog door de gemeente onderzocht.

Burgemeester Zonnevylle gaf aan “alle vertrouwen te hebben dat we hier samen uitkomen en iets moois kunnen neerzetten.”

In het ziekenhuis werken drie chirurgen die gespecialiseerd zijn in het uitvoeren van borstkankeroperaties. Patiënten kunnen alle benodigde diagnostische onderzoeken in één dag ondergaan, en krijgen op dezelfde dag de uitslag. Ook biedt het ziekenhuis de mogelijkheid tot directe borstreconstructie na een operatie. In oktober wees onderzoek van de Consumentenbond al uit dat de borstkankerzorg van het Rijnland Ziekenhuis tot de top van Nederland behoort.

Het Pink Ribbon lintje wordt sinds 2003 in Nederland verleend aan personen en organisaties die zich inspannen voor de strijd tegen borstkanker. Het roze lintje is het wereldwijde symbool waarmee aandacht gevraagd wordt voor de ziekte.