Het is zondagmiddag, de zon schijnt niet maar het is droog. In het Naturalis ontmoet ik de rest van mijn safari groepje en de enthousiaste bioloog die ons gaat begeleiden. We gaan vandaag op safari, niet door de wildernis maar gewoon door de stad. Want daar is meer natuur te zien dan veel mensen weten.
We beginnen op het terrein van Naturalis zelf bij het kunstwerk van een oude Eik die langzaam uit elkaar aan het vallen is. Als we bij twee zwanen aan komen vertelt onze safari bioloog uitgebreid over de problemen die er waren met de zwanen. Bij het eerste koppeltje moest het mannetje weg omdat hij de pasgeboren zwaantjes op at. Het mannetje van het tweede koppeltje vocht tegen zijn reflectie in het bushokje en werd verplaatst. Nu is er weer een nieuw koppel maar die hebben nog geen nest gehad.
We verlaten het terrein van Naturalis en we lopen richting het station. Onderweg stoppen we regelmatig waarna onze bioloog verschillende planten aanwijst en daarbij allerlei anekdotes vertelt. Als je een vraag stelt gaat hij daar gepassioneerd op in en als je geluk hebt heeft hij daar ook een persoonlijk verhaal over. We zien een fuut in het water dobberen en we leren dat het blad van de waterlelie rond is en die van de watergentiaan ovaal.
Ook stoppen we vaak bij verschillende soorten bomen zoals de Eik, Moerascipres en de Plataan. Van de mos die op deze bomen zit werd gedacht dat als ze beschadigd werden het lang duurde voordat het weer terug komt. Dat bleek echter onjuist te zijn. Ook is het grappig om te weten dat de mosgrens, van zo’n halve meter boven de grond, komt doordat het mos niet kan tegen hondenplas.
Maar de verhalen en weetjes gaan niet alleen over de flora en fauna van Leiden. Zo hoor ik ook voor het eerst dat er een bunker staat in Leiden uit de Tweede Wereldoorlog. Hij was zo stevig dat hij alleen met zwaar geschut geopend kon worden dus werd besloten dat om hem te laten begroeien met klimop. Ook in een van de grachtjes zou er nog munitie kunnen liggen uit de oorlog.
We lopen in de buurt van de hortus waar we een bloem zien die typerend is voor Leiden, namelijk de stokroos. Ondertussen is de tijd voorbij gevlogen en we moeten weer beginnen aan de terugweg. We stoppen nog bij paddestoelen, heksenboleet, die als je ze breekt blauw kleuren. Terug op het terrein van Naturalis bedanken we onze bioloog en gaan we moe, maar met een vernieuwde kijk op Leiden, weer onze eigen weg.
Als u het leuk vindt om mee te lopen met de stadsafari kunt u zich elke zondagmiddag om 14:00 melden bij Naturalis. Klik hier voor meer informatie.
