Op het terras van hun stamkroeg de Uil zitten de laatste bewoners van Hooigracht 12/14. Zeventien studenten worden in juli hun huis uit gezet, dit terwijl er grote woningnood is in studentenstad Leiden. Binnenkort moeten ze allemaal het pand verlaten, Stichting SLS Wonen gaat na jaren van verwaarlozing het pand groots aanpakken.
Voor een groep studenten die hun huis wordt uitgezet lijken ze erg rustig. “Met de overgangsregeling die wij hebben gekregen valt er ook niet zo veel te klagen,” vertelt Bas Hamar de la Bretonière (28), student informatica. Hier hoeft dus geen ME aan te pas te komen? “We hebben al in oktober te horen gekregen dat we eruit moeten, ruim genoeg tijd om iets anders te zoeken,” aldus Bas. “SLS heeft ons bovenaan de lijst gezet voor een zelfstandig appartement, we krijgen een naadloze huurovergang en bovendien hebben we een goeie oprotpremie gekregen!” zegt hij.
Bas woont al acht jaar in het pand aan de Hooigracht, “Sinds ik er woon is er nog nooit onderhoud uitgevoerd.” Een jaar geleden leverden de (toen nog 17) bewoners een lijst met mankementen in bij de SLS, “Kalk dat uit de muren kwam, lekkages, koude douches, rottende kozijnen, noem maar op,” vertelt Raquel Clotet-Sala (24), studente Nederlands. De bewoners dreigden de stichting in gebreke te stellen als er niet snel iets aan het pand werd gedaan. Zij werden uitgenodigd gezamenlijk op gesprek te komen en de kaarten werden op tafel gelegd: er zou groot onderhoud worden gepleegd, helaas pasten de huidige bewoners niet in het plan.
Al sinds 1975 wonen er studenten in het voormalige gas- en elektriciteitsgebouw. Het is echter ook al minstens tien jaar bekend dat SLS een pachtcontract heeft met de gemeente, wat inhoud dat ze het pand mogen exploiteren maar niet de eigenaar zijn. Om het pand weer in goede staat te laten verkeren moet groot onderhoud worden uitgevoerd. “Ons is verteld dat een kamer zo’n €600 per maand zou kosten na een verbouwing,” meldt Raquel. Toch sluit SLS de mogelijkheden van een bestemming als huisvesting niet uit, mogelijk in combinatie met maatschappelijke doeleinden.
Zulke hoge huurprijzen duiden mogelijk op het realiseren van zelfstandige huurwoningen in het pand. “Uit door ons uitgevoerd marktonderzoek is gebleken dat er vooral behoefte is aan zelfstandige woningen. Maar we kijken zeker niet alleen naar mogelijkheden om deze te realiseren,” vertelt Tamara Laman van SLS. De bewoners van de Hooigracht hebben hier wel een woordje over klaar: “Het zou jammer zijn als meer van dit soort huizen verdwijnen,” vertelt Raquel, “je leert er een hoop van, samenwonen met types die je anders niet had leren kennen bijvoorbeeld.” Ze vindt dat er een soort ‘community’ ontstaat binnen een groot studentenhuis. “Mensen blijven vaak lange tijd wonen in zo’n studentenhuis,” zegt Bas, “elk jaar kwamen er bij ons zo’n drie kamers vrij, een plekje voor een nieuwe student.”
Momenteel wonen er nog maar een paar studenten op de Hooigracht, de meeste hebben al een andere woning gevonden dankzij de overgangsregeling van SLS.
De stichting laat weten dat het niet hun intentie is om studentenhuizen te laten verdwijnen uit Leiden. “We willen juist groei, vooral met het al bestaande kamertekort.”
De laatste bewoners van de Hooigracht zijn blij met de maatregels die SLS heeft getroffen. Hoewel zij goede herinneringen hebben aan het pand op de Hooigracht kijken ze uit naar een eigen woning zonder gebreken.
