Schaatsen op de Zoeterwoudse Singel verwarmt en verbroedert
Enkele jonge jongens uit de buurt gleden over het deels besneeuwde ijs een slee met thermoskannen achter zich aan trekkend. ‘Warme Chocolademelk en Roze Koeken te koop!’, riepen de jongens. Door de snijdende wind kwam de warme chocolademelk met slagroom voor velen als een dankbaar geschenk. Goedkeurend keken de ouders toe, die op neer pendelden om aan de kade warme kannen te halen. ‘Een mooie streek’ werd het genoemd door twee vriendelijke vrouwen, die hun schaatsende kleinkinderen in de gaten hielden. Ook spraken ze over de verbroedering die deze kleine ijstijd met zich meebracht: ‘We zagen gisteren buren op het ijs die we al maanden niet hadden gesproken.’
Voor veel kinderen was het pas een van de eerste dagen op het ijs wat leidde tot veel valpartijen en hilariteit. Een enkele stoel verscheen op het ijs, maar de meesten wilden lekker zelf schaatsen en na een paar onwennige slagen reden de meeste toch snel weg.
Julie, een au pair uit Nantes en tevens studente kunstgeschiedenis, vond het ook mooi om al deze mensen op de singels te zien schaatsen. Het riep bij haar beelden op van de oude Hollandse schilderijen over ijspret. Zelf had ze al een keer geprobeerd te schaatsen op de kunstijsbaan bij café de Einstein. Helaas had ze nog geen eigen schaatsen en keek ze daarom, zittend op een stijger, hoe haar oppaskinderen het deden. Enigszins verkleumd vertelde ze dat het haar toch wel een beetje dangereux leek met zoveel mensen op de singels. Plotseling kwam Milo, haar nog jonge oppaskind, naar haar toe geschaatst en riep verheugd: C’est rigolo!
Zie ook IJspret bij Njord
