Een goudbaartje werd vroeger gebruikt om dingen mee te betalen en was door zijn oprolbaarheid gemakkelijk te vervoeren aan een snoer of riem. Goud was in de Merovingische tijd (vijfde tot zevende eeuw) sowieso een veelgebruikt betaalmiddel en geschenk volgens het museum. Daarom waren munten en sieraden vaak van dit materiaal.
Dit stripje edelmetaal is ruim veertien centimeter lang, maar aan één uiteinde (onderzijde op het plaatje) is er een stukje van afgekapt. Desondanks is het een bijzondere vondst, omdat opgerold ‘gewichtsgeld’ vrij uniek was in Nederland. Er is bovendien geen exacte parallel voor dit voorwerp.
Het is goed mogelijk dat een rijke koopman het baartje bij zich had en verloor bij het doorkruisen van de Utrechtse Heuvelrug, een belangrijk handelsgebied in de vroege middeleeuwen. In december krijgt het voorwerp een definitieve plaats in de nog te openen afdeling ‘Archeologie van Nederland’.
